guijarra

...

2012-01-31T01:06:00.000+02:00

Acı içine çöreklenir de öyle hissiz, tepkisiz, salak gibi kalırsın ya, evet kalırmışsın. İçine dert olur ama içinde kalması lazımdır zaten, kimseye anlatamazsın, evde bile ağlayamazsın. Gözlerini kırpıştırıp tavana bakarsın mal gibi, o damlalar geri kaçsın içeri diye.

İstanbul'a bi döneyim, günlerce ağlıycam söz, şimdi zorlama beni sakın, olmaz.

30 ocak 2012.. Hakkaten 2012 dünyanın sonuymuş..

İnşallah bundan daha kötü bi yazı yazmam ilerde. İnşallah bundan daha kötü hissetmem.. Her şey eskisi gibi olur inşallah. Allah'ım sen büyüksün, boynu bükük bırakma bizi.. Amin.

Veliler ve veli olamayanlar.. Veli kimse artık..

2011-12-17T23:36:00.000+02:00

Bugün o kadar kötü hissettim ki günlük.. Konuştuğum, yaptığım her şey boşuna gibi geldi. Bilmiyorum belki cidden öyledir.

Sınıfımda sorunlu birkaç öğrenci var ve artık ne yaparsam yapayım olmuyor. Veliye bunu anlatmam, ortak hareket etmemiz gerek. İki gün öncesinden bütün velilerimi teker teker aradım, cumartesi toplantıya mutlaka gelin dedim, önemli dedim. Ve bugün 8-10 fireyle başladık toplantıya. Esas görüşmem gereken veliler yine yok. Şaşırdım mı? Hayır. Kimisini iki sene sonra ilk defa gördüm. Hadi bitir de gidelim acelesinde. Bakın diyorum benden sonra diğer öğretmenleri de gelecek, onlar da konuşacak, gitmeyin, sonrasında da şu şu velilerle özel konuşucam diyorum, benle beraber sınıftan çıkıyor adam. Neymiş acil işleri varmış. Bi tanesi daha ben sınıfta konuşurken bitti mi gidebilir miyiz dedi ya! O an bırakıp gitmek geldi içimden. Velileri de, çocukları da, okulu da, öğretmenliği de.. Çocuğun dersteki halinden bahsediyorum, bazı sıkıntılı davranışlardan bahsediyorum, sorun çok büyümeden birlikte çözelim diyorum, arka sırada iki üç tanesi kendi arasında muhabbette. Belki değişiklik iyi gelebilir, seneye İngilizce dersine de sınıf öğretmenliğine de başkası gelsin diyorum, aman hocam nolur bırakma bizi! E bırakma bırakma da, sen de azcık tut ucundan, ben senin çocuğunla senden çok ilgileniyorum. Senin bu umursamaz hallerini görünce çocuğa da kızamıyorum işte.

Off.. O kadar boş ki konuşmalarım. Kime anlatıyorum, napıyorum.. Kendimi öyle yetersiz, öyle güçsüz, öyle işe yaramaz hissettim ki bugün..

Anlatamıyorum.

Koy körfez fiyort..

2011-12-07T01:58:00.001+02:00

Yarın akşam Gassray-Fener maçı var. Şimdiden taraftarlar twitterda birbirlerine koyuyo, da, kaç senedir bizim taraftar maç öncesi koyuyo Fener'e, yetiyo demek ki sahada bi numara göremiyoruz.

Yine de taraftarın bu azmine hayran olmamak elde değil. Hele bi takım sahaya çıksın falan demeden, beklemeden, her seferinde aynı coşku. Tamam inanmak, takımının arkasında olmak güzel bi şey de, abi bi kere de koymadan bekleyin şu maç saatini be!

Gerçi ben bu "koyma" olayına hepten ifritim de, bizimkiler söyleyince daha bi sinir oluyorum.

Fener de koyacakmış. Bizimkiler zaten koyuyomuş. Aman yavaş koyun üstünüz başınız dağılmasın.

Futbol görelim de hele..

Geçti bahar ayları, geldi 27 buhranları!

2011-11-22T22:04:00.001+02:00

Sevgili günlük,
Sen bu satırları okurken ben 27. yaşımın ilk gününü bitirmek üzere olucam. ...
:(

27 cidden çok pis bi sayı. "20'li yaşlarında" tabiri bence 27'de bitiyo. Bi de öyle bi şey ki, daha dün 26'sın, hayat sana güzel, gençsin falan, 27'ye pat diye geçiveriyosun, hiç ısınma turu vs yok. Daha yapacak çok şeyim vardı derken buluyosun kendini. Abarttığımı düşünebilirsin, bu senin terbiyesizliğindir, ama 27 deyince beynin olanı biteni başka şekilde algılamaya başlıyo. Böyle bi panik, bi yetiştirmeye çalışma durumları, napıcam'lar.. "Yuh daha bi gün olmamış sen bunalımına da mı girdin!" deme, bi süre öncesinden zihinde bunlar dönmeye başlıyomuş valla. Her yere, her şeye koşasım var bikaç haftadır. Öyle işte, ne bileyim.

Beyinden bahsetmişken, 27 yaş beynin gerileme evresine girdiği yaşmış. Ben daha ispanyolca kursunu bitirmedim!! Onu geç, daha bi sürü kurslara gidicektim, yeni yeni şeyler öğrenicektim! (Babama bunu söyledim, gerizekalı olucam baa yaa :( dedim, üzülme canım zaten öyleydin diye teselli etti sağolsun :P) Şaka bi yana, bi süredir düşünüyorum ve 27'nin bendeki anlamı "geç kalmışlık".. Çünkü her 27 dediğimde bunu hissediyorum.

*
Kafamdaki dumanı bi kenara bırakalım. Bugün veletlerim çok güzel bi sürpriz yaptılar bana, buraya da notunu düşmek, yıllaaaar sonra tekrar okuyup gülümsemek istiyorum :) Doğum günümü sorup duruyolardı zaten, söylemiyodum. Bugün biri daha sorunca, tüh bak kaçırdınız bugündü keh keh dedim. O veletler okuldan çıkınca organize olmuş, pasta almış, evimin kapısına dayanmış, bense eve 2saat sonra gitmişim, bitmek üzere olan mumlarla beni karşıladılar.. :) 1saat beklemişler ya. Telefonda kardeşimle konuşuyodum, kapının önüne geldim bi baktım mum ışığında ışıldayan bi düzine velet, bi de ingilizce söylüyolar doğum günü şarkısını, kim öğrettiyse artık :P Kalakaldım öyle şaşkınlıktan. Duygulandım günlük, çok tatlılar :)
*

Satırlarıma burda son verirken, çok şükür ki hiç müzikle alakam ya da yeteneğim yokmuş diyorum. Müzisyen olsam, müzisyen intiharı yaşındayım, sakat bi durum. Bak işte o kadar pis bi yaş bu 27. (Taktım taktım evet zorla bunalımına da iştirak edicem! :P)

Bi de hükümet doğum günümü sabote etmek için tam gaz çalışıyo. Yok bedelli askerlikti, yok güvenli internet şeyiydi.. Bugünü mü buldunuz alooo?! Girdiğim yaşı sevmiyo olabilirim ama bu kadar da ilgimi kıskanıp atraksiyona girişilmez ki yahu! Ayıp!!1!

Hadi öptüm günlük. Beni seven, sevindiren herkesin yanaklarından makas aldım gidiyorum :)

Tez zamanda 27'nin bittiğini de görürüz inşallah.. (Aman yarabbi neler diyorum ben!!!)

Kafa duman..

2011-11-08T19:48:00.001+02:00

Hani bazen içerde bi yerlere sakladığın, üstünü örttüğün, varlığını bile unuttuğun "şey"ler, çok alakasız bi yerde, çok alakasız bi zamanda duyduğun bi şarkıyla zınk diye önüne düşer ya..

Vay arkadaş! Kendimi atasım geldi..

Depresyon kötü şey. Ne biçim şarkılar yapıyolar, bunu yapan adamlar nasıl yaşıyolar, hayret.

Kusura bakmasınlar, çıstak çıstak sıyrılıyorum aralarından. Durduk yere bunalımlarına ortak olamam.

- Son bi kez daha dinlesek?
- Ya bi git!!

En şahane sensin!

2011-10-17T01:55:00.001+03:00

Vatandaşın gelen zam haberlerine karşı tepkisi her zaman aynı oluyor. Bi isyan, bi memnuniyetsizlik.. Güle oynaya karşılanan tek zam mevzusu sigara. Hani içmiyor ya, içeni sevmiyor ya, oh olsun tiryakiye, hahhahhay ne güzel de geldi o zam! Beter olsunlar di mi? Canımsın.

Ama bir şey söyleyeyim mi? İkiyüzlüsün aynı zamanda. Ve bu zamana kadar hep saygı duyduğum, rahatsız etmemek için çaba gösterdiğim seni ben de sevmiyorum artık. Benzine zam mı gelmiş? Arabam yok nasılsa, beter ol oh! Egzozundan rahatsızdım zaten. Hem kazık gibi zam seni yolacak zaten bana ne ki.

Herkes kendi penceresinden baktıkça daha çoook uzar boyumuz. Ah pardon, bu durum farklıydı değil mi? Ucuz diye içiyordu içen, iki lira fazla para vermemek için bırakacaktı insanlar. Hayırlı bi iş oldu bu zam, çok haklısın. E senin için de toplu taşıma araçlarına yönelme durumu oluşacak ne güzel, bak elektrikten doğalgazdan hiç söz etmiyorum bile. Ama onlar ağlanacak, isyan edilecek zamlar pardon. Ayrım yaptığımızı unutmuşum.

Senden beni sevmeni istemiyorum, beni anla falan da demiyorum. Sırf işin içine senin sevmediğin tütün mevzusu da girdi diye oran ayrı buran ayrı oynamasın diyorum sadece. Esas konu başlığı ZAM. Ha sen diğer zamlar için de ooh ne güzel oldu hahhah diyorsan eyvallah. Ama onlardan memnun değilsen, buna gelip abuk subuk iyi oldu yorumları yapma.

Ha bir de, orda burda hakkımda karakter tahlilleri yapıyormuşsun. Komik oluyorsun, yapma. Ben ikiyüzlülerin kitabını yazıyor muyum sana bakıp?

Son olarak, bunları okuma zahmetine katlandıysan, aynen devam edebilirsin içindeki nefreti kusmaya. Bir şey değişeceğini düşünmemiştim zaten.

Hadi eyvallah.

Şu past denen meret hiç de simple değil aslında

2011-10-16T03:34:00.001+03:00

Pişmanlıklarım, keşkelerim vardır benim de muhakkak. Geçmişten hatırladığım bazı şeyler için keşke diyemiyorum, o daha kötü. Yani güzel anılardan bahsetmiyorum tabi, akla gelince insanı hüzünlendirenleri diyorum. Bazıları cidden çok saçma sapan şimdi düşününce. İçim acıyor ama pişman olamıyorum, keşke şöyle olsaydı/olmasaydı diyemiyorum. Saçma işte.

Bir de bu geçmişi ayakta tutanın detaylar olduğunu düşünüyorum yaşanandan daha çok. Bi mekan, bi cümle, bi şarkı, bi bi şey.. Bunlardan bağımsız bi hayatımız olsa hiç acı hatıralarımız olmayacak belki de.

Canın sıkkındır, çözümsüzsündür, geçmişine sığınırsın sırf o anki kötü ruh halinden kaçmak için. Yapma bunu evet, işe yaramıyor. Bi şarkı dinliyosun eskilerden, sonra kafan daha beter oluyor. Ya da en iyisi hiç şarkı falan dinleme. Her şey birbirini tetiklemeye başlıyor bi süre sonra. Özellikle de gece vakti..

Uyumak en güzeli. Sen beni dinle.

Kaçamıyorsan uyuyacaksın.

Ama yine de belki

2011-10-10T16:13:00.002+03:00

Saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama saçmalama..

Bir kelime daha böylece anlamını yitirir ben saçmalarken.. Off tamam düşünme günlük sus!

Saçmalama Gui!

Hı hı, tabi, çok doğru evet

2011-10-10T01:29:00.002+03:00

Bu hafta çok çalışıcam. Günü gününe çalışıcam hatta.

Sadece bu hafta değil, önümüzdeki üç hafta düzenli tekrar yapıcam, ödevlerimi yapıcam, pratik yapıcam, notlarımı temize çekicem, tekrar yapıcam. Yeni kelimeler öğrenicem. Tekrar yapıcam demiş miydim?

Bu aralar o kadar kafası karışık ki kendini derse verdi diyecekler. Deli gibi çalışıcam. Sınavdan da çok güzel puanlar alıcam. Zarardan kar çıkarıcam.

Bu kur bitene kadar her gün çalışıcam. Tekr.. Ha evet demiştim onu.

Ödevimi yapmadım daha ama olsun, yarın yaparım. Yarın başlıyorum ya bunları yapmaya. Üstüme gelme!

Kafamda çalan davullar..

2011-10-09T00:34:00.000+03:00

Hani bazen çok istersin kalbinden geçeni yapmayı, onun dediği yönde gitmeyi ama çok da kör olmamak lazım. Hangisinin haklı olduğunu gerçekten bilemezsin bazen evet, ama genelde bilirsin. İşine gelmez ama. Kendini kandırmak da kolaydır zaten. Değil mi?

Sen beyninin yüzde kaçını kullanıyosun bilmiyorum günlük ama ben bazen hiç yokmuş gibi davranıyorum. Yanlış sesleri dinlememeyi öğrenmek lazım. Kalbin öfkesini, heyecanını, coşkusunu zapt etmeyi başarmak lazım. Hoşuna gitmeyen seçenek neyse aslında doğru olanın o olduğunu kabullenmek lazım.

Sen gelip bi ara anlatsana bana bunları günlük?
Kafama vura vura.

Öyle işte..

2011-10-07T19:35:00.000+03:00

Ya bazen bi şeye canın sıkılır söylersin geçer falan da, söz konusu çok yakınındaki insanlar olunca söyleyemiyosun. Aslında canı sıkılan sensin ama söylediğinde karşındakini kırma ihtimalin var. Öyle de saçma bi dünya.

Tuhaf yani. Sıkıntılı falan.

Öyle işte.
Ders çalışayım en iyisi.

Öptüm.

Artık konuşulmaz da benle..

2011-10-03T00:10:00.000+03:00

Kafam çok bozuk bu aralar. Gerçi toparlayacak vaktim olmamasından sanırım. Çok yoğun ve yorucu geçiyo şu son bikaç hafta. Beynimi dinlendiremiyorum bi fırsatını bulup. Bıktım sanırım. Her şeyden bıktım. Yorulmaktan da bıktım.

Kafam çok dolu bu aralar. Düşünceler iç içe geçmiş gibi sanki. Hangi birini takip edeceğimi şaşırdım. Hep bi sıkıntı var hepsinde de. Zamanla çözebileceğimi düşündüğüm sıkıntılar bunlar. Ama zaman lazım. Nerden bulacaksak o zamanı da..

Kafam çok ağrıyo bu aralar. Tahammülsüzlüğüm ondan. Tıka basa dolu bi çantaya zorla yeni şeyler tepiştirmeye çalışmak gibi bana bi şeyler anlatmak. Ağrı yapıyo anında. Geçmiyo da meret.

Uyumak lazım. Çok uzun bi süre uyumak lazım. Ama rüya görmeden..

İyi geceler günlük...

!!!

2011-09-09T19:52:00.002+03:00

Sevgili er kişi kankalarım, beni üzmek istediğinizde askere gideceğinizden bahsedin. Çok zor şartlarda olacağınızı, belki öleceğinizi anlatın. Tabutunuzun nasıl geleceğini ekleyin hatta. Böyle pis bi şaka anlayışınız olsun. Her anlatılanı gözünde canlandıran ben oturur ağlarım merak etmeyin. Siz amacınıza ulaşmanın keyfiyle gülerek arkanıza yaslanırsınız ben zırıl zırıl bu satırları yazarken.

En zayıf noktam askerlik evet. Bilin bunu işinize yarar. Bi kardeşim dönmek için son 7 günü sayıyo, diğeri kimbilir ne zaman nereye gidecek.. Bi de siz gideceksiniz.. Kullanın bunu hıhı. Çok eğlenceli oluyo.

Acaip eğleniyorum ben!

Oyuncak hikayesi

2011-09-05T01:25:00.004+03:00

Elinden oyuncağı alınan çocuktum zaman zaman.. Bazen de o oyuncağı çocuğun elinden alan.. Bi şey diim mi günlük? Allah cezasını versin o oyuncağın! O olmasa ne kadar mutlu çocuklar olacaktık kim bilir..

Bilmiyorum, belki de hiç alınmasaydı benim oyuncağım, aynı şeyi yaparken daha vurdumduymaz olabilirdim. Söze nereden başlayacağımı bilirdim, üzülür mü diye düşünmezdim. Hani belki o çocuk da bu kadar masum ve sevimli olmasaydı bu iş bu kadar zor olmazdı.

Bi süredir düşünüyordum zaten de, icraata geçmeye çok yakındım bugün, ondan şimdi böyle daraldı içim. Beceremedim, sonraya erteledim hemen. Bi anlasa aslında çok da matah bi oyuncak değil, çok daha şahaneleri var, çok daha sevebilecekleri, oynarken çok daha keyif alabilecekleri var. Anlasa kendi rızasıyla teslim edecek bana ama anlamıyo ki!

Bi de başka engeller çıkıyor karşıma. Emeklemekten yürümeye yeni geçiyor, ki bu süreçte zaten yeterince kafası karışıkken, her sendeleyip yere oturuşunda canı sıkılacakken bi de ben çıkıyorum sahneye. Sanırım beceriksizliğimin en büyük nedeni de bu. Biraz zaman geçsin sonra alayım diyorum, ama onda ne kadar çok kalırsa o kadar zorlaşacak almak..

Öyle işte.. Canım sıkıldı. Hayır tek suçlu ben miyim günlük? Kim dedi ona gelip benim dolabımdan oyuncağımı al ve sahiplen diye? Bana lazım belki, bişi yapcam onunla belki? Çocuk işte, oyuncak görünce gidiyo aklı tabi. Of!

Kimse üzülmesin ya. Valla. Alt tarafı dandik oyuncaklar bunlar, çok anlam yükleyip hayatımızın odağı yapmaya gerek yok. Tamam bulunca sevinelim mutlu olalım ama elimizden alınınca da karalar bağlamayalım. Elden gelse tüm oyuncak mağazalarını sersem ama yok işte..

Umarım kendi oyuncaklarımızı bulup onlarla oynamayı öğreniriz bi gün.. Ve mutlu oluruz hep...

Sorunlu ilişkilerim var benim..

2011-08-31T01:48:00.003+03:00

Aile ilişkileri: Aslında bu başlığa yazacak haddinden fazla şey var. Aile denen kavram genişledikçe, aile sınıfına giren akrabalar gerizekalılaştıkça söylenecekler de çoğalıyor.. Da, söyleyemiyosun işte başkalarına söylediğin gibi. Mesela adama gidip "Hacı sen ne beyinsiz, ne ziyan bi adamsın, hiç de utanmıyosun ananı babanı böyle üzerken, bi defol git lan!" diyemiyosun. Çünkü o adam aileden, çünkü o adam senin dayın, çünkü aile dokunulmaz, çünkü çünkü çünkü.. Anneannenin ağladığını görüp kahroluyosun sadece. Öldürmek istiyosun elemanı, en azından ağzını burnunu dağıtmak istiyosun, ama yok işte aile kutsal, aile dokunulmaz. Sonra kardeşin evleniyo, eşi saçma sapan hareketler yapıyo, bi şey diyemiyosun. Aman diyosun alttan alayım, aman annemler üzülmesin, aman şöyle olmasın, aman böyle olmasın.. Amcan babana huzur vermiyo. Adamla bi alıp veremediğin yok kişisel olarak ama babanı öyle canı sıkkın, üzgün görünce katliam yapasın geliyo. O abimdir, ben saygısızlık etmem deyip söyleyeceklerini yuttukça düğüm düğüm senin boğazına diziliyo, yine sesini çıkaramıyosun. Neden? Çünkü aile! Şu ailedeki dokunulmazlıklar kaldırılsa öyle rahatlıycam, öyle rahatlıycam ki..

İş ilişkileri: Daha önce bu konudaki kararsızlığımdan bahsetmiştim şurda, hah, karar verdim sonunda. İdarecilerimle olan savaştan çekilmeye ve yeni bir okulda yeni savaşlara iştirak etmeye karar verdim. Seneye tayin istiyorum. Kesin. Umut etmeye çalışıyorum, belki başka bi okulda önüme engeller koyan, eğitimden anlamayan, aman başıma iş almayım'cı kafalardan yoktur. Belki bizzat okul idaresinin seni teşvik etmesi gereken aktiviteleri yapabilmen için kavga etmen gerekmiyodur. Olabilir belki, değil mi? Bu sezonu da olabilecek en az hasarla atlatıp seneye gitmeyi koydum kafaya. Tek korkum tayinimin çıkmaması ve kös kös yerime oturmam.. İnşallah giderim. Yoruldum.

Arkadaş ilişkileri: İçime oturan, yolunda gitmeyen tüm arkadaşlıklarımı hizaya soktum bi süre önce. Haksızsam özür diledim, haklıysam kırgınlıklarımı gömdüm.. En yolunda giden ilişki türü bu hayatımda şu aralar. Ama, ah bu ama'lar ah, bazı arkadaşlarımda bi şeyi fark ettim. Çok samimiyiz, çok iyiyiz, eyvallah. Ben ilgiyi alakayı biraz çekince yabancılaşıyoruz, sıradanlaşıyoruz. Demek ki benim o samimi bi ilişkimiz var dediğim şey benden kaynaklı. Ben üstelemesem, ben uğraşmasam aslında birbirini arayıp sormayan, sallamayan insanlarız demek ki. E ben soğuyorum o zaman senden? Benim diretmemle yürüyen bi ilişkimiz var diye eskisi gibi olamıyorum. Zaten eskisi gibi diye de bi şey yok ki bu durumda. Bi ben varım, bi de senin ilgi alaka sevgin. E o zaman gideyim ben, di mi?

Gönül ilişkileri: Bazı şeyleri gerçekten, ama gerçekten yaşamadan bilebilmeyi çok isterdim. Hiç sorun kalmazdı o zaman, bu ne tür bi iş, ilişki olursa olsun. Düşünsene, bi işe girmeden sonunu görüyosun, ona göre hareket ediyosun. Bi ilişkiye başlamadan neler yaşayacağını biliyosun, ona göre atıyosun adımlarını. En çok da gönül işlerinde işe yarardı bu herhalde. Kafanda soru işaretleri var, ama bunlardan kurtulmanın tek yolu yaşamak.. Ama o soru işaretlerinden dolayı yaşamıyosun. Aklın karışıyo, fikrin bulanıyo.. Bi taraftan amaaan düşünme koyver gitsin diyosun, bi yandan kendini geri çekiyosun. Karşıdakini düşünüyosun, senin kararsızlığının ondaki etkileri falan. Yazık diyosun ama işte zor yani. Of bilemedim.

***

Hepsini üst üste koyunca.. Al başını git burdan diyo insan kendine. De, öyle git demekle olsa keşke...

Nokta!

2011-06-14T21:12:00.003+03:00

Şimdi evet biraz sert bir yazı olabilir, şimdiden uyarayım. Gerçi nereden başlayacağım konusunda da bi fikrim yok. Bodoslama dalma taraftarıyım o yüzden. Evet.

Ben arkadaşlarını önemseyen biriyim. Ama son bir yıldır birikip birikip beni bu yazıyı yazmaya iten etmenlere bakarsak haddinden fazla önemsiyormuşum. Olay da burda kopuyor zaten. Öyle yapıyor olmam buna mecbur olduğum anlamına gelmiyor. Her an kesebilirim bu fazladan verdiğim kıymeti. Neden şaşırdın ki bu kadar?

Kimseden bi karşılık falan beklediğim yok, ancak bunu umursamazlık raddesine getirirsen ben de ilgimi alakamı keserim arkadaş. Çok samimiyiz eyvallah, ama senin tavırların buna değmediğini gösteriyorsa her bana geldiğinde samimiyet beklemeyeceksin benden. Kurmalı oyuncak dostun değilim ben senin, bilmem farkında mısın.

Ya nasılsa biz baya iyiyiz deyip bana abuk subuk davranıp başkalarına daha içten, daha sıcak davranıyosan, kusura bakma ben buna senin dediğin gibi "ama onlarla samimi değil ya kibarlıktan yapıyor, nasılsa her halini bilmez başkaları" demem. Ben de yakın arkadaşın olmayım, bana da insan gibi davran mesela. Daha iyi bi çözüm bu.

İşin düştüğünde beni arayıp, bunun dışında hayatımda yoksan, rica ederim bana her fırsatta benim iyiliğimi düşünen dost ayağı yapma. Yemiyorum. Hatta daha da soğuyorum senden haberin olsun.

Ha bi de, bi hata yaptığın zaman özür dileyeceğine ya da hiç olmadı hatanın bilincinde olarak davranacağına üste çıkmaya çalışma. Selamı sabahı kesmişsin, ben neler yaşamışım o dönem, hiç umursamamışsın, sonra bana gelip ya ben de uzun zamandır şunlarla uğraşıyorum deme. Ben seni her yerde görüyorken, bana tek bi naber bile dememene kılıf yapma bi şeyleri. Evet kendince rahatlıyosun belki ama kalmıyor senden geriye bi şey.

Beni aptalca bir sebep için kırdıysan, o sebebin peşinden koşup bittikten sonra geçti gitti gel barışalım deme. Senin için benden daha kıymetliyse zaten benim aptalca bi şey olduğunu düşünmem de pek önemli değil gerçi. Arada rüyalarına mı giriyorum da bi anda telefonumun sesini kıstıracak kadar aklına düşüyorum onu da bilmiyorum. Bana özürler dilerken bi yandan da çoktan o aptallığın yollarındaysan bi anlamı kalmıyor söylediklerinin. Aptaldan daha uygun bi kelime kullanmam lazım aslında burda ama kişisel sansürüme takıldı, aptalla idare edicez. Sen seçimini en baştan yaptıysan, bana da eyvallah demek düşer.

Tüm bunlardan bir ders çıkaracak olursak, herkesle samimi olma. Sonra böyle asit yapıyor ağızda.

Daha var belki yazılıp çizilecek şeyler ama sıkıldım. Gerçek olanları tenzih ederek, geri kalanlardan verdiğim fazla değerden dolayı özür diliyor ve birkaç level geri alıyorum. Şimdiye kadar orda burda yazdığım ne varsa gereksiz yere üzerine alınanlar, bunu gönül rahatlığıyla alınabilirsiniz.

Bu yaştan sonra üzüntü ve başağrısı yapıyor bu samimiyetsiz samimiyetiniz. Yetmez gibi bir de liseli ergen yazısı yazdırıyosunuz.

Olmuyor.

Cidden.

Çok saçma..

2011-04-09T06:33:00.002+03:00

Önünde uzun bir yol var, kırmızı ışıkta bekliyorsun uzun bir süredir ve pek yeşil ışık yanacak gibi görünmüyor. Artık arabadan çıkıp trafik lambalarını tekmelemeye niyetlenirken sağa dönen yola yeşil yanıyor. Hiç bilmediğin bir yol ama sonuçta bildiğin yolda da ilerleyemiyosun Allahın cezası ışık yüzünden.

Şimdi, soru şu: inatla kırmızının yeşile dönmesini mi beklersin, yoksa burdan dönsem de ilerde tekrar yolumu bulurum deyip sağa mı dönersin?

Belki hiç yeşile dönmeyecek o kırmızı, yok bir garantisi. Yeşil yanarsa diye beklemekten kafayı bozar insan. Ama diğer yol da kimbilir nereye götürecek. Ya kaybolursan? Ya yeşil yanarsa sen döndükten sonra? Risk alacak mısın? Peki ya tek kurtuluş bu ikinci yolsa? Ya da tuzaksa?

Kafan mı karıştı? Dedim işte, çok saçma.

Keşke her yolun bir haritası olsa..

Tatil mi kapdan? Evet tatilmiş meğersem kapdan!

2010-11-13T00:47:00.002+02:00

Özellikle son birkaç haftadır öyle yoğun bi tempoda çalışıyorum ki bi uyusam bi daha uyanamayacakmışım gibi gelmeye başladı. Okul bi yandan, kurs bi yandan artık pilim bitti bitecek derken tatil yetişti imdada neyse ki :)

Pazar akşam yolcuyum. Hani yorgunluktan ölmesem kalkıp göbek atıcam. Aileye kavuşma, tatil kısmı bi yana, bu gidişim diğerlerinden biraz daha farklı. Babaevinde çooook uzun yıllar sonra ilk defa kendime ait bi odam var artık. 5 yaşımdan beri kardeşimle aynı odayı paylaşıyoduk, gerçi ben evi küçük yaşta terk ettiğim için tatillerde onun odasında kalıyomuşum gibiydi. Üniversiteden sonra da biraderler ittifakıyla tamamen attılar beni odadan. Yılda iki kere eve uğrayan birinin odası mı olurmuş?! Olmuyomuş hakkaten. (Oha ya nası dışlamışlar beni :P) Neyse işte sonunda bizimkiler daha büyük bi eve taşındılar ve bana da bi oda vermişler sağolsunlar (Babam ve Kızım diye film yapcam bak öyle duygulu bişi).

Aslında lafını edecek bi konu değil gibi. Cidden kaç kere gidiyorum ki eve senelerdir? Ev sahibinin Almanya'daki oğlu gibiyim sanki. Gülme ya, düşün bak öyle valla. Ama insanın babasının evinde bi odası, bi yeri olması değişik bi şey. Orda da bi hayatın var işte. Misafir değilsin. Ne bileyim, öyle işte. 12 yaşından beri dışarda olan biri için anlamlı en azından. Ailem beni hala o evde yaşayan biri olarak görse de, bu kadar zaman ayrı yaşayınca ben hep gidici gözüyle bakıyodum kendime. Sılası gurbeti karışmış biriyim sonuçta.

Eve gidicem, bi hafta tatil yapıcam falan derken bu geldi birden aklıma. Bilmiyorum, belki duramam gider kardeşimin yanında yatarım. Ama orda bana ait bi oda olduğunu bilmek güzel bi his. Gitmesek de, kalmasak da, o oda benim odam.

Vay be!

Gidenler, Kalanlar ve "10"

2010-10-24T21:08:00.003+03:00

Açıkçası birkaç haftadır bırak maç izlemeyi, spor haberlerine bile bakmıyorum. Ama olanlardan da bihaber değilim. Rijkaard'ın gidişini desteklemedim. Özellikle biri çok sevdiğim, birkaç futbolcunun hocayı gönderme çabalarından utandım. Daha birkaç sezon önce takımı devralan, kötü iş çıkarmamasına rağmen kovulmaktan beter duruma düşürülen Hagi'yi takıma kurtarıcı getirmiş gibi lanse eden yönetime de, dününü unutan taraftara da anlam veremedim. Hele ki yıllardır puan alınamayan Kadıköy'e gitmesi için Hagi'yi bir anda ortaya atmaları da korkuttu beni. Çıkacak sonuç için değil, yaşanacak tatsızlıklar için. Maç sonucu ne olursa olsun, hala da şu paragrafta "doğru" tek bir hareket görmüyorum ben. Yapılanlardan çok, yapılış şeklinden bahsediyorum. Bugün bu maç hezimetle bitse çok daha farklı şeyler konuşuyor olacaktık. Hagi ne olacaktı, o muamma.

Maça dönersek, sonuçtan memnun olmasam da, yıllardır Kadıköy'den puan alamayan, sezon başından beri çok kötü giden bir takım için gerçekten tatmin edici bir futbol ve skor bana göre. Galatasaray'ın gol istatistiklerinde rakam yerine kendi adını yazdıran Baros oynasaydı, Kewell, Arda oynasaydı gol ya da goller de görebilirdik ama şu anki tabloya baktığımda beraberlik iyi bir sonuç. Hagi'nin varlığı kendini ilk dakikadan gösterdi ya, umarım devamı da gelecektir.

Futbol tuhaf bir oyun. Elbette Rijkaard'ın hataları vardı, oyun kurma ya da taktik yönünden zayıflıkları vardı ama bugünkü tabloyu tamamen Hagi'ye bağlayamıyorum, kusura bakmayın. Sezon başından beri berbat oynayan futbolcuların iki taktik değişikliğiyle bir maçta çok iyi oynamaları.. Midemi bulandırıyor. Gün gelip Hagi'yi takımda istemediklerinde de aynısını yapacak karakter(siz)likte adamların bir an önce takımla ilişiğinin kesilmesi gerekiyor. Rijkaard'ı severdik eyvallah ama Hagi'nin yeri her zaman çok ayrı kalbimizde, aynı pisliğin 10a yapılmasını düşünmek bile içimi daraltıyor. Bu takımın böyle haysiyet yoksunu adamların oynayacağı futbola ihtiyacı yok, hiçbiri de yeri doldurulamaz değil zaten.

Efsaneyi takımda görmek gerçekten mutluluk verici. Ancak bu şartlarda gelmesine sevinemiyorum. Fatih Terim'den sezon sonu devraldığında ligi 3. bitirmesi, kimseye yaranamaması, taraftarın yalnız bırakması.. Bunlar olmamış gibi bir coşku var şimdi. Sanki futbolcu Hagi'nin ilk defa takıma dönüşüymüş gibi.. Garip. Bu söylediklerimden 10a güvenmediğim anlamı çıkmasın, tam tersine, Rijkaard'ın gitmesine üzülmeyişimin tek nedeni 10un gelmesi, ama.. Ama işte. Taraftarın efsanesi olmuş bir adama hep enkaz devrederek nereye varmaya çalışıyor bu yönetim, onu çözebilmiş değilim. Hagi'ye olan sonsuz sevgiye güvenip olası bir çöküşte taraftarın isyanını önlemek mi? Neden Hagi? Neden her çıkmazda 10u sürüyorlar ortaya? Nasıl bir mantıkla ilk maçını derbiye denk getiriyorlar? Güvenemiyorum yönetime.

Sonuç olarak Hagi iyi bir başlangıç yaptı ve bundan sonra da elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışacağından kuşkum yok. Yönetim, futbolcu, taraftar.. Bunlar ne yapacak, en merak ettiğim de bu zaten. Kendini kurtarmak için başkasını ortaya atmadan, pis oyunlara dahil olmadan, satmadan, sırt çevirmeden bitecek mi bu sezon? İzleyip göreceğiz.

Yuvana hoşgeldin Hagi..

Yönetim, Futbolcu, Taraftar... Sen Bu Değilsin Galatasaray..

2010-08-23T00:46:00.005+03:00

Ligde 2. haftanın sonunda puansız olmak, haklı Bursa mağlubiyeti, yönetim - futbolcu - teknik heyet, hala ortada görünmeyen transfer(ler), herkesi istifaya çağıran taraftar.. Sonuç olarak 1.5 ay sonra bana yeniden 2sigara içirmiş bi takım..

Aslında tam bir problem yumağı Galatasaray. Yönetimin yapamadıklarını saymaya gerek yok, "harika adam Haldun Üstünel" hatasından sonra iyice sıktı boğazına geçen ipi. Şu an takımda en iyi olan Harry Kewell'ı takımda tutmak için çabalayacağına, sahada Barış'lardan Ayhan'lardan bi farkı yokmuş gibi ücretini kısıp bir de numarasını başkasına verme basitliğini gösterdi. Transfer bekleyin dedi, gerçekten de hala bekliyoruz biri gelecek mi diye. O kadar çok hata yaptı ki, yönetim gitmeli diyenlerin karşısında edecek hiçbir söz bırakmadı. Gelinen bu durumun altından nasıl kalkacaklar bilmiyorum.

Esas değinmek istediğim konu teknik heyet.. Bugüne kadar Rijkaard'ın avukatı bile onu benim kadar savunmamıştır. Bir anda harikalar yaratmasını beklenmemeli, zaman tanınmalı, uyum süreci vs vs sürekli sabretmek gerektiğini söyledim. Ancak bu akşamki maçtan sonra bu desteğimi çekiyorum. Hayır, istifa etsin demiyorum, gönderilsin demiyorum, tek suçlu Rijkaard demiyorum. Sadece, tüm olumsuzluklarda hep arkasında durup koşulları öne sürmek hataydı diyorum. "Rijkaard iyi de, çevresi kötü." Malesef değil işte. Bu çöküşte Rijkaard'ın da payı var. Elindeki oyuncular Barcelona'daki kadro gibi şahane değil. Orda başarılı olduğu sistem bu takımdaki über fantastik oyuncularda tutmaz. Bunun farkına varmalı. "Yönetim adam gibi transfer yapmıyor, bu kötü oyuncularla napsın ki adam?" Bakın, takımdaki oyuncuları bu kadar "kötü" olarak gösteren, Galatasaray gibi bir takımda olmalarıdır. Oyuncuları savunmak için söylemiyorum, ama bir Sivas'ın, Bursa'nın kadrosundan daha kötü bi kadro yok aslında. Yani bu derece kötü oynamalarının sebebi sadece kötü oyuncu olmaları değil, bi sisteme sokulamamaları. Bunu yapması gereken de tabi ki hocadır, elinde ne varsa ondan azami faydayı sağlamaya çalışmalı. Çok çok iyi bi sonuç çıkmayacak tabi ki ama bugün izlediğimiz oyun kadar da berbat olmayacak kesinlikle. Futbolcularında isteksizlik mi var? Nasılsa kadro bitik, banko oynarım düşüncesi mi var? Hoca olarak ağırlığını koymak için ilk haftalardan daha iyi fırsat olamaz. Nasılsa kötü futbolla kaybediyorsun, sür sahaya paf takımı, kimse yerine güvenmesin. Lider olma konusunda ve sistem kurma takıntısında Rijkaard hanesine eksiler yazdırıyor. İşlerin yolunda gitmediğini anlayıp harekete geçmesi şart.

Bursa maçına dönersek, alınan yenilgi uzun vadede başarı olarak dönecektir takıma, o yüzden kayıptan ziyade kazanç olarak düşünüyorum. Böyle kötü performansla galibiyet almak kulübün daha uzun süre gözlerini açmamasına sebep olacaktı. Türkiye'de başarının sadece sonuç olarak algılandığı bi düzende kimse çözülmesi gereken sorunları düşünmüyor genelde. Bu yüzden, "hak ederek" alınan yenilgi değil, oynan(may)an futbol kafaya takılmalı.

Ertuğrul Sağlam gerçekten işini çok iyi yapıyor, bu akşam da olduğu gibi. Onun takımında "Xavi, Iniesta" yok (ekşisözlük'e selam ederim), Hüseyin var, Ali Tandoğan var. Ama adamlar "takım olarak" takır takır topunu oynuyorsa, bundan da ders çıkarması lazım Galatasaray'ın. Hele ki kıt kadroda sakatlıklar bela gibi üzerine çöken Galatasaray'ın artık oyunu tek adam üzerine kurma hatasından vazgeçip takım oyunu oynamaya çalışması lazım. Diyorum ya, teknik ekip de öyle sütten çıkmış ak kaşık değil. Hatalar her yerde..

Maçta Volkan'ın topa elle müdahalesi, atılması gerekirken oyunun devam etmesi iki takım için de talihsizlik bana göre. Hakem gerçekten çok kötüydü bu akşam, ama Galatasaray'ı yakan o değildi, Bursa'ya galibiyeti veren o değildi. Şimdi ortada hakkıyla kazanan takımın başarısına gölge, kötü futboluna kılıf arayan Galatasaray'a bahane bir Abdullah Yılmaz var. Bu maçta en son konuşulması gereken adam umarım kimsenin odağı olmaz. Kart demişken, Baros'un hakemi iterek aldığı kart en aptalca alınan kartlar listesindedir. Elbette sinirlenirsin, isyan edersin ama bu şekilde kart görmek acemiliktir, salaklıktır. Yine hata, hep hata..

Uzun lafın kısası, aslında Galatasaray için lig çok iyi başladı. Geleceğini kurtarmak için, bahanelere, göz boyamalara sığınmadan bir şeyleri değiştirmek için çok iyi bir şansı var artık. Fikstürün güzelliği diyelim bir de; ilk haftalar sağlam rakiplerle eşleşmesi tablonun daha da netleşmesini sağlıyor zira. Ayrıca ligin daha başındayken bu takım öldü bitti diye taziyeler yaymanın da bi anlamı yok, zamanla birçok sıkıntı çözülecektir. Testi kırılmadan yenen tokat iyidir.

Herkes hatasının farkına varmalı artık. Değişim kafalardan başlamalı, istifaların getireceği değişim bulanık. Yaşanan şokla iyiden iyiye krize giren hastayı kurtarmaya çalışmak gerek. Her şeye rağmen olmuyorsa, işte o zaman kangrenli organı kesmekten başka çare yok. Yönetimden taraftara herkes için zor süreç asıl şimdi başlıyor..

Uykusal 2

2010-08-08T01:07:00.003+03:00

İçim sıkıldı, bi şeyler karalayım diye gelmemle, bundan tam 1ay önce yazdığım şeyleri tekrar yazmak üzere olduğumu görmem bir oldu.

O yazıyı neden yazdığımı, nasıl bi kafayla yazdığımı da tam hatırlamıyorum üstelik. Ama yine aynı şekilde bunaldım. Uyumak istiyorum. Eski uyuyan halime dönmek istiyorum. Uyanık olmak bana göre değil. Bambaşka bi sebepten, ama yine aynı şeyi istiyorum. Algımın algılama hızından bıktım yine bu ara.

Uyutulmaya ihtiyacım var. Beni TEKRAR uyutacak bi şeylere ihtiyacım var.. Uykumu kaçıracaklara değil.

1ay arayla hala aynı şeyleri yinelediğime bakarsak baya uyanmışım.. Ama şu sebepten, ama bu yüzden.. Fark etmez. Kış uykusu sona ermiş demek ki. Günaydın bana. Ne kadar aydın olacaksa..

Uyumak istiyorum. Uyanmaya hazır değilim.

Uyumak.. Sadece uyumak...

Bazen kabusa dönse de, rüyalarımla mutluydum ben.

Uykusal

2010-07-07T04:52:00.003+03:00

Bugün sabah olmuyo. Olmuyo, olmuyo, olmuyo!

Ya da ne bileyim, varsın olmasın.

Amaaaaan!

Uyuduğum yılların o rahatlığını özledim galiba. Uyanmanın şapşallığı ya da bu. Uyuyorumdur belki hala.

Saçmalıyorum. Hadi bye.

Böyleyken böyle

2010-06-26T22:32:00.002+03:00

* İstanbul'da tatil öncesi son cumartesi.

* Biraz işim kaldı, azcık. Ama üşeniyorum, iyice tatil moduna girdim ben. Daha okulda geçecek 3gün var hem, o zaman yaparım ki, di mi?

* Gel-gitlerim var benim, herkeste olduğu gibi. Yine bu aralar gelip gidiyo aklım. Bi o yana bi bu yana. Sonunu da biliyorum da, bilmek istemiyorum. Kafam rahat olsun hep. Dağılmasın.

* Kimseye etmem şikayet, ağlarım ben halime diyor şu an Şevval abla. Eyvallah. Ben de şikayetçi değilim. Geçinip gidiyoruz işte.

* Bazen kendimi tutamıyorum. Tutmam lazım.

* İçinde sarı-kırmızı olan her şeyi, herkesi çok seviyorum. Bu bi önyargı mı? Bakış açına bağlı.

* Bi de bazen kendime çok sinir oluyorum. Takıntılarımı seviyorum evet, ama takıntılarıma takıntılı olmayı sevmiyorum. Takıntı yapınca da sinir oluyorum otomatikman.

* Sigarayı bırakabilirim.

* Keşke yine öğrenci olsam. Ama yok ya şimdi kim çalışacak finallere falan, vazgeçtim iyi böyle.

* Duygulu bi insanım. Duygularım var. Duygu doluyum. Duygusalım. Duygu vardı üniversitede, noldu ona acaba?

* Sıkılıyorum zaman zaman. Şu an o zamanlardan biri yine.

* Daha çok yazmak istiyorum. Hep yazayım istiyorum. Yazdıkça yazayım, hiç durmayım istiyorum. İçimi döküp rahatlamak istiyorum.

* Harry gitmesin.

* Yazın eve gidince kedi alıcam. Kedim olacak benim! Ama İstanbul'a getiremem, o zaman o kedinin bana ne faydası var? Bensiz büyüyecek, başkalarının yavrusu olacak. Ben ne anladım bu işten?

* Protein patlaması yaşamamak için kiraz yemeyi bıraktım. Çok üzülüyorum.

* Sınıf öğretmeni hatunlara uyuz oluyorum. Nası bi çeneye sahipsiniz siz lan?

* Sinirlendiğim zaman kendime dayanamıyorum. Sinirlenmek beni tüketiyor. Sakin yaşamam lazım benim. Çabuk sinirlenen bi bünyem var ama zor yaa.

* Aslında çok sevimli çok şeker biriyim. Valla.

* Seneye İspanyolca kursuna gidicem. Ama bu sefer unutmıycam.

* Veletlerimi özledim şimdiden. Daha kaç gün oldu be?

* Uyumayı çok seviyorum ama hiç uyumak istemiyorum. Çelişik bi insanım galiba.

* Yeter bu kadar. Gidiyorum.

Bazen ağır gelir içine atmak..

2010-06-21T18:13:00.003+03:00

Bu konuda yazmayı çok uzun bi süredir düşünüyordum, ama bi yandan da yazmak istemiyorum açıkçası. Bilmiyorum nasıl olacak ama, deneyelim bakalım.

Sevdiklerime karşı dilim konuşmaz benim. Ne kırıldığımı söyleyebilirim, ne hesap sorabilirim bana haksızlık yaptıklarında. Elbet geçer derim, ne gerek var tadımızı kaçırmaya.. İçime oturan ağır lafları normal gelir karşıdakine. Tepki göstermiyorum ya, vur anasını satayım! Vur da, nereye kadar?

Benim sevdiklerimi kendime karşı savunmak için sürekli kullandığım noktayı çoğu insan atlıyor, anladım. Her insan aynı değil, her insanın görüşleri, fikirleri bir değil. Her insan aynı şeyleri sevmek zorunda değil. Her insan BEN değil. Hani diyorum ya, alttan aldıkça arkadaşlığı kölelik sanmaya başlayanlar var. Bi yerden sonra ne yaparsan yap, kendini gönül almaya çalışırken buluyosun. Garip.

"Senin o an ne durumda olduğun beni ilgilendirmiyor, sen benim kötü zamanımda yanımda olmadın!!" diye haklılığını (!) savunan insanlar gördüm. Ne yüce şey şu dostluk! Ne menfaatsiz kurum! Adam öyle beslenmiş ki, severek yapılan şeyler mecburiyete dönmüş. Yazık.

Ne çocukça, ne kadar saçmasapan geliyor birçok şey.. Yazdığıma bile utanıyorum durup düşününce. Eşşek kadar oldun kızım, nelerle uğraşıyosun hala diyorum. Dön bak, senin ya da başkalarının canını sıkan insanlar kadar gerçek arkadaşlar da var diyorum. Lise çağındaki ergenler gibi, yok insanlar şöyle, yok arkadaşlıklar çok rerörerö diye aptalca yazılar yazacak yaşta değilsin diyorum. Ha aptalsın, ona laf yok. Hala kıldan yünden şeyleri kafana takıyosun.

Uzatmayayım. Beni bilen bilir, fazla kıymet veriyorum bazı şeylere. Kıymet verince de susup kalıyorum. Yine değişmeyecek, yine sessiz kalıcam. Hak etmeyene ikinci bir defa hadi içime atayım demeden, ama edebimi, saygımı, kendimi kaybetmeden susucam. Kim isterse buyursun, at koştursun ağzından köpükler saçarak. Gün gelir hesabı sorulur nasılsa, ben uğraşmam.

Bazen çekip gitmek en güzeli. Çocukluğumuz birlikte geçti desen de, içtiğimiz su ayrı gitmedi ki diye düşünsen de, bazen arkadaşlık bitirmek en sağlıklısı şu hayatta. Bir arada oldukça daha zor nefes almaya başladıysan, zaten biten bitmiş, senin zorlamanın pek bi değeri yok demektir. Takım tutar gibi parti tutmak derler ya, işte arkadaşlarını da takım tutar gibi tutmayacaksın. Sevmek her zaman yetmiyor çünkü. Ne sana yük olsun artık, ne ona eziyet..

Kişiye özel bir yazı değil bu, bunları bana yazmış diye alınmaya/kendini nimetten saymaya gerek yok o yüzden. Son zamanlarda arkadaşım dediğim birkaç kişiden, başkalarının arkadaşlık ilişkilerinden, gördüklerimden, duyduklarımdan, kısaca geniş bir tablonun değerlendirmesini yapıyorum kendime. Çünkü ben pek nokta koymayı bilmiyorum sevdiğimde.

Yanımdakiler, ben yine sizleri seviyorum. Bazen haddinden fazla seviyorum, doğru. Hala kendimi eğitme aşamasındayım, mazur görün. Ama bir gün çeker gideriz, dünler ve bugünler kar olsun yanımıza. Eyvallah.

Yıllar Sonra.. "O" Gün.. "O" An.. TEK AŞK!

2010-05-17T16:06:00.005+03:00

Hoşgeldin Sebebi Baharım!

2010-05-11T16:34:00.001+03:00

Müsade olursa bugün burada aşkımı haykırmak istiyorum. Yazma sebebim bu, evet.

Her yıl yinelenen hasretime artık bi son versin yetkililer derdim belki ama GDO çarpar diye korkumdan ses etmiyorum. Kısa süre de olsa her yıl bu zamanlar kavuşuyoruz ya, bununla da avunurum ben.

Yokluğunda günleri saydım. Aman ne takıyosun, yaz aşkı çabuk unutulur dediler, aldırmadım. Yerine başkasını sev böyle dediler, dönüp bakmadım. Çoğu zaman dile getirmesem de, hep düşündüm, hep özlemle andım. Estragon'un Godot'yu beklediği gibi, Fener'in Türkiye kupasını beklediği gibi bekledim. Onlar belki kavuşamadı ama, ben 3gündür vuslatın tatlı karın ağrısını yaşıyorum. Mutluyum!

Bir tabağın daha sonuna gelirken, Allah yiyemeyenlere sabır (dişlerin çıkana kadar metin ol bebek!), alamayanlara yardım (düşcek yakında fiyatı), yemeyenlere akıl (sana hiçbişi demiyorum kafasız şey!) versin.

Seni seviyorum KİRAZ!!!

Not: 10dakika sayfayla bakıştık, hadi bi tane daha yiyeyim öyle yazayım demekten cümle bile kuramadım. Her noktadan sonra kiraza gömülünce 2dakikalık yazıyı yarım saatte yazarak rekor kırmışımdır herhalde.

Tamam Ateş Etmeyin Yazıyorum

2010-04-28T18:04:00.002+03:00

"Cebren ve hile ile blog yazdırılır!" Sevgili MeCe ve BiDo bunu slogan yapın siz bence :)

Tamam, yazayım artık dedim, diyodum ama böyle de olmaz ki arkadaş! Tutturdular, ya biz seni çok seviyoruz, sensiz duramıyoruz, illa bişiler yaz da biz gelip gidip okuyalım, hiç değilse öyle hasret giderelim dediler. Bilirsin günlük, kalbim pamuk kadar yumuşak ve sevgi doludur. Kıramadım haliyle.

Nerden nereye yahu.. Bi zamanlar susturamazlardı, şimdiyse sen yazabiliyo musun diyolar. FF bozdu seni diyen de var. Ama bence İstanbul bozdu beni. Gelene kadar her gün yazıyodum, bi de bak 2009'un arşivine, sen görüyosun 3, ben görüyorum 8 yazı. Neyse artık, biyografime yazsınlar bunu. "2009 yılında şaşaalı yaşantısından sıkılan yazarımız, blog saltanatına ara verip FF, Twitter gibi küçük işletmelerde çalıştı." Valla lan. Karizma duruyo. Şanı şöhreti elinin tersiyle itip bi sene halkın arasına karıştı gibi :P

Geçen eski yazıları çıkarıp havalandırırken fark ettim de, ne güzel günlermiş öyle. Blog günleri, blogdan bloga selam çakmalar, dizi izleyip dedikodusunu yapmalar, sinirden kudurmalar.. Özlemişim bizim tayfayı. İyi iyi, geri döndüm ben cidden. Ama bi tema yapsam fena olmaz, bu ne böyle teyze blogu gibi. Giderayak yapmışım bunu da. Ortalığı toplamak lazım. Böyle gitmez.

Günlük, en son bıraktığında ben atanıp İstanbul'a gelmiştim. Sinir-stres bonuslu bi okuldaydım, hala aynı yerdeyim, daha da kurtulabilecekmişim gibi görünmüyor. Hani anlat desen anlatamam, öyle şahane idarecilerim var! Aman anlatmayım da zaten, boşver. İyi bi şey yok mu dersen, veletlerimi seviyorum neyse ki.

Velet dedim de, geçen 5. sınıflardan bi ufarak geldi yanıma, "Örtmenim bugün çok sevimlisiniz." dedi :)) Minicik çocuğa nasıl sevimli geldim bilemiyorum tabi. Sensin sevimli yahu, arkadaşlarım bana teyze demeye başladı çocuk! :))

Çoluktu çocuktu derken hayat akıp gidiyo işte. Zaman zaman kafa göçüyo, zaman zaman keyifleniyorum.. Dengesizin tekiyim yani hala. Olsun be, sen beni böyle seviyosun zaten di mi? Hem şu zamanda kim kaldı karşısındaki insanmış gibi günlüğüyle konuşan? İtiraf et seviyosun günlük. Tamam tamam şımarmıyorum :P

Bir böyleyken böyle'nin daha sonuna geldik günlükcan. Arayı soğutmayalım, yine görüşelim :) Sen kendine söyle onu dediğini duyar gibiyim. Çok ayıp diil mi ama günlük? Nasıl konuşuyosun benle? Ben gelmişim senle muhabbete, sen hala laf sokma derdindesin. Bi kendine gel. Sahibine çemkiren günlük istemiyoruz!!1 Aman be tamam kızma, görüşmeyeli şakadan da anlamaz olmuşsun. Gevşe bi yahu. Bahar gelmiş, kuşlar, ağaçlar, böcükler falan. Pozitif ol biraz. Günlük akıllı ol! Aman iyi kaçtım hadi :)

Çuvaldız

2010-04-20T20:56:00.002+03:00

Bana film izlemek yaramıyor arkadaş. Yasaklanmalı bence. Gui film izlemesin diye bi madde getirilsin anayasaya. Valla. Psikolojim toz duman oluyor her seferinde.

***

Abartılı bi insanım. Akla gelebilecek her şeyi abartıyorum. Siniri, üzüntüyü, sevinci, derdi, kederi.. (üzüntü, dert, keder.. 2yaklaşık olarak aynı sonuçları yazmışım. Demek ki napıyoruz? Bi daha film izlemiyoruz!)

***

Hani herkes bi şeylerden korkar ya, ben en çok kendimden korkuyorum. Deli çocuk, her an bi şey yapabilir, diyorum. Tamam, geçen de örümcekten korkup yatamadım da, onun gibi bişi diil. Sanki her an psikopatlaşacakmışım, pencereden kendimi atacakmışım gibi geliyor.. Ya da durup dururken yanımdaki insanın ciğerini deşecekmişim gibi.. ... Şaka lan şaka. Delirmedim ben. Ama kendimden korkuyorum evet.

***

İnadımı sevmiyorum hiç. Niye, neyin inadını yaparsın ki? İkinci maddeye el sallıyoruz burda, evet bunu da abartıyorum. Bir inat uğruna arkadaşlık bitirmişliğim var. Karşımdakini çıldırtıp üstüme oturma tehditi almışlığım var. Ahaha çok komik ama ya. Tartışma sırasında konuşmuyorum diye "Ya bi tepki ver delirtme beni, gelir üstüne otururum yoksa!" lafını duydum. Komik diil aslında, otursa fena olurdu. Bazen çok çekilmez biri oluyorum galiba.

***

Çok çabuk sinirleniyorum. Işık hızıyla. Daha beynim olanı biteni algılamaya fırsat bulamadan sinirden kudurabiliyorum. Niye öyle sahi? Ben de anlamadım. Ama sinirlenince saldırmıyorum, köşeme çekiliyorum. Kızgınlığım, kırgınlığım geçene kadar, tamam hadi geçmez de, unutmam çünkü, yatışana kadar bekliyorum iletişimsiz. Ne olduğunu da konuşmuyorum. Cidden çekilmezim tamam.

***

Ha bak ne buldum. Bi de şey var. Çok kıskancım. Fark etmedin di mi? Belli etmem çünkü. Yek yeaa bazen anlaşılıyo mu diyosun? O anlaşılır dediğin devede kulak diyorum. Sevdiğim herkesi, her şeyi manyaklık derecesinde kıskanırım. Aa bak safımdır bi de. Çaktırmıyorum diye kendi kendime şişinirken açık ettim. Olsun. Kimse anlayamaz nasılsa. Di mi?!

***

Kendimi küçültürüm diye biçok şeyi söylemem, içime atarım. Hastalıklı bi gururum var. Herkese çok normal gelir, benim paşa gururumun başı eğilir. Zevzek işte. Onun yüzündendir arada garip tavırlarım.

***

Bir "dök içini rahatla"nın daha sonuna geldik.. Eskiden çok yazardım. Artık kendime bile anlatamıyorum. Her şeyden sıkıldım gibi. Olur böyle arada.

Büyük ustamın sözleriyle bitireyim ey okur: Kaç kurtar kendini.. ben oyalarım.. git.. içimde ne varsa sana alışan...

Bi yazıda soğudum kendimden. Ben bile kaçarım.

Öhhöm..

2009-08-28T05:38:00.007+03:00

Benim bu blog işi de yalan oldu harbiden. İş güç falan derken bi de burda düzenli olarak yazmak zor zanaat (yapanları takdir ediyorum tabi heheh). İki sene önce iyiydim ama ya, hakkımı yememek lazım (ne iyisi, efsaneydim beah:P). Neyse, üçüncü kez başlıyorum, eskileri yine arşive tıktım, sıfır kilometre cillop gibi bi blogger olarak bu sefer yapıcam ben bu işi. Beşiktaş'ın Tabata'ya 8m euro (oha!) verdiği şu günde bana hiçbi şey olanaksız görünmüyor şahsen.

Olcak bu sefer olcak.. Valla bak :P

PS: Bak yine dayaamadım arşivden çıkardım bikaç tane. Ama napiim sadece tozlu raflarda kalsın istemediğim yazıları çıkardım yeminle :P

Yeni yıl

2009-01-30T05:14:00.004+02:00

Uzun zamandır yazmadığımı fark ettim. Uzun bi zaman yazmak istemedim aslında. Bu uzun zamanda yazmaya vaktim de olmadı. Gerçi istesem mutlaka vakit ayarlardım iki üç kelime yazmak için. Böyle kısaca izah edeyim yokluğumu.

Keyfim yerinde. Yorgunum, ama iyiyim.

İstanbul'a kar yağamadı bi türlü. Ben de kendimi aynen o kar gibi hissediyorum; bekle bekle gelmez, ama bi geldi mi patlama yapacak sanki. Var bi şeyler ama hayır olsun bakalım.

Keşke yine öğrenci olsam.. Sosyal bi insandım o zamanlar. Olmadık yerde olmadık insanlarla bile ayaküstü muhabbet kurup tanışırdım. Şimdi, sanki sosyal hayatım bile fazla rutin gibi. Yeni insanlar olsun istiyorum yine. Yeni karakterler tanımak istiyorum. Tuhaf olsunlar, komik olsunlar, hatta sinir bozucu olsunlar.. Ama "yeni" olsunlar, her gün gördüğüm yüzlerden farklı olsunlar.

Çocuklarımı çok seviyorum. Ama okulumu sevmiyorum.

Hayatımda değişiklikler yapmak istiyorum. Ne bileyim, sıkılıyorum galiba. Baştan sona değişsin her şey istiyorum. Mutsuz değilim, moralsiz değilim, ama heyecan yaşamak istiyorum, yarının nasıl geçeceğini bugünden bilmek istemiyorum. Plan yapmadığım halde hayatımın planlıymış gibi akıp gitmesini istemiyorum. Rutin diyorlar buna değil mi?

İlk bir ay pek bi şey değişmedi ama, hissediyorum; 2009 benim yılım olacak. Bunu da not düşmek istedim şimdiden.

İyi ki...

2008-11-22T19:16:00.003+02:00

İnsanın düşmanına bile yapmayacağı cinsten bi eşek şakasıyla, ağlayarak başladım güne.. Kapattığım defterleri zorla açtırdılar, dengem alt üst oldu. Hala da kendime gelebilmiş değilim. Sanırım arkadaş dediğim insanları daha dikkatli seçmem gerek..

En kötü günün böyle olsun demesin kimse nolur.. Böyle olmasın...

24 yıl önce bu saatlerde yine ağlıyordum, pek bi şey değişmedi.
İyi ki (!) doğdum...

Ömer-MeCe-Gui: 3 - Antep: 1 :)

2008-11-03T00:12:00.004+02:00

Bugün sevgili arkadaşım Ömer'i Mabet'te ağırlamanın mutluluğunu yaşıyorum günlük. MeCe ve Ömer'le Antep maçına gittik. E Ömer ilk defa SamiYen'e gelmiş, yenmeden dönülür mü? :)

Uzun zaman sonra ilk defa gerçekten çok keyifli bi gün geçirdim sayelerinde. Gerçi biz MeCe'yle maça gitmeye, eğlenmeye alışığız da, Ömer'in de katılması daha bi güzelleştirdi. Küfürlü tezahüratlarda sansür uygulayıp bana söylettirmemesini, kokoreç yedirmeye çalışmasını, hediye ettiğim(!) Galatasaray atkısıyla beni boğma girişimlerini, statta çektiği kapkaranlık çıkan fotoğraflarımızı, maçtan önce oynadığımız tavlada hezimete uğrayacak kadar tavladan bihaber olmasını, her sigara içişimde "öff dumanı üstüme geliyor" diye yer değiştirip yine de dumanı üstüne çekerek laf etmesini saymazsak, Ömer'le zaman geçirmek şahaneydi :)

En kısa zamanda yine yapalım böyle. 13. hafta Hacettepe maçına da gel Ömer, bu sefer söz sabah uyuyakalmadan vaktinde gelip karşılıycam seni :P

MeCe, on gün sonraki Kayseri maçına ayarlıyorum biletleri haberin olsun. Ha bi de, maçtan önce bi tavla atalım, bilmeyenlerle oynamak keyif vermiyor yaa :)

Blogların Efendisi :P

2008-11-01T17:30:00.008+02:00

Fark ettim de,
Ağır oturaklı hanım hanım bi insan evladı olmamın imkanı yok. Gerçi annem sürekli böyle uyarılarda bulunuyor, biraz ağırbaşlı ol, hanım hanımcık otur diye. Demek ki hala umudu var.

Yay burcu bi şahsiyet olmamdan mı kaynaklanıyor, çocuklarla fazla mesai harcamamdan mı, bilemiyorum. Bildiğim tek şey, ben büyüyemiyorum. Güzel bişi değil zaten, ne öyle bi ciddiyet, efendi haller falan.

Hanım hanımcık olmam gereken (niye gerekiyosa) anlarda çok sıkılıyorum mesela. Geriliyorum ister istemez. Öyle deli bi insan da değilimdir ama, sanki elimde olmadan bi şey yapacakmışım gibi geliyor. Normal duruyorum işte, biraz ağırbaşlı ol diye öncesinden uyarılmışsam, normal duruşum anormalmiş gibi geliyor zira. Karşımdaki eğer rahat biriyse, ben de rahatlıyorum o zaman. Aman şöyle olayım, böyle durayım diye kasmıyorum. İçimden geldiği gibi konuşuyorum, gülüyorum, takılıyorum. Şimdi bunu dersem yanlış anlar, alınır bozulur, ne düşünür falan fazla kafaya takmak istemiyorum. Diğer türlü insanlarla da bi arada olmamaya dikkat ediyorum zaten.

Nasıl konuşulur, nasıl davranılır, yeri gelince ağır oturaklı olunur bunları biliriz tabi. Ama her zaman her zaman da olmuyo işte. Sıkıcı bi durum.

Cıvık ya da ciddiyetten uzak biriymişim gibi bi anlam da çıkmasın şimdi. Yerine, kişisine göre davranmaktan bahsediyorum. Benden asla bi Polat Alemdar olamaz, onu diyorum. Polat Alemdar'la da işim olmaz, onu da diyorum. Arada bi espri yap, sempatikleş kardeşim. Sürekli racon, ciddi duruş, hayat mı geçer?

Fazla efendilik beni bozar yani.

Geçenlerde muhabbeti geçti de, ordan aklıma geldi, yazayım dedim.
Ben buyum, yapacak bi şey yok.. :)

Yeni bir başlangıç..

2008-10-29T22:36:00.003+02:00

Sağ üst köşede de dediğim gibi.. Hayat değişir, bizi de değiştirir..
Yine yeni yeniden başlamanın vakti gelmişti. Sil baştan dedim ben de..

Hoşgeldim bir kez daha..

Anlat hadi, açılırsın..

2008-10-08T00:01:00.003+03:00

Hadi dökül! Açtım işte sayfayı.. Parmaklarımdan süzülüp çık kafamın içinden! Olmaz mı? Niye? Haklısın, kelimelerim yok benim.. Sesim bile yok ki.. Ama rahatlayamıyorum ki böyle. Kazana dönmüş bi beyin, içinde fırıldak gibi dönen düşünceler yumağı.. Ne olduklarına dair tek bi fikrim bile olmayan, anlamlandıramadığım bir yığın şey.. Bak işte ortam hazırlıyorum; en sevdiğin sayfa sabit, ellerim klavyenin üzerinde geziniyor. Biraz da sen çaba göstersen olmaz mı sevgili beynim?

***

Uykusuzum. Erken yatmam lazım bugün.. Geceyarısını vurdu bile saatler, benim erkenim de böyle bi şey işte. Tabi bi de beni yarın görmek lazım. Önceki geceden sıfır uykuyla, bu gece de kimbilir kaçta yatacak, sabah 7buçuktan öğleden sonra 3e kadar mesaiden sonra kendini nerelere atacak.. Yazık kızım ya. Hiç mi acımıyosun kendine? Sen ecelden ölmezsin, diyeyim sana.. İnsan kendine neden zulmeder bu kadar, aklım almıyor ki hiç.. Hayır yani uykudan kaçınca eline ne geçiyor? 1de yat bari, olur mu?

***

Bugün okuldan çıkınca 40saatte bi geçen otobüsü beklemeye dayanamam diye yokuşu tırmandım. Durağa geldiğimde, hatta sabit duralı bi 5dakkayı geçmesine rağmen kalbim deli gibi çarpıyodu hala. Ritmi gitgide bozulmaya başladı. Merdivenler ölüm gibi geliyor artık. Neyse ki durduk yerde peydahlanan çarpıntılarım yok denecek kadar azaldı. Arada bi sıkışıyo yine ama eskisi kadar sık değil. Yokuştu, merdivendi falan kendimi zorlarsam o zaman sapıtıyo, sıkışma da olmuyo pek. İyiye işaret diycem, ama bu tarz ritim bozuklukluklarım eskiden bu kadar uzun süreli olmuyodu. Bi taraftan iyiye giderken diğer taraftan kötüleşiyo kalbim. Denge bozulmasın hesabı herhalde. Yoo, çok da içmiyorum sigarayı, günde bi paket gidiyo galiba ama az uykudan dolayı sigara içecek saat arttığı için o da. Daha çok su tüketmeliyim sanırım, iyi gelebilir sanki. Ne bileyim, alaka yok belki ama bugün kalbimin gümbürtüsünü dinlerken aklımdan bu geçti birden: bol su iç..

***

En son yazdığım zamandan beri güzel günlerim oldu. Gerçekten.. Ama bu aralar yine var bi gel-gitler. Sürekli değil, bazen uğruyo işte şimdi olduğu gibi. Aklımdan neler geçtiğini kestiremiyorum, az önce de söyledim. Ama.. Belki de bunun nedeni savunma mekanizmamdan kaynaklanıyodur. Hani düşünüp dağılmamam için, her şeyi karman çorman yapıp sunuyodur bana.. Bi nevi kaçış yani. Olabilir evet.

***

Çok seyrek yazmaya başladım yine son zamanlarda. Yazmak istemediğimden değil aslında. Yazsam rahatlarım, bi süredir de rahatlama ihtiyacı hava gibi, su gibi bi şey oldu. Mamafih yazamıyorum. Ya da yazmıyorum. Yine mi kaçış? Olabilir. Yazarken, günboyu kaçtıklarımla da yüzleşmek zorunda kalıyorum çünkü. Kelimelere dökmesem de her zaman, kafamda uyanıyolar. Yazdıkça rahatlıyorum, yazdıkça rahatım kaçıyo. Paradoksumuz da oldu, hayırlı olsun.

***

Sesim çıkmıyor, doğru.. Ama bağırsam kime ne faydası var?..
Bence de. Kime faydası var di mi? E belki bana faydası olur, yetmez mi?
Neyse bu saatte de bağırılmaz zaten. Kime ne faydası var deyip geçeyim ben de.

***

Fener Kadıköy'de Kayseri'den 4 yedi. Eheheh iki gündür eğleniyorum ne güzel oldu :)

(Böyle de güleryüzle bitiririm yazıyı.)

Bırak aksın gözyaşlarım..

2008-09-19T04:08:00.005+03:00

Hayatım hep özlemekle geçiyor.. Birilerini, bir şeyleri.. O kadar fazlalaştı ki artık özlemlerim, bana verilen bu küçücük bedene sığmaz oldu.. Hep gitmişleri özlüyorum; olmayacakları, gelmeyecekleri.. Vuslatı olmayan hasretleri buluyorum hep..

Bilmiyorum, herkes böyle midir.. Yoksa özledikleri gün gelir kapılarını çalar mı? Benim çalmıyor.. Semtime bile uğramıyor hatta. Ama özlüyorum, çok özlüyorum hem de..

Benden giden insanlar.. Neden gittiniz ki? Ne hatam vardı? Neden vazgeçtiniz? Şimdi "Eski Yara" dinleyip, içimde bi yerlerde açtığınız onca yaranın hangi birine merhem bulayım? En yakınım, beni en iyi bilen, anlayan, dosttan öte dediğim.. Kaç sene geçti üstünden, haberini bile alamıyorum şimdi. Beni ardında bırakınca mutlu oldun mu? Pişman olmadın mı hiç? Oysa ben seni o kadar çok seviyor ve özlüyorum ki hala.. İçim o kadar acıyor ki.. Bir hiç uğruna gidişin o kadar yüreğime oturuyor ki... Dost dediğin, insanı darmadağın eder mi hiç? Bu kadar acı yaşatır mı? Bak, ben hala ne haldeyim.. Gidişinden beri o kadar kötü günler geçirdim ki.. Ama en kötüsü, senin gidişindi, ne fena. Yaşadığım aşk acısı bile beni ağlatmıyor artık.. Senin sevdiğin bi şarkıyı duyduğumda şimdi bile ağlıyorum oysa.. Kardeşten öteydin ya, nasıl gidebildin?? Nasıl için sızlamadan arkanı dönebildin bana? Sen aramıyor musun o eski günlerimizi? Ben.. Naptıysam dolduramadım boşluğunu. Tamamen sana ait bi yer, hala duruyor. Gelirsen eğer..

Kız arkadaşı kıskandı diye insan nasıl en yakınını yok sayabilir, beynim hata veriyor düşününce. Tercih etmek.. Eşit durumdaki iki şey arasında tercih yapılır, böyle tercih, seçim mi olur? Senin vurduğun o darbe sonrası çok kişi küfretti, beraber yiyip içtiğin, hala görüştüğün insanlar bile söylemediklerini bırakmadı hakkında. Bir tek ben ağzımı açmadım, kötüleyemedim seni. Onları da susturdum. Aptal mıyım? Hiç kuşkusuz. Ama bugün bile bu yaptığını konduramıyorum sana. Kötü bi şaka gibi, gerçek değilmiş gibi. Şaka bile olsa, o kadar ağır ki.. Keşke burda olsan.. Her şeye rağmen, yüzüstü bırakıp gidişine rağmen.. Keşke yine yanımda olsan..

Bırakıp gidenlerin psikolojisini hiç anlayamadım, bilmiyorum. Belki de bugüne kadar hiç gidemediğim içindir.. Hiç giden olamadım ben. Benden gidilse de, ben onlardan dahi gidemedim. Fazla bağlanıyorum insanlara galiba.. Hep yakınımda, benimle olacaklar gibi düşünüyorum.. Hiç gitmeyecekler, hiç bitmeyecekler gibi... O yüzden de hep üzülen, özleyen, hatırladıkça içi sızlayan ben oluyorum belki de..

Bazılarını silebiliyorum zamanla. Çok zor bi süreç olsa da, kabullenip devam ediyorum yoluma. Bazılarınınsa.. Ne yapsam da dolduramıyorum yerini.. Hep bi boşluk kalıyor en güzel anlarımda bile. Her doğum günümde gözümün kapıya dalıp, birazdan içeri girecekmiş gibi hissetmem de bundan.. Çağrıldığı halde gelmeyen, artık aynı şehirde bile değilken nasıl gelsin ki? Yine de bekliyor insan.. Bi sürpriz yapsın, gidişinde olduğu gibi.. Çıkıp gelsin.. Sanki hiç gitmemiş, hiçbir şey olmamış gibi..

Çok şey istiyorum hayattan galiba...

Suuuuuuu..

2008-09-09T00:29:00.003+03:00

Günlük, geberdim bugün susuzluktan. Hani bi ara orucu unutup su içecek olsam, daha ben içmeden biri oruçsun diye hatırlatsa öldürürdüm büyük ihtimalle. İftardan beri içiyorum, hayat ne güzel :)

Bugün okulun ilk günüydü. 4. ve 5. sınıflarla haşır neşir bi eğitim öğretim yılının ilk günü yani. Sabah 5ler, öğlen 4ler.. 5 şube 4. sınıf, 5 şube 5. sınıf. Çok pis bi ders programım var. Neyse ki kendim ayarladım programımı, sabah geç başlayıp 6 saati peşpeşe denk getirdim. Millet 7de kalkarken ben bütün bi sene boyunca 9da kalkıcam (yihuuuu). Öğrencilerle tanıştık; sınıflar geçen seneki sınıflarıma göre iki kat kalabalık, en az 40 kişi! Ama geçen seneki veletlerimden daha akıllı uslular, hiç kalabalık gibi değil. Bi de ufaraklar ki pek şeker geldiler gözüme. Geçen sene 5,6,7,8 ne varsa okutmuştum, ama ilk defa 4. sınıf deneyimim olacak bu sene. Ya aslında o da kötü oldu. Geçen sene 5lerle derse girdiğimde o yaş aralığına düşüyodum ister istemez, ama sonra bi 7. sınıf ya da 8. sınıfla dersim oluyodu, dengeliyodum. Şimdi haftada 30 saat, sadece 4. ve 5. sınıf! Çocukluktan hiç çıkamıycam sanırım :)

İki gündür ne pis bi sıcak var İstanbul'da aman aman aman diyim ben sana. 6 saat konuş konuş, bi yandan sıcak, bi yandan oruç.. Çölde su arayan garibanlar gibi hissettim kendimi bi ara. Eve geldiğimde suuuuuu suuuuuu diye sayıklıyodum. Allah'ım lütfen havalar biraz serinlesin, şu sıcaklar gitsin. Nolur Allah'ım.. Sıcaklar olmasın, ormanlar ölmesin, dünya çöl olmasın.

Bu arada günlükcüm, yine bişiler oluyo gibi sanki, ama yazasım yok şimdi. Bişiler oluyo derken, olduğu yok, sadece yine aklıma girmeye çalışıyo, eski alışkanlık herhalde. Bi de başarıyo ya, ben ona hayret ediyorum(!). Ayın 15i bi gelsin, ilk maaşımı bi göreyim, yemek mevzusu bi netleşsin, ben bi karara varayım görüşecek miyim görüşmeyecek miyim falan, ondan sonra konuşuruz artık. Nasılsa bol bol çekiştiriyorum onu sana, işim ne.

O diil de, blog temam sinirlerimi bozmaya başladı. Ne zamandır her açtığımda mor mor kalıyo öyle, tema gelmiyo, kendim bile yazdıklarımı okuyamıyorum. Bi ara buna da bi çare bulmam lazım. Hayır şimdi mor sevdasından da vazgeçmek istemiyorum, ama böyle de olmuyo. Bi yol bulucaz artık. Bu arada, mor feministlerin rengiymiş, kim söyledi unuttum şimdi. Çok güldüm ya, benden de tam feminist olur ya :)) "Kadın erkek eşittir!" :))) Tabi canım tabi yavrum, eşit eşit heeee. Neyse şimdi femo'ları kışkırtmayım durduk yerde. E ama abi komik değil mi Allah aşkına? Ne eşitliği, ne diyosun sen? Tamaaaam, bişi demedim. ..Eşit.. Equal.. :))))))))))) Tamam bu sefer valla sustum bişi demiyorum. :))

Sonra yine yazarım, bu kadar yeter şimdilik. Daha davulcuyu bekliycem, 2:30'da gelcek kulaklarımı patlatana kadar gümbürdetecek, bi de tek müslüman ev bizimkiymiş gibi yarım saat etrafında dönecek.. O gelmeden uyuyamıyorum, gözüm yolda bekliyorum aaahhh davulcu ahhh :P İstesem de uyuyamıyorum zaten, yerimden fırlatıyo o gümbürtüyle doğru ya! Gideyim şimdi, o gelene dek su, sigara ne kadar içebiliyosam tüketeyim, yarın uzun bi gün olacak nasılsa.

Hadi bana iyi sahurlaaaaarrr :)

Geçmiş Olsun KAPTAN..

2008-08-30T16:47:00.005+03:00

Dün akşam maç sırasında talihsiz bi olay yaşayan Ümit Özat'a geçmiş olsun demek için yazıyorum bu satırları..

Kendisini Fenerbahçe'deyken futbolundan dolayı pek sevmezdim, ama kişiliğine, efendiliğine, duruşuna saygı duyardım. Bi zaman sonra Fener'den ayrılıp Almanya'nın Köln takımına gitti bizim Mondi'yle.. O takımın da kaptanlığını devraldı. Sonra.. Maçın daha ilk yarısında tansiyon düşmesi, bilinç kaybı, dilin boğazına kaçması.. O görüntüleri izlemek insanın canını yakıyor gerçekten.. Herkes şaşkın bekleyişte, Mondi ve Daum ağlıyor bi kenarda.. Ve Ümit, sahanın ortasında can çekişiyor.. Şu hayatta en nefret ettiğim futbolculardan biri Cihan'sa, diğeri de Maldini'dir; ikisinin de başına gelmesini istemem böyle bi olayın. Çok fena bi şey..

Bu yazıyı yazıyorum, çünkü, şu dünyada kimin ne olacağı belli değil, kimsenin garanti belgesi yok. Elde olan tek şey insanlık.. Rekabetmiş, nefretmiş, kavga gürültü falan bunlar zamanımızın çoğunu kapsıyor ama, bunların da ötesinde bi nokta var. O noktayı kaçırırsan, Aziz Yıldırım bile olsan fark etmez. Gündelik hırsların, öfkelerin önüne geçmeyi bilmek gerekir. Ki bunu bilinçli yapamazsın zaten; içinden gelmeli, refleksif bi şey.. Yani demem o ki: Seni hiç sevmemiştim Aziz, malesef beni haksız çıkarmadın!

Dünya vefadan bihaber.. Geçmiş olsun Ümit; hem rahatsızlığın için, hem de bir zamanlar her şeyini verdiğin Fenerbahçe için..

Not: Fenerbahçe formalı fotoğrafı özellikle seçilmiştir!?

Memleketten son yazı

2008-08-25T13:22:00.004+03:00

Bu akşam yolcuyum :) Sonunda muradıma erdim, kavuşuyorum İstanbuluma.. Her zamanki gibi yine tüm işleri son güne bıraktığım için biraz işkenceli geçiyor günüm, sabıka kaydı, fotoğraf falan koşturup duruyorum hala. Yetmedi mi? E daha valizim de hazır değil :P 21:30'da otobüste güç bela bulduğum 41 numaralı koltuğuma oturduğumda nasıl rahatlamış olucam tahmin bile edemezsin yani. Allahtan hepten taşınmıyorum şimdi, nasılsa bayramda dönücem ya, gerekli olan bikaç parça eşya alıp gidicem. Midem ağrıyo hazırlanmam gerektiğini düşündükçe. Bu kadar da tembelim :)

Günlük sana bundan sonra ne zaman yazarım bilemiyorum. Belki biraz arayı açabilirim haberin olsun. Daha gidince orda göreve başlama işlemleri falan olcak, ordan oraya sürüklencem. Ne zaman bu kargaşa biter, ayrıca ne zaman vuslat sarhoşluğundan kurtulurum, işte o zaman yazarım galiba :)

Gitmeden önce, günlüğümü okuma gafletinde bulunan nice okura da "cık cık cık ne kadar ayıp" demekten kendimi alamıyorum :P Şaka bi yana, İstanbul'dan, Ankara'dan, California'dan, Yeni Delhi'den, Melbourn'den, Adana'dan, Hatay'dan, Zürih'ten, Bursa'dan, Konya'dan, Amsterdam'dan, Hollanda'dan, Macaristan'dan, Gürcistan'dan ve daha sayamadığım bi çok yerden yazdıklarımı okuyan nicelerine sevgilerimi yolluyorum: Beni sizler var ettiniz :P Ha bi de Almanya vardı, unutursam küser.

Uzun zamandır Godot'yu bekledim, gelmedi terbiyesiz. E artık benim harekete geçip onu aramam lazım değil mi? İşte bundan sonrası, İstanbul'da doludizgin macera, aksiyon ve takiple geçecek :P Gerçi Godot insan mıdır, nesne midir nedir hala bilmiyorum ama, bi gün elbet bulucam onu.. Sonra da ağzını burnunu kırıcam beni bu kadar beklettiği için, ayıp yani :)

En sevdiğim şehirde, yeni bi hayat başlıyor yarın benim için.. Taze bi başlangıç.. Ardımda bırakmam gerekenleri bi kutuya doldurup, kaldırdığım yeri unutacağım bi başlangıç.. Bakalım hayat bundan sonra benden neler götürüp, bana neler getirecek..

İstanbul'da görüşmek üzere...

İstanbul yolcusu kalmasın :))

2008-08-21T13:14:00.004+03:00

Ve mutlu son:)
Tamam atanacağımı biliyodum, ama bu kadarını beklemiyodum yeminle. İlk tercihim geldi yaaa, Kağıthane, Ayşe'nin okulu! :)) Hala inanamıyorum, şoktayım:)

Mutluluktan uçuyorum desem yeridir günlük. Şahane bi şey bu:)
Pazartesi ya da salı günü gidiyorum İstanbul'a. Sonunda tekrar kavuşuyoruz:))

Çok şükür.. :)

Geri sayıyorum artık..

2008-08-20T14:27:00.004+03:00

Günlük, yarın büyük gün.. Sonunda her şey sonuçlanacak. Hangi okula gidiyorum, hayatımın bundan sonrasını nerde şekillendiricem vs vs hepsi yarın sabah cevap bulacak. Heyecan var evet ama en çok şu belirsizlik geriyo beni. Kurtuluyorum yarın neyse ki:)

Zaman geçsin diye Lost'a sardım. Aslında pek niyetim yoktu bu illete bulaşmaya ama, son 4 günde 2 sezonu bitirdim bile. Baya işe yarıyo hani.

Yarın olsun artııııkkk! Başka hiçbi şeyi umursamıyorum, hele ki artık 24 saat bile kalmamışken..
Güzel haberlerle dönücem yarın inşallah, şimdi gidip 3. sezona başlayım :P

Sabah sabah sabahın körü

2008-08-13T06:54:00.005+03:00

Dükkanını erken açan insanları seviyorum. Sevmek ne kelime, bayılıyorum onlara! 4 saattir sigara diye kıvrandım, sağolsunlar 7 olmadan açıyo bakkalı mahalle esnafı. Ya da şey mi demeliyim, Allah ekmek fabrikalarından razı olsun? Hani er saatte ekmek bırakıyolar ya, bakkallar da erken açıyolar, arada bi bağlantı var sanki. Yani onlar ekmek getirmese, bizim mahalle bakkalları 9a kadar yatacak gibi geliyo bana. Belki de benim tembelliğimdir bu tabi. Bu arada, ekmek fabrikası ne yaa:)) Fırın deniyo onun adına di mi:P

Dün gece dellendim, yeter bu kadar kafa patlattığım, sıyırcam yakında dedim, bi solukta 20 tercihi doldurup kaydettim. Onay bekliyor yazısı da göründü, bugün de milli eğitim müdürlüğüne gidip beklenen onayı da halledicem. Kurtuluyorum yani sayılı saat sonra. Son iki tercih kalmıştı, artık o kadar bezmişim ki, nerde olduğuna bakmadan yazıyordum okulları, annem mani oldu:) Artık okullarla yatıp kalkmaya sonnn!! Ohh beee, accaip rahatladım.

Şu düğün mevzusunu hatırlarsın. Aramalarım, yolladığım mailler.. Hiçbirinden cevap gelmedi. Ama ne hikmetse, o günden sonra ses düzeyi katlanılır bi seviyeye indi. Düğün sahiplerini bu akıllı davranışlarından ötürü kutluyorum. Allah mesut bahtiyar etsin. Bak adam gibi eğlenene laf etmiyorum görüyosun ya. Mesele insan olmak, onu da beceremiyosan çiftleşme! Yani evlilik babında:P

Bugün bizim maç var. Şampiyonlar ligi ön eleme.. 21:15'te başlıyomuş. Kim yayınlıyor bilmiyorum, ama büyük ihtimal bilgisayar başında o Sopcast senin, bu TVU benim dolanıcam. Düzeneği kurdum şimdiden, maç saatini bekliyorum. Ama ondan önce uyusam iyi olur, yoksa maçı kanlı gözlerle izlemek zorunda kalıcam. Lig bittiğinden beri takımı ilk defa izliycem, hadi bakalım.

Neyse ben kaçar.. Şu onay işini de halleder rahata ererim artık. Ondan sonra bekle ayın 21'ini..
Sii yu beybi:P

Karışığım karmakarışık

2008-08-11T22:16:00.003+03:00

Bugün ayın 11i ve ben hala tercih yapmadım. Millet patır patır onaylatmaya gidiyo, ben yerimde sayıyorum. Habire okul araştırıyorum. Listeme yeni okullar ekleyeceğime, seçtiklerimi eliyorum o veya bu sebepten. 18ine kadar halletmem lazım halbuki..

Bugün ayın 11i ve ben daha tercih sayfamı bile açmadım!

Oooofff offfff..

2008-08-06T21:10:00.004+03:00

Puandı okuldu şuydu buydu hepsi açıklandı. Ama benim sıkıntım daha yeni başlıyomuş meğer! Karnıma ağrılar giriyo iki gündür günlük yaaa, bu nasıl bi eziyetmiş böyle!

20 tane okul tercihi yapıcam. Buraya kadar güzel. İlk 5 tanesi hazır, o da şahane. Ama işte bundan sonrası kabus! Okul bulamıyorum yaaa kafayı yiicem! Tüm tercihlerimi İstanbul yapıcam diyodum, doğru düzgün okul yok. Tamam hepsi İstanbul olmasın diyorum, yine de hala 5ten aşağı inemedim:(

Taşoluk ya da Gazi Mahallesi'ne gitmiycem tabi ki, ama merkeze çok uzak olmayan, düzgün bi yerde okul bulmak bu kadar mı zor olur? İlkokulumda açık varmış, memleketimi yazmam diyodum ama sanırım o okulu yazıcam alt sıralara, başka okul olsa yazmazdım da. Yalova yazcam galiba 1-2 tane de, herkes yaz orayı rahat diyor. İstanbul'daysa 3 tane Kağıthane'den (Ayşe'ye yakın gidersem şahane olur), bi tane Eyüp'ten, bi tane de Bayrampaşa'dan yazdım. Zaten ilk tercihlerim de bunlar olcak. Şimdi de Esenler'de ve Gaziosmanpaşa'da okul bulabilirsem diye araştırıyorum. Okul var tabi orda yığınla, ama işte gidilir mi, yaşanır mı oralarda (GOP için özellikle).. Esenler merkeze çok uzak sanki, o yüzden tereddütlüyüm. GOP ise işte bildiğin GOP.. 500Evler'de ya da Karadeniz Mahallesi'nde falan bi okul bulursam yazabilirim sanırım. İki gündür okul adresleriydi, haritalardan arayıp bulmaydı falan derken kusucam sonunda!

Yine karnım ağrımaya başladı. En iyisi biraz başka şeylerle ilgileneyim. Nasılsa 18 ağustosa kadar vaktim var. Onaylatma işlemi için hadi biraz erken davransam, 12sine kadar zaman var. 20 tane okul alt tarafı, bulurum heralde o güne kadar..

Ooooffff offfff!!

***

Saat gece 03:30.. Kafam tamamen kaymış vaziyette. GOP'tan vazgeçtim, Esenler'den de. Çekmeceleri araştırmaya başladım, önceliğim Küçükçekmece'ydi, çünkü nispeten daha yakın. Ama ordaki 7 okuldan hiçbiri de uygun çıkmadı:) Kaldım Büyükçekmece'ye.. 2 tane Beykoz'dan yazıcam, ona karar verdim sonunda. Bi de Bahçelievler yazıcam, okul Yenibosna'daymış ama ulaşım rahat işte artısı var. Ne etti? 8 okul.. Daha ben 15e kadar İstanbul'dan yazıcam diyodum, yarısını anca toparlayabildim. GOP'a bi daha mı baksam napsam.. Ya da Esenler'e? Yoksa Bağcılar'a mı baksam?

Off çok zor iş çoook...

Rahatlama vaktidir artık..

2008-08-04T21:27:00.004+03:00

Nihayet her şey belli oldu, kafada soru işareti kalmadı. Taban puanı da açıkladılar, alan sıralamasını da. Çok şükür:)

Baraj 65 oldu bu sene, beni pek ilgilendirmiyor geçen seneden farklı olarak. Alan sıralamamsa 310! Üçyüzon! Hani kadrolu olayım diye ilk 1207'ye girmek için dualar ediyodum ya, en kötü 1488'in içinde olayım sözleşmeliye de razıyım diyodum, işte o sıralamada 310. sıradayım. Şahaneyim:)

Yarın tercihler başlıyo. Bi dershaneye uğrarım herhalde, sınava kadar gitmedim, bari şimdi gideyim:P Fikir versinler bana, rehberlik yapsınlar. Bi de, dershaneye kayıt olmaya gittiğimde 69 aldığımı duyunca beni mimikleriyle küçümseyen kayıt görevlisine selam çakıcam. Mal yaa, beğenmedi puanımı denyo. Güzel bi puan alsam zaten o an orda olmazdım kursa yazılmak için. Gidip ona da bi hıhh diyeyim bari:P

Yaaa günlük, gördüğün gibi çok iyiyim, rahatım, keyifliyim. Puanımı öğrenince Boğaz görünmüştü, şimdi sıralama da belli oldu, köprüyü de geçtim. Tercihleri de yaptıktan sonra 21 ağustosta da Boğaz'ın diğer yakasına yerleşmiş olucam. Bi aksilik olmaz inşallah:)

İnsan içine çıkmaya da başladım bikaç gündür. Yavaş yavaş eski halime dönüyorum. Ya daha doğru düzgün sevinemedim bile biliyo musun.. Böyle bi kal geldi, şoka girmiş gibiyim. İçimden çığlık atmak geliyo, "yendim seni KaPeSeSeeee" diye bağırasım geliyo:P O kadar dağılmış psikolojiden sonra, bi kez daha karşılaşmıycam o aptal sınavla, en çok da bu yüzden seviniyorum. Ohhh yaaaa:)

Bugün hiç ama hiçbir şey (ya da hiç kimse) keyfimi kaçıramaz. Öyle bi niyeti olan varsa hiiiiç boşa denemesin:)

Öldürmek yok, öldürmek yok, öldürmek yok...

2008-08-02T19:38:00.006+03:00

Günlük, kafayı yemek üzereyim. Sinirden kuduruyorum desem de yeterli olmaz herhalde!

Yine hafta sonu, yine düğün dernek! Allah'ım yaaa, neden bizim insanımız(!) "insan" gibi eğlenmeyi bilmiyor! Sabahın erken saatlerinden beri aşırı derecede gürültüyle evleniyolar! Tez zamanda boşanırlar inşallah! Hey yarabbim yaaa!

Hani yüksek ses vardır, herkes bilir. Çok yüksek ses vardır, onu da biliriz. Bu resmen ses ötesi! İnanılmaz bi gürültü, oturtmuyo insanı! Ha ben burda evimde böyle kafa beyin patlamış haldeysem, o düğündeki gerzekler napıyolar onu da hiç anlamış değilim! "Şişeeleeeeeğğğrrr" diye zırlayıp duruyo herifin teki. Gidip o şişeleri bi yerine sokacam sonunda!

Katil olmamak mümkün değil. Gidip bi bomba atasım, taramalıyla tarayasım geliyo. Ya da hepsini ülkedeki tüm köpekleri doyuracak kadar parça parça et haline getiresim geliyo. Psikopat yanım uyandı öyle böyle değil!

Dayanamadım, polisi aradım. 155 var ya, "Polis İmdat"!! Neye çare olmuşlar ki ben onlara imdat diyeyim?! Hiçbi şey yapamazlarmış gece 12ye kadar. İl sağlık müdürlüğünü arayacakmışım, ordan görevliler gelip ses ölçümü yapacaklarmış, onlar da sesin aşırılığına kanaat getirirlerse bi şey yapılabilirmiş! Yani benim akıl sağlığım, o görevlilerin gerçekten gürültü olduğuna kanaat getirip tatmin olmasına mı bağlı dedim, evet dedi! Şaka gibi.. Yalan söylüyorum ben sanki! Neyse üstelemedim, il sağlık müdürlüğünü aradım, bingo! Telefonu açan yok! Kaç kere aradım bilmiyorum. Kudurdum resmen kudurduuuummm!!!

Cumartesi akşamı bu saatte derdimi anlatacak kimseyi bulamayacağımdan emin oldum artık. Belediyeye mail attım, şikayetimi belirttim. Sadece bugün için değil, her hafta sonu böyle! Hızımı alamadım, belediye başkanına da mail attım. Pazartesiden önce görmezler, ama bundan sonrası için onlar da bi şey yapmazlarsa kime giderim, kimden çözüm isterim bilemiyorum. Çözeceklerini de hiç sanmıyorum ya!

Nasıl bi terbiyesizliktir bu ya! Kendimi mahallenin ihtiyarı gibi hissettim, hani her şeyden şikayet eden huysuz ihtiyarlar olur ya. Ya ama inan ki durulacak gibi değil! Herkes de kabullenmiş, bi şey yapılmaz deyip oturuyolar bu gürültüde. Hayır efendim, ben kabullenemem! Zaten hakkımı arayamadığım, bu saygısızlığa katlanmak zorunda kaldığım için iki kat delirdim, hiç kabullenemem! Ya adam gibi eğlenmeyi öğrenirler, ya da yıkarım o düğünü başlarına! Kimseyi umursamadan, rahatsızlık verdiğini düşünmeden, sanki tüm mahallenin milli meselesi o iki embesilin evlenmesiymiş gibi davranmak ne tür bi bencilliktir ya! Ne ezana saygıları var, ne ölüye, ne hastaya.. Ne de mahalle halkının kafa ve kulak sağlığına! Ayıp yahu!

Bu iş burda bitmez.. Ben de Gui'ysem, peşini bırakmam, yok yere katlanmam bu rezilliğe! Bu saatten sonra kamu yönetimi okuyup iş başı yaptıktan sonra düğünleri (hatta evlenmeyi) yasaklatamayacağıma göre, elbet başka bi çare bulurum.

Devam edin tepinmeye! Moronlar sizi!!

Sonuçlar..

2008-07-29T16:54:00.003+03:00

Allah'ın belası KPSS sonuçları açıklandı bugün.. Geç öğrendim ben, bu kadar erken beklemediğim için..

Bakmadım, bakmıycam dedim, film izliyorum bölemem dedim. Annemler kardeşimin bilgisayardan bakmışlar. Annem geldi, 75 almışsın dedi, hadi siz baktınız bana niye söylüyosun istemiyorum duymak dedim ama, geçti artık söylemiş bulundu. 15 dakka daha izledim filmi ama baktım bi şey anlamıyorum, zaten puanı da duydum diyerek açtım sonuç sayfasını.. Ama benim moral felaket halde biliyosun, kontenjanlar açıklandığından beri dibe vurmuş durumdayım. Annem hangi puan türüne bakacaklarını bilmediği için başka bi puanı söylemiş bana. 83 almışım.. Şahane puan.. Bir saattir ağlıyorum deli gibi. Umudum yok, kendime güvenim yok, MEB'e güvenim yok, başarı sıramın kaç geleceğine dair bi fikrim yok, bu puanla bile ilk 1207'ye girer miyim bizim branşta, zerre ihtimal yok kafamda. Hadi kadrolu olmasın, sözleşmeliyi de katayım, ilk 1488'e gireceğime bile inanmıyorum. Tüm inancımı tükettiler sağolsunlar..

Branş başarı sıralamasını da açıklarlar bikaç güne..
O kadar hayal kırıklığı yaşadım ki, bu sefer koymayacak..

Başlıksız

2008-07-28T01:17:00.003+03:00

Yine patlama, yine ölüm.. Hiç bitmeyecek değil mi? Hep seyredicez olanları.. Ya da bi gün bize isabet edecek..

İstanbul Güngören'de iki patlama.. Şimdilik 15 ölü, 150 civarı yaralı var. Aynı saatlerde Bingöl'de terörist saldırısı, canlı bomba haline dönüştürülen kadın polislerce öldürülmüş, ikinci bi felaket önlenmiş. Daha fazla izlemeye/dinlemeye dayanamadım. Nasıl bu kadar kanı bozuk olabiliyor insanlar(!)?

İstanbul'daki olay, ya PKK'nın, ya da Ergenekon olaylarının sonucu. Kim bilir..
Allah belalarını versin. Ölemesinler, acıdan kıvransınlar, derileri yüzülsün, etleri parçalansın, diri diri yansınlar, ama ölmesinler asla. Acıdan çıldırana kadar gebermesinler..

Cümle kuramıyorum.. Sadece sonsuza kadar lanetlenmelerini diliyorum.. Biliyorum ki yaptıklarının bedeli ağır olacak..

Ooofff!!!

Kafatasından dökülenler..

2008-07-27T20:35:00.005+03:00

Sıkılıyorum günlük.. Ya da bunalıyorum.. Ya da daralıyorum.. Daralıyorum ne demek ya, içim daralıyo yani. İleriyi göremiyorum, napıcam, benden adam olacak mı günün birinde, kestiremiyorum. Çakıl çakıl dedik ya, yuvarladılar bi kuyunun dibine, kaldım karanlıkta.

Halbüse hayat ne acaip bişi di mi? Güneş doğuyor, güneş batıyor, gündüz oluyor, gece çöküyor, dünya dönüyor, başka işi yok gibi bi de güneşin etrafında dönüyor.. Tüm bunlar oluyor da, zaman geçmiyo ne hikmetse.

Annemlerle iki günde bi birbirimize giriyoruz. Hiçbi yere gitmiyomuşum, evden çıkmıyomuşum.. Kimseyle görüşmüyomuşum, yan binadaki halamlara bile gitmemişim de sonra alınırlarmış.. Oooff! Millet de bayılıyodu sanki benim psişik hallerime! Hem sana hem bana hem ona eziyet, beni bana bırak işte, derdin ne! Nasılsa en az bi sene daha burdayım, bıkana kadar görecekler. Kendi çapımda bi inziva havası oluşturmuşum, gel-gitlerim var, su yüzüne çıkarmadığım bi bunalımım var, kısaca ben ben değilim, napıcaksın beni? Ayrıca kıyaslama öyle başkalarıyla da. Yok bilmemkimin kızı 7 senedir atanamıyomuş da o napsınmış, ben daha ikinci senemde böyle olmuşum.. Bana ne canım naparsa yapsın, o da onun derdi. Hem ne biliyosun, belki o da ağır bi depresyonda ama göstermiyo ele güne? O hatun 7 sene bu derdi çileyi çekti diye benim de kıstasım o mu olmalı yani, 7. yılıma kadar hopaşinanay mı olayım? Bi çek elini üstümden ey insanoğlu!

Bak işte böyle geliyolar bana arada bi. Allah'tan üşengeç bi bünyeyim. Sürekli moral bozukluğu yaşamaya üşeniyorum, ağlamaya üşeniyorum, uyumaya üşeniyorum, konuşmaya üşeniyorum, bazen gülmeye üşeniyorum.. Bi zahmet yaşamaya da üşeniyorum da, onu durduramıyo insan, oksijen hop içerde, karbondioksit dışarda.. Zor valla hayat..

Ne geriye dönebiliyorum, ne ileri bakabiliyorum. Ne kötü bi durummuş ya.. Belirsizlik beni bu hale getirdi zaten. Kesin konuşamıyorum, kendime dahi sözler veremiyorum, şunu yaparım, böyle olur falan diyemiyorum.. Hep bi bekleme, hep bi şeylere bağlı gelecek.. Zorla küfrettircekler bana da haa! Tüküreyim böyle geleceğin içine!

Belirsizlikler beni bunalıma sürüklüyor. Küçüklüğümden beri böyle. Anlatmıştım ya, kabuslarımın en büyüğü bile bu. Ya herkeste öyledir tabi de, beni bi süre sonra tırlatmaya kadar götürüyor. Sabır denen nimetten bi kırıntı dahi nasiplenememişim ben. Hani öldürücez seni, kıtır kıtır doğrıycaz desinler, başımın üstünde yerleri var. Ya onlardan önce davranır karşı saldırıya geçerim, ya kabullenirim.. Ne olacağını bilince insan alışıyor o yeni duruma, ayak uyduruyor bi şekilde. Bilmeyince kötü işte.. Durmak nedir bilmeyen beynin ne düşüneceğini bilmiyor, durmuyor da.. Bir adım ilerisini göremedikten sonra, fırıldak gibi dönen beyin adamı ne hale getirir hiç düşündün mü günlük? Aman düşünme, çalışmasın senin fırıldak da!

Şu ana kadar yazdıklarım aslında gayet açık bi örnek oluşturmuş. İnsan nereye gideceğini, ne yöne savrulacağını kestiremediğinde, ne düşüneceğini bilemediğinde, deli gibi çalışan beyninden çıkanlar böyle deli zırvası şeyler oluyor. Ama saçmalamak da iyidir, valla bak. Burdan ergenlere sesleniyorum: mutlaka yazın, dökün içinizi, saçmalayın bol bol. Kafanın içini boşaltın ki, yeni saçmalıklara yer açılsın, yoksa sistem çöker daha sabiyken mazallah!

Birii banaa gelsinn.. Sokaktan geliyo şarkı, kim dinliyosa artık. Güzel şarkıymış ama mantıksız. Sen bilmiyo musun, biri sana bir gelir, sonra bin olur, bi de yerleşir rahat rahat.. Kovsan gitmez. Yaaa yaa faideli bilgiler bunlar. Biri benden gitsin desen ne güzel olacak halbüse. Bu kadar da kaşınılmaz ki! Biri bana gelsinmiş.. Gelmesin biri miri! Kapattık anacım gelmeyin!

Ferhat Göçer ilk çıktığında severdim de, bi tiksinti geldi dayanamıyorum adama. Bunu duysa daha yaşayamaz artık ahahahah:)))

En beğendiğim hatun Charlize Theron. Aklıma geldi niyeyse. Böyle de erkek gibi oldum, en beğendiğim hatun falan.

Biraderin mezuniyet fotoğraflarını kaybettim, ona da canım sıkıldı. Benim bilgisayara atmış, bilgisayarı servise yollamadan cd'ye at demişti. Attım diye hatırlar gibiyim ama ara tara çıkmadı bi yerden, bilgisayar da format yedi. Bi daha liseye mi gidicem diye baya dellendi haklı olarak. Ama cd'ye atmıştım sanki, hafızamın o bölümü sıfırlamış, hatırlamıyorum net olarak. Çok kötü oldu ya valla..

Çakmağın gazı bitmiş, geçen de kibriti bi çaktım, közü klavyenin üstüne uçtu! ctrl tuşumun kenarında ufak bi erime oluştu, hayırlı olsun. Çok becerikliyimdir evet:P

Neyse yeter bu kadar. Sakinledim biraz..

Charlize'e selamlar,
hadi iyi akşamlaaaarrrr..

Karabasan

2008-07-27T20:25:00.003+03:00

1207

1207

bin iki yüz yedi

1207

binikiyüzyedi

1207

bin.. iki yüz yedi!

İlk 1207'ye girmek.. Zengin bi koca bulma şansım daha yüksek galiba. Evimin kadını, çocuklarımın anası olurum.. Yok be o da olmaz benden. Babamın evinde süs bitkisi olurum.

bin iki yüz yedi

Çok fena çok..

Deja Vu!

2008-07-25T04:38:00.003+03:00

Geçen sene bu zamanlar yeni başlamıştım yazmaya. Konum da çoğunlukla MEB, KPSS, atamalar falandı. Aradan 1yıl geçti. Yine aynı isyan, yine aynı umutsuzluk.. Hayatımda bi adım dahi ilerleyemiycek miyim ben ya!

Sınav sonuçları bi hafta sonra açıklanacak. Bikaç gün önce branşlara göre kontenjanlar açıklanmış, ben daha yeni gördüm. Hoş, görmesem de olurmuş ya.. Kadrolu 1207, sözleşmeli 281 öğretmen alacaklarmış benim branştan. Sınav desen rezalet zaten. Bu saatten sonra sonuçların açıklanmasını bile beklemek saçma. Başarı sırasında ilk 1400lere giremediğim sürece hiçbi şansım yok, ki gireceğime dair umudum da yok. Yani bi sene daha devam ettiricem temmuz-ağustos isyan yazıları geleneğini..

Ya aslında isyan bile edemiyorum. O soruları görünce anlamıştım atama yapmak istemediklerini. Hem isyana bile takatim yok. Sıkıldım.

Her sene aynı terane.. Salak gibi yine zorlıycam nasılsa beni istemeyen kuruma girmek için. Nasıl bi gerizekalıysam artık..

Helal olsun bana..

Aslanlarım beee:)

2008-07-23T03:19:00.024+03:00

Bu yazıyı yazmak için çok bekledim, zor tuttum kendimi ama sonunda muradıma eriyorum:) Resmi sitemizde haberin doğrulandığını gördüğümden beri büyük bir sevinç içindeyim ve anca bu saatte yazabiliyorum. Ağzı kulaklarında bi yazıya hazır ol günlük:)

Her şeyden önce, buraya bi parantez açıp, gönlümün 10 numarası Hagi'yi anmam lazım. Hiçbir futbolcu beni onun kadar heyecanlandırmadı, heyecanlandırmayacak da.
(I love you Hagiiii:))

En baştan alalım. Hocamızı bulduk: Michael Skibbe. Geçen sezon Bayer Leverkusen'de ligi 7. sırada bitirmesi çok da mesele değil benim için. Kendisini çok iyi tanıdığımı da söyleyemem. Fakat hoşgeldi, eminim Feldkamp'tan sonra çok da iyi gelecektir. Umarım sezon ortası kendine küfrettirmeyecek geçen seneki amca gibi:) Hele yardımcılığına da Ümit Davala geldi ki, apayrı bi mutlu oldum Ümit'in dönüşüne. Bu sene teknik heyetle bi sorun yaşamıycam galiba:P

Bu arada Fener de Zico'yu yolladı, Euro 2008 şampiyonu İspanya'yı çalıştıran Aragones'le anlaştı. Evet bildiğin dede o da. Ya hakkaten bu fenerde var bi çekememezlik, ne yapsak aynısını yapıyolar. Adrian Ilie'yi aldık kardeşini getirdiler hemen falan. Ama bu kadar da olmaz ki kardeşim! Geçen sene bizimle dalga geçiyolardı, aman saha kenarına yığılıp kalmasın bu ihtiyar, diye. Ki gerçekten de bi faydasını görmedik Feldkamp'ın. Hani başarılı olur falan, sen de kıskanır alırsın bi eli bastonlu. Ama adam bela oldu, neyini taklit ediyosun:) Eğlenme sırası bize geçti bu sene anlaşılan:))

Gelenlerden önce gidenleri analım: Hakan Şükür ve Rigobert Song.. Hakan'ın ne yapacağı daha belli değil, en azından bana bi şey söylemedi daha:) Song da Trabzonspor'la anlaştı, hala ülke sınırlarında yani. İkisine de üzüldüm evet, ama kötü ayrılmadılar hiç değilse. Hem Hakan bu sene gitmesin, seneye gitmesin.. Ne zaman gidecekti bu adam değil mi? Hani bi karar verse de jübile yaptırsa kulüp, şöyle krallara layık cinsinden. Song'u da, inşallah atanırsam bu sene İstanbul'a, Sami Yen'deki Trabzon maçında sırf alkışlamaya gidicem, burdan sözüm olsun. (O değil de, Trabzon bu sene çok iyi transferler yaptı hakkaten, Gökhan Ünal'ı falan da aldılar. Zorlu rakip olacaklar bu sezon inşallah. Futbol izleyelim ya, sevinirim ben rakip takımların güçlenmelerine. Güzel güzel afferim.)

Ve bu yazıyı bana yazdıran esas kişiler: Liverpool'dan Harry Kewell, Stuttgart'tan Fernando Meira.. Kewell geldiğinde yazacaktım aslında o sevinçle ama, o aralar biraz bunalım zamanlarımdı, pek içimden yazmak gelmedi açıkçası. Arda, Lincoln, Kewell.. Allah'ım ne büyüksün sen:) Daha lig başlamadan muazzam bi tablo belirdi gözümün önünde. Kewell eski gücünde değil, sakatlığından sonra toparlanamadı falan çok konuşuluyor ama benim düşüncem faydalı olacağı yönünde. Premier Lig'de harika işler yapıyosun, sonra bi sakatlık ve düşüşe geçiyosun. Onun yerinde ben olsam, bunu asla kaldıramam ve eski günlere dönmek için deli gibi çalışırım. Ki Kewell da benle aynı şekilde düşünüyor dediğine göre. Onun gibi bi sol açığı canlı canlı izlemek valla büyük lütuf:) Meira'ya gelince.. Asla olacağını düşünmemiştim, ki ihtimal versem, Toraman'ı alın diye feryat etmezdim her aklı başında futbolsever gibi. Yönetim bana harika bi sürpriz yaptı. Meira ya Meira! Toraman Meira'yla aynı cümlede adı geçti diye bile şükretsin (hemen de satarım böyle:P Takıma değil ama bana gelebilir bak o teklifim hala geçerli:P). Daha da bi şey istemem ben yönetimden. Defansı düşünüyorum da, Servet ve Meira ikilisi.. Hayvani boyutta iki stoper.. Son zamanlarda yapılan en iyi transfer çalışması bu sene oldu sanırım. Ligin başlamasını sabırsızlıkla bekliyorum.

Fener de iyi transferler yaptı. Guiza'yı aldılar, ki kendisi geçen sene La Liga'nın gol kralı. Rakip takımda da olsa, onu da izlemek güzel olacak. Fakat fenerin bi transferi daha var ki, pek hoşuma gittiği söylenemez. Bizim Emre Belözoğlu var ya, nerde olursa olsun Galatasaraylı olan.. Takımdan ayrılırken kulübe çelme takıp giden.. İkinci darbeyi de bu sene indirdi saolsun, gitti fenerle anlaştı. Ya günlük, profesyonellik üzerine sana 20 cilt yazabilirim, doğrudur. Ama bu kadar profesyonelliği de kabullenemiyorum. Sıradan oyuncu vardır, kulüple var olmuş oyuncu vardır. Emre'yi Emre yapan, bize de çok büyük katkı sağladığı o yılların üstüne ezeli rakiple anlaşmak bana profesyonelce bile gelmiyor. Profesyonellikten kasıt paraysa, evet profesyonelce bi transfer! Hepsi bu.

Altyapıdan gelenler, transferler.. Bu sene gerçekten süper bi Galatasaray izliycez. Yeni sezon formaları da çıktı, onlar da şahane. Rakipler desen, hemen hepsi sıkı hazırlık içinde. Euro 2008 3.lüğüne bile haklı olarak sevinemediğimiz bi dönemin ardından, o oyuncularla, yeni takviyelerle lige dönücez. Yani kısaca, TURKCELL SÜPER LİG ARTIK BAŞLASIN:)

Not: Bu arada Ronaldinho Milan'a transfer olmuş. Ohaaa çüşşş! Gidecek takım mı bulamadın be manyak!

Anne(!)

2008-07-22T05:47:00.005+03:00

Kim bu kadın diye soruyosundur herhalde günlük. Bu kadın bir "anne". İnanması zor ama hakkaten bir anne.. Gerçi "anne" kelimesini de sorgumak lazım.

Nedir "anne"? Kime denir? Her doğuran anne midir sahi? Eğer böyle bi genelleme yapan varsa oturup bi kez daha düşünmeli. Sırf dünyaya yeni bi can getirdi diye anne olunur mu? Bence olunmaz, ki olunmamalı da. Sertifika falan verilmeli belki de. Ya ne bileyim, böylelerine "anne" sıfatı verilmemeli. Halbuki ne kadar naif bi kelime değil mi? Anne.. Söylerken bile bünyeyi şefkat, merhamet duygularıyla sarıp sarmalayan, huzur veren.. "Katil" sıfatının en yakışmayacağı kelime/insan. Hele de "evlat katili"..

Aslında bambaşka bi şey aranırken karşıma çıktı bu haber. Çok yeni daha, sabahki gazetelerde ve akşam haberlerinde çıkacaktır kesin. Galatasaray Meira'yı aldı diye her yerde haberler dolanıyo, ben de bikaç yerden daha bakayım diye gezinirken, Hürriyet'in sayfasında rast geldim. (Ve kanım dondu.)

Afyon'un bi kasabasında yaşayan 32 yaşındaki bu kadın, ömür boyu hapis cezası istemiyle yargılanacak. Neden? "Olası kast ile (öz) kızını öldürmeye teşebbüs"!!! 13 yaşındaki kızına, şeker hastalığı olmamasına rağmen insülin vermiş! Dahası var! Bundan önce de 5-6 yaşlarındaki 6 (yazıyla "altı"!!) çocuğuna da aynı yöntemi uygulamış!!! Bu 6 çocuğun hepsi de ölmüş, sebebi araştırılıyor şimdi. 6 çocuk, 6 can! Hepsi de öz evlat.. Kendi kanından, kendi canından olan 6 masum yavru.. Bir insan nasıl bu kadar vicdansız olabilir? Ya da nasıl bu kadar insanlıktan çıkabilir? İnsan mı diyeceğiz şimdi biz buna? Hayvanlarda bile olan annelik içgüdüsü bi insanda nasıl olmaz?

Haberden kopyalıyorum:
Savcı Pektaş, anne Fatma Akkuş’u gözaltına aldırdı. 30 Mayıs’ta Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından tutuklanarak cezaevine konulan Fatma Akkuş, savcıya verdiği ifadesinde, küçük kızına insülin verdiğini itiraf etti. Daha önce ölen çocuklarına da zaman zaman insülin verdiğini söyleyen Akkuş, kayınvalidesinin baskılarına dayanamadığını, sık sık kavga ettiklerini, eşinin ilgisini üzerine çekebilmek için bunu yaptığını anlattı. Akkuş, "Kızım hastalanırsa kocam, kızımla ve benimle ilgilenir düşüncesiyle çocuklarıma ilaç veriyordum" dedi.

Sebebe bakar mısın günlük? Kocasının ilgisini çekmek için yapmış! Yuh! Tebrik ediyorum, sadece kocasının değil, haberi duyan herkesin ilgisini çekmeyi başardı. Bravo!

Son kurban 13 yaşındaki kıza gelince, tedavisinden sonra aileden alınarak Ankara'da Çocuk Esirgeme Kurumu'na yerleştirilmiş. Geleceği, yaşamı kurtuldu yani. En azından ona kıyamayacak bu "anne(!)".

Nasıl bi dünyada yaşıyoruz ya? Kime güveneceksin, kime inanacaksın? Geçenlerde hani yazmıştım, insanların hepsinde ilkel benliklerinin ürettiği şiddet eğilimi var diye. Al sana örnek! Sebebin ne olduğu önemli değil; çünkü sebepleri, bahaneleri kişiler üretirler yaptıkları ilkelliğe kılıf olsun diye. Bu nasıl bi kendini bilmezlik, nasıl bi cehalettir? Aklım almıyor. Hani benim de kafamdan geçen, insanın kanını donduracak şeyler var, demiştim. Ama bunu gerçekleştirmek.. Hakkaten sağlam bi mide ve akıl/vicdan yoksunluğu lazım. Kendi evladına zarar vermek ne demek ya?

Böylelerine bile "anne" deniyosa, ben "anne" olmıycam!

Geri döndüm

2008-07-21T20:41:00.003+03:00

"Sessiz hafta sonu" tatilim bitti bugün. İletişmeye kaldığım yerden devam ediyorum bugün itibariyle. Arada böyle kaçmak lazımmış, çok iyi geldi valla:)

İyiyim, keyifliyim. Ağustosa da 10 gün kaldı, oh oh şahane. Yok canım gün saymıyorum:) Saysan da geçmiyo ki zaten hemen. Akışına bırakacaksın, düşünmiceksin. Kendiliğinden geçip gidiyo zaman bi şekilde.

Beni bekleyen iki kitap var. Birine başladım ama okuyamıyorum. Beynim yorulmuş sanırım, bi yerden sonra almıyo yazanları. Yine de çabalıycam, çok merak ediyorum kitabı zira. (Olasılıksız'ı okuyorum ya da okumaya çalışıyorum Adam Fawer'ın.)

Ntvspor'un manager oyununa sardım bi süredir. İki takımım da mahalli ligden amatöre yükseldi. Ödül falan imkansız zaten de, keyfine oynuyorum. Takımı hazırla adam et falan zaman öldürgeci bi nevi:) Her gün OmAr'la teknik analiz yapıyoruz:P

Şimdilik bu kadar. Sesi tekrar açtığımı söylemeye geldim zaten.
Sonra görüşürüz.

Sabah sabah Mücü sporu

2008-07-20T08:53:00.003+03:00

El kadar yaratık bi insanı nasıl bu kadar yorabilir ya aklım almıyor. Evet günlükcüm bildin, çok sevgili cennet papağanım Mücü'den bahsediyorum. Sabah sporu yaptırdı resmen.

Ya zaten kendimi ona karşı suçlu hissediyorum, kıçımı kaldırıp gidiş-dönüş 40 dakka süren yolu çekemediğim için yemsiz kaldı. Doğal besinlerle gıdalıyorum yine de, ellerimle besliyorum yeminle (zaten kendisi yemiyo, dün şeftali dilimledim koydum önüne, dokunmadı bile, illa benim yedirmemi bekliyo manyak).

Az evvel, her zamanki gibi balkonumda keyif çatarken, içerden bıcırdamaya başladı. Ben de 1-2 ıslıkla karşılık verince pencerenin önüne dikildi. Aman da aman uyanmış da yemek mi istermiş diyerek bıcırmalarına kayıtsız kalmayıp içeri girdim. Mutfağa yönelmeden omzuma tünedi. E hadi madem gelsin benle diyerek mutfağa seyirttim. Marulu çıkardım, yıkadım, bu sırada beyefendi çoktan bi tepeye konmuştu bile. Sandalye çektim, kolumu uzattım, kolumdan omzuma çıktı, sandalyeden indim, mutfak kapısından geçecekken tekrar uçtu kondu mutfağın öte köşesine! Tekrar gittim, sandalyeye çıktım, kolumu uzattım, yine kondu omzuma, sandalyeden indim, mutfağı boydan boya geçip tekrar kapıya ulaştım, tam çıkacakken tekrar uçtu gitti aynı yere! Hadi neyse dedim, aynı şeyleri tekrarladım, yine kapıdan çıkıcaz, hop başa sar! En az 5 kere tekrarlandı bu sahne. Bunun haricinde bi de bambaşka yerlere konması, oralardan kovalamam ve uzanabileceğim bi yere sürüklememi saymıyorum. 30 saniyelik marul alıp odaya dönme işlemi 10 dakika sürdü! Sonunda mutfaktan çıkmayı başardık. Ama o da nesi! Mutfağın tam çaprazındaki salona girmez mi bu sefer de! Allah'ım aklımı koru! Salon mutfağın nerdeyse 3 katı büyük, oraya bi girdi mi çıkarmak en az 20dakka sürüyo çoğu zaman. Önce duvar saatinin üstüne kondu, sandalye çektim, tam gelecek derken bu sefer de uçup lambanın tepesine kondu! Odanın ortasına kadar sandalyeyi taşıdım, hala uzanamadığım için kovalamak zorunda kaldım. Ordan perdeye gitti, yine uzanamayacağım yer, salladım perdeyi. Yine saatin üstüne kondu. Odanın ortasına getirdiğim sandalyeyi tekrar taşıyıp üstüne çıktım. Yine uçup lambaya gitti! O an çıldırdığımı hissettim günlük. El kadar hayvan benimle kedinin fareyle oynadığı gibi oynuyordu. Ya sabır çekerek bi kez daha sandalyeyi odanın ortasına taşıdım, ordan duvardaki tabloya gitti. Hani artık terliği atıp duvara yapıştıracak kıvama gelmiştim, öyle deli bi sinirle kanepeye çıkmamla kendiliğinden omzuma konuverdi. İki sebebe bağlıyorum bu teslimiyetini. Ya yaklaşan tehlikenin farkına varıp uzatmadı, ya da bi elinde marul yaprağı, odanın içinde deli gibi ordan oraya sandalye taşıyıp tepelere çıkan sahibesinin haline acıdı. Sonrasında kazasız belasız odamıza döndük çok şükür. Ama benim de ömrümden ömür gitti vallahi billahi.

Yem almadım diye bana eziyet ediyo olabilir. Ya da ben iyi ki yemsiz bırakmışım köftehoru. Canımı çıkarttı sabah sabah, oh olsun! Yok lan, çok seviyo bu dingil beni. Yarım saattir pencerenin önünde dolanıp duruyo bana ulaşacak bi delik bulma sevdasıyla. Ne zaman balkona çıksam beni gözetliyo zaten pencere önünde. Geçenlerde yine beni görmeye çalışıyodu, koca yastığı arkama aldım, tamamen görüş açısını kapattım. İki dakka sonra dannnkk etti, kafama değil cama! Kuş beyinlim beni göremeyince cama uçmuş, kafayı yaracaktı. Ben bu muhteşemliğimle bile camdan geçemiyorum, sen nasıl geçeceksin be güzelim:P

Şu ben uyurken laptop tuşlarını sökmesinden sonra uyuyacağım zamanlar kafesine kapatıyodum sabiyi. Annem zaten söyleniyo, yakında senin gözünü de çıkarır bu diye. Hani tırsmıyo da değilim, akıl yok yani yapar mı yapar. Ama işte ben rahatçacık yatağımda yatıyorum, o kafeste tünekte uyuyo. Ben olsam ben de uyumam öyle yerde. Güzelce uyusun diye çıkarıyorum o yüzden, perdenin en üstüne çıkıp orda uyuyo ne güzel rahat rahat. Yine bi gün çıkardım kafesinden, ben de televizyon izlerken uyuyakalmışım. Bi uyandım, tam gözümün dibinde! Aramızda bi gaga mesafesi var, kafasını yana eğmiş bana bakıyo. Uyku sersemi kovaladım tekrar yattım. Uyku uyanıklık arası kanat seslerine tekrar açtım gözümü, yine gelmiş, yine aynı mesafeden bana bakıyo! Üç kere tekrar etti böyle. Sonra uyku isteği ağır basınca kafesine soktum. Ama çok tuhaf geldi bana. Hiçbi şey yapmadan beni izliyo. Bi kafasını sallasa gagası gözüme girer rahatlıkla. Ama yapmıyo. Çok enteresan bi hayvan, ben bile kendime bu kadar insaflı davranmam valla. Fırsatını bulsam gözümü oyarım. O yapmıyo. Garip..

Bunu niye anlattım? Ne kadar peşinden koşturup maymun etse de beni, asla kıyamam bu manyağa, bunu desteklemek için anlattım. 9 yıllık arkadaşım muhabbet kuşum yeni doğan yavrusunun bile gözünü oymuştu kıskançlıktan. Zekası olmayan bu yaratıklar kendi evladına bile zarar verebiliyoken.. Böhühü çok duygulandım günlük:))

Sanırım Mücü'yle duygularımız karşılıklı, ne güzel. Anca bi kuştan alabiliyorum zaten sevgimin karşılığını. Peeehh!

I'm No Angel

2008-07-20T01:17:00.003+03:00

I'm no angel, but please don't think that i won't try and try.
I'm no angel, but does that mean that i can't live my life?
I'm no angel, but please don't think that i can't cry.
I'm no angel, but does that mean that i won't fly?

Huzur

2008-07-20T01:04:00.003+03:00

Sessizlik bir günde etkisini gösterdi. İnanılmaz hafifim şu an.. İnternette geziniyorum, bloglara bakınıyorum, Dido dinliyorum, bi yandan da eşlik ediyorum. Harika bi suskunluk var ortamda. Kafam bomboş.. Msn'i de kapattım, telefonumu da. Kimseyle iletişim kurmuyorum. Geceyi tek başıma yaşıyorum. Sanki koca dünyada benden başka canlı yokmuş gibi.. Muhteşem..

well i will gooo downn with thiiiissss shiiippp...

Tehlikeli sular

2008-07-19T02:13:00.005+03:00

Böyle bi konuyu yazabileceğim en uygun zaman bu zamandır herhalde. Hazır beynim de bağımsızlığını ilan etmişken.. Bilmiyorum günlük, belki hakkımda farklı şeyler düşüneceksin, anormal diyeceksin, psikopat diyeceksin.. Ama ben hiçbi zaman bunun aksini savunmadım ki zaten:)

Önce biraz yumuşak bi giriş yapayım. Şimdi.. Her insanda şiddet eğilimi var bence, istisnasız herkeste. Fakat neden herkes katil ya da psikopat değil? Çünkü bu eğilimlerini bastırıyorlar. Eğitim çalışırken kendisinden tiksinmiş olsam da, Freud'un analizleri bana mantıklı geliyo. Hani şu ilkel benlik, ego, süperego falan. Kesinlikle böyle bi şey var. İlkel benlik kişinin karanlık yüzü.. Sapıkça düşünceler, şiddet isteği.. Toplum ve ahlak açısından olağan kabul edilmeyen ne varsa burda. Bu da, her insan şiddete meyillidir düşüncemi destekliyo (ondan Freudcu oldum:P). Ancak, bu şiddet isteğini bi şekilde törpüleyen, ilkel benliğin arzularını bastıran insanlar tehlike arz etmeyen tarafta. Tabi ilkel benliğinin esiri olanlarsa, zaten kriminal dosyalarda. Özetle, insanın aklından psikopatça, sadistçe düşünceler geçmesi gayet doğal bi şey; önemli olan bunların düşünce aşamasında kalmasını sağlayacak benlik bütünlüğüne ulaşmak. Bunu başarmışsa, düşündüklerinden bi zarar gelmez.

Evet, yerini de yaptığıma göre konuya gelebilirim artık: Benim sadist-mazoşist yanım:) Şimdi günlük sen anladın değil mi, benim aklımdan geçenler beni manyak yapmaz. Çünkü gerçeğe dönüştürmüyorum. Niye bu kadar kastıysam, manyak olduğumu düşünmiyceksen de zorla düşündürdüm sanki:) Yok ama öyle bi şey, zararsızım valla.

Sadizmin en uç noktasında bi düşünce var kafamda, çok nadir aklıma geliyo, ama merak ediyorum işte. Fakat bunu anlatamam, gerçekten çok fena bi şey. Dünyanın 1numaralı psikopat katilleriyle aynı yerde algılanmak istemiyorum, o yüzden daha "normal(!)" olanlarına geçiyorum.

Bende önlenemez bi kesme isteği var küçüklüğümden beri, neden bilmem. Ufakken daha masumdu, kızların saçlarını kesme arzusu olarak ortaya çıkıyordu (hiçbi zaman yapmadım). Yaş büyüdükçe bu kesme isteği de başka şekillere büründü, ki işte en son nokta o anlatamayacağım şey. Benden iyi kasap olur diyeyim, uzatmadan geçeyim.

Esas anlatmak istediğim şey, mazoşist yanım.. Yükseklik korkumla ilgili var mesela. Bu korkuyu nasıl edindim, hiçbi fikrim yok. Ama aşırı derecede bi korkuya sahibim malesef. Yüksek bi yerden aşağıya bakamıyorum, anında kendimi kaybediyorum. Ya bu öyle bi korku ki, ne kadar yüksek bi yerde olduğum önemli değil, farkına varmıyorum. Ta ki ordan aşağıya bakana kadar. Balkonun demirlerine tutunduğum anda, aklımdan geçen şey, bi ses.. Sürekli bana telkinde bulunan bi ses:

"Sen balkonun dış tarafında tutunuyorsun, ellerini bıraktığın anda yere çakılacaksın. Böyle bi şey olmadan, bir an önce balkonun iç tarafına geç.. Çabuk!"

O kadar sık tekrarlıyo ki bunu, inanır gibi oluyorum. Hani aklımı kaybetsem, hemen demirlerin diğer tarafına geçicem! Ayağımı bastığım yerin bile varlığından şüphe ediyorum bazen. Hep bi diğer tarafa geçme isteği.. Bu asla bitmiyo.

Bazen de o ses daha da ileri gidip bana atla diyo:) Öyle bi aşkla söylüyo ki, atla atla atla... Nereye atlıyorum yahu? O sesi bi bulsam zaten onu atıcam kurtulucam.

En tehlikelisi, kucağımda bi çocuk varken balkona çıkmışsam.. Balkon demirlerine yaklaştığım anda başlıyo o ses tempo tutmaya: At at at at.. Oldu canım! Ondan sonra kim verecek onun hesabını? Sen sadece bi sessin tabi, olan bana olacak. Cezalar, vicdan falan.. Salak ses!

Sonuç olarak, kaynağını bilmediğim bi yükseklik korkusu var ve mazoşist yanım bunu elinden geldiğince kullanmaya çalışıyo. Tıfıl veletken bile düşmedim tuzağına, bundan sonra da düşeceğimi sanmıyorum. Yine de balkon demirlerinden uzak dururum, neme lazım..

Bak bi de ne var! Sigara içerken yine o Allah'ın belası ses devreye giriyo, ama çok sık değil. Bu sefer de diyo ki: "Sigaran bitmek üzere. Onu al ve sağ gözünde söndür.. Hadi!" Bi git be manyak! Deli miyim gözümde söndürcem sigarayı! Bi de o kadar psikopat ki, hangi gözümde söndüreceğime bile karar vermiş! Hey Allah'ım yaaa!

İşte böyle günlük.. Bendeki ilkel benlik biraz(!) hasta ruhlu. Bi de hep bana çalışıyo, illa kendime bi zarar vermemi istiyo. Diyorum sana işte, "ben" bile bana düşman:P Bu anlattıklarımın hiçbirini yapmadım, yeltenmedim bile. Bundan sonra da yapabileceğimi sanmıyorum, mümkün değil. Ama işte insanın aklından geçiyo böyle zaman zaman.

Kimin aklından geçmiyodur ki sadizm-mazoşizm odaklı şeyler? Belki benimkiler kadar hastalıklı değildir, ama eminim ki herkesin bir anlığına bile olsa, farklı şekillerde bile olsa aklından şiddet içerikli düşünceler geçiyordur. Liste bile yaparlar hatta. Ben hiç şiddete meyilli olmadım kafamın içinde dahi diyene inanmam. Açık açık konuşuyoruz şurda, kandırmasınlar. İnsanın doğasında olan bi şey bu sonuçta; gerçekleştirmediğin sürece utanıp sıkılmana gerek yok.

Her insan biraz psikopattır. Evet, aynen öyle..

En doğrusu bu galiba..

2008-07-19T00:30:00.003+03:00

Benim denge falan kalmamış, psikolojim altüst olmuş resmen. Az önce yarım saat ağladım. Sebep? Yok. Durduk yere, istemsiz olarak.. Ağlarken bile kendime hakim değilim, hale bak! Bu "ben" var ya, iyice zıvanadan çıktı, hiç takmıyo beni. Başına buyruk, kendi kafasına göre hareket ediyo, ve ben hiçbi şey yapamıyorum. Gayet güle eğlene konuşurken bi yandan da hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. Hani hıçkırık tutar ya, kişinin elinde değildir, kontrol edemez. Hah işte aynen öyle. Tedavi görecek duruma geldim galiba. Yavaş yavaş sıyırıyorum kafayı. Geçmiş olsun.

Kimseyle konuşmak istemiyorum. Hayır, bu kez bilinçli. Bi süre hiç kimseyle iletişim kurmıycam, inciniyorum sanırım. Bu kafadayken kimseyi kırmak ya da kimse tarafından kırılmak istemiyorum.

Kimseler alınmasın. Konuşmuyorum. Kimin umrundaysa sanki.. Olsun, ben söyleyim de. Konuşmuyorum.

Sessizlik.. En güzeli...

Açımmm (bi de tembel:P)

2008-07-18T17:36:00.004+03:00

Ya günlük, bu kadar zor mu 6 katı inip bakkaldan bi ekmek almak? Evet çok zor yaaaa! Annemler pazar akşam eve döndüklerinde balkonda beni baygın ya da ölü bulcaklar bu gidişle. Mutfağa gidip bi şeyler yemeye bile üşeniyoken evden çıkıp ekmek almaya gitmek nasıl bi azap sen düşün.

Dün 4 paket sigara istifleyene kadar bi de ekmek alsaydım keşke. Nasıl pişmanım şimdi.

-Hadi yapabilirsin, 5 dakkanı almaz.
-Hayırrr hayııırrrrr yapamammm! Bunu asla başaramıycam günlük! Açlıktan ölüp gidicem buralarda. Sınav sonucumu bile öğrenemeden.. Şu gencecik yaşımda..
-Bu kadar karamsar olma. Kendine güvenmelisin, yapabileceğine inanmalısın.
-Hayıırrr diyorum sana! Asla yapamıycam. Kaderde balkon köşelerinde açlıktan ölmek de varmış. Böhühü
-Lan kalk adamı hasta etme! Gideceğin 10 adım yol! Asansör var zaten senin hareket etmene bile gerek yok! Yürü!

Duygu sömürüsünü bırakıp bakkala gitsem iyi olcak sanırım. Ekmekler bitmeden heheh. Duygusunu sömürebileceğim kimse de yok zaten, ev bomboş. Bari ekmek alıp öyle gitselermiş. Peeeh!

Neyse ben bakkala gideyim:P

***

Bu yazıyı yazalı çooookkk saatler geçti. Gittim ekmek aldım, doydum:) Bunu ekleyim dedim. Bi de iyi ki üşenip de gitmemezlik yapmamışım. Mücü'nün yemi bitmişti, marul falan bi şekilde beslemeye çalışıyodum. Kardeşim de bugün Kayseri'den dönecek diye ona demiştim yem al kuşa diye. Alamamış, yarın sabah alacak. O aldığım ekmek Mücü'yü de doyurdu senin anlayacağın:) Afiyet oldu bize:)

Ben'den sıkıldım

2008-07-18T05:03:00.003+03:00

Ben artık "ben" olmak istemiyorum. Başka biri olayım, başka bi hayat süreyim.. Başka birinin beynine sahip olayım.. Evet bu "ben"in de güzel yanları var ama onları da iade edeyim. Olmaz mı?

İnsan başka insanlardan sıkıldığında yalnızlığına kaçar. Peki kendinden de sıkılınca nereye gider? Bu sorunun cevabını arıyorum kaç gündür, ama bulamıyorum. Şu koca evrende kaçacak hiçbi delik yok!

Bi de işin garibi, böyle şeyler yazınca bunalımdaymışım gibi görünüyorum ama, baya bi neşeliyim. Keyfim yerinde yani. Ya da öyle görünüyorum kendime bile, ne bileyim. Sadece çok sıkıldığımı biliyorum, kendime katlanamıyorum. Beynim greve gitse, çalışmasa bi süre.. Ne iyi olur, nasıl makbule geçer..

Ne zormuş bu da yahu! Hadi kaç kaçabilirsen!

Kara delik..

2008-07-17T22:50:00.005+03:00

Kendime bile itiraf etmekte zorlandığım saplantılarım var..

Çakılıp kaldığım şeyler..

Bir türlü kurtulamadığım..

Kim bilir, belki de..

Kurtulmak istemediğim..

Takıntılar..

Nasıl başedeceğimi bilemediğim..

İçimde koca bir boşluk oluşturan..

Saplantılarım var..

Benimle birlikte büyüyen...

Asosyalim asosyalsin asosyal..

2008-07-17T01:50:00.004+03:00

Tamam itiraf ediyorum artık. Ben asosyalim. Aslına bakarsan hiç alakam yok asosyallikle, ama nerdeyse son 1aydır etrafıma ördüğüm duvarlar beni bu hale getirdi. Kimseyle görüşmüyorum, sokağa çıkmıyorum, konuşmaya üşeniyorum (çok garip ama gerçek), Dido dinleyip oturuyorum öyle..

Daha da ilginç olan şu ki, bu değişimin farkında olmama rağmen kılımı kıpırdatmıyorum. Eski halime dönmek istemiyorum. Bir senedir görmediğim dedem ve annanemi görmek için bile gitmedim bugün bizimkilerle Kayseri'ye, zaten arayıp sormuyorum diye onca sitemlerine rağmen.. Hiçbi bahanem olmamasına rağmen.

Evet insanlardan sıkıldım, kaçıyorum, pek güzel. E bugün evde yalnızım, tam da istediğim gibi. Ama hala sıkılıp daralıyorum. Kendimden bile sıkılmaya başlamışım. Bi fazlalık var hala yani, yalnız kalamıyorum o yüzden..

Tüm hayatımı sınav sonuçlarının açıklanacağı tarihten sonraya erteledim. O zamana kadar ot olarak devam edicem yaşamaya sanırım. Fotosentezi öğrenebilseydim bari:)

Günlük, insansız yapamayan ben kendime bile tahammül edemez durumdayım diyorum. Bu durumu da sevdim galiba. Ya da alıştım. Ya da üşeniyorum. Ya da ya da ya da ya da... Bilmiyorum. Bi süre daha sadece kendimle takılıcam, o da sıkıyo beni ama, kendimsiz kalamıyorum malesef, o kadar kaçış yok.

Nefes almaya üşeniyorum, off.. Keşke insanlar da kış uykusuna yatabilse.. Yaz uykusu yani. Ne güzel olurdu di mi? Heheh.

but if my life is for rent and i don't lean to buy
well i deserve nothing more than i get
cos nothing i have is truly mine

Öyle işte..

Toraman'ı istiyorum, hem de hemen:P

2008-07-09T19:59:00.005+03:00

Geçenlerde Beşiktaş kampında bi tatsızlık zuhur etti. Takımın iki kaptanı İbrahim Toraman ve İbrahim Üzülmez kavga etmiş. Kendisini futbolcu sınıfına bile koymadığım, ama senelerdir nasıl Beşiktaş'ın kaptanlık görevini yürüttüğüne akıl erdiremediğim İbrahim Üzülmez zararlısı, bu kaptanlık işini fazlaca ciddiye aldığından ya da kendini fazla ciddiye aldığından herhalde, İbrahim Toraman'a haddini(!) bildirmeye kalkmış. Yok neymiş, kahvaltıya niye terlikle gelmiş, niye ayakkabı giymemişmiş. Tartışma sonradan kavgaya dönüşmüş, Sinan Engin barıştırmaya çalışmış olmamış, en sonunda ikisini de süresiz kadrodışı bırakarak olayı çözmüş. Sonra da satılık listesine koymuşlar iki İbrahim'i de.

İlk başta çok sinirlenmiştim. Üzülmez'in ortalığı karıştırması yüzünden Toraman'ı neden satıyolar, hadi Üzülmez'in bi işe yaradığı da yok isabet olmuş ama Toraman'ı niye harcıyolar diye kızmıştım Beşiktaş yönetimine. Ama sonra, bana ne yahu, sanki benim takımım diyerek kendime geldim. Hatta bi anda gözlerim parladı. Toraman satılık! E biz alsak ya? Defansa takviye olur, şahane olur hem de. Ki Beşiktaş'ta değeri anlaşılmayan oyunculardan maksimum performans sağlamaya da alışığız, Ayhan Akman örneği var. Ya Adnan Polat'a ulaşmam lazım, Toraman'ı alalım diycem. Gidip yabancı oyuncu falan aramasın. Ben kefilim Toraman'a, çabuk uyum sağlar, verimli olur. Valla bak.

Toraman'ı takımımda görmeyi çok isterim şahsen. Almazlarsa da.. Toraman bana gelsin bari, ben alırım kesin:)

***

Saat 02:25, bikaç site karıştırdım. Toraman'ın Galatasaray'a gelme ihtimali üzerine 1-2 yerde haber var. Adnan başkanın söylediklerini yazmışlar falan. Başkan demiş ki: "Beşiktaş'ın İbrahim Toraman'ı gözden çıkardığını duyduk. İbrahim çok beğendiğim bir futbolcu. Onu her futbol adamı kadrosunda görmek ister. Beşiktaş'la temasa geçip bu oyuncuyu kadromuza dahil etmek istiyoruz." Valla ne kadar doğru bilmiyorum. Ama en azından bu transferi benden başka dillendirenler de varmış diyerek sevindim.

Yalnız Beşiktaş İbo'nun bonservis bedelini açıklamış: 4.5 milyon Euro! Oha! Ya şimdi olacağı varsa da bu kadar yüksek bi fiyat yüzünden olmaz diye de bi ihtimal var kafamda. Hadi başkan yap şu işi nolur. Yaşı da 26 daha, uzun süre kalır takımda. Canaydın'dan sonra ilaç gibi geldin zaten, bi de bu işi bağla, duacın olalım.

Toraman Galatasaray'lı olacak. Olacak olacak hissediyorum:P

Ne rüyası? Kısa film çalışması onlar:P

2008-07-08T12:36:00.004+03:00

O kadar uykudan bahsedince, rüyaları atlamak olmaz herhalde:) Bugün de rüyaların bilinmeyen yönlerine parmak basıcam:P Ahahah yok be günlük, alt tarafı iki rüya anlatıcam, uyurken de tuhaflığı yaşadığıma kanıt olsun diye.

Bu aralar pek rüya görmüyorum, önce onu söyleyim. Ya da görüyorumdur da, iki günde bir uyuduğum için, rüyayı anımsayacak algıda olmuyorum galiba. Neyse zaten konumuz da benim uyku düzenim değil, kurcalamayalım rica ederim.

Her şeyde olduğu gibi rüyalar aleminde de normal bi insan özelliği gösteremiyorum ben. Hep böyle bi aksiyon, bi gerilim, bi garabet.. Of Allah'ım kimi zaman uyandığımda hala rüya devam ediyormuş gibi hisseder, bazen rüyayı gerçek sanırım. Az kafayı yemedim "nasıl böyle bişi yaptım ben nasıll nasılll" diyerek. Bu garabet rüyaların (hatırladığım kadarıyla) tarihçesine bir yolculuk yapıcaz şimdi günlük. "Bu ne be, manyak mısın yürü git işine" dersen, hatırlatırım ki ben bunları her uyuduğumda bilfiil yaşıyor yahut hissediyorum; sen iki tanesini dinlemeye bile dayanamadın, düşün ne kadar aziz, ulu bi şahsiyetim. :P

Hatırladığım ilk rüyam, tek bi rüya diildi gerçi, seri halindeydi. Elm Sokağı yanında halt etmiş, öyle dehşet bi seri. (-Elm Sokağı ne be, onun neresi dehşet? -Ya günlük hatırladığım ilk rüya dönemime döndüm, o yaşlardaki kafayla veriyorum örneği be aaaa!) Bak şimdi, ortada tek bi rüya var, hatta tek bi görüntü, ve bu tek rüya gecelerce, haftalarca sürmüştü. Yoğun istek üzerine tekrar yayınlıyoruz gibisinden. Daha ben o zamanlar ilkokul bebesiydim, 10-11 yaşlarındayım maksimum. Kafayı o zaman kırmıştım işte, daha evvelinden sanki normal bi çocuk izlenimi veriyodum. Taaaa kiiiiiii.... O mel'un rüyayı her gece her gece görüp sıyırana kadar:P

Bembeyaz bi yer, mermer bi zemin, üstünde durmadan zıplayıp duran bi pinpon topu. Budur. Her gece ağlayarak ve çığlıklarla uyanmama sebep olan, hiç değişmeden ve ara vermeden her gece gördüğüm, en sonunda hacılara hocalara okutturulmama kadar götüren rüya bu. Allah'ın belası rüya. Ya şimdi diyeceksin ki ne var bu kadar büyütecek, alt tarafı top zıplıyo. Hayır günlük, sakın böyle bi hataya düşme. Bu rüya sadece görüntüden ibaret değildi malesef. Beynimin içinde en yüksek desibelden bi de o topun mermer zemine her değmesi yankılanıyodu, ki olayı asıl dayanılmaz hale getiren de bu ses oldu. Durmuyo bi türlü, ses ekolanıp ekolanıp beynime doluyo! Aman gene hatırladım sinirlerim bozuldu. O ne berbat bi şeydir yarebbiiii.. Geçti çok şükür, geçmese ben zaten hebele hübele daleee yazıyo olurdum sana:P Yok lan yazamazdım kesin, hastane görevlileri izin vermezlerdi bilgisayara, ya da ben farkında olmazdım bilgisayar internet blog mlog falan:) Haa bişi diim mi, bu rüya belasından 1-2 sene sonra ben okulda pinpon kursuna yazıldım, şimdi komik geldi düşününce:)) Hiç korku yerleştirmesi, çağrışım falan oluşturmamışım zihnimde. Vay bee:P

Daha ileriki yaşlarımda, ki bu yaşlar ortaokul ve lise zamanlarıma denk gelir, rüyalarımda genellikle bi olay ya da kaza olurdu. İlla bi kan gölü ya da uçurum bulunurdu fonda. Bu rüyalarımın ortak noktasıysa, ya babam ya da küçük kardeşim (5yaş küçük benden) ölürdü mutlaka. Ya bi kavgaya karışırlardı yoldan geçerken, ya da araba uçurumdan yuvarlanırdı ben de yan koltukta olduğum halde. Ölümlerini izlerdim, bi şey yapamazdım. Bu tür rüyaları çok sık görmedim, ama zaman zaman uğrar, hatırlatırdı kendini. Her seferinde uyanıp babamı ya da kardeşimi arar, seslerini duyar rahatlardım. Bazen de ağlardım. Neden annemi ya da ortanca kardeşimi görmezdim hiç, bilmiyorum. Öyle de garip işte.

Aaaa bak bunu nasıl unutmuşum, esefle kınadım şimdi kendimi. Yine ortaokul zamanlarımdan bi rüya. Tek seferlik ama bu, seri değil:) Annanemlerde kalıyodum ben ortaokuldayken. Rüyamda, yine annanemlerdeyim. Her yer karanlık, odada oturuyoruz, kimler var hatırlamıyorum tam. Birden bi ışık geliyo dışardan, sonra evin içine doğru yaklaşıyo. Aman Allah'ım nasıl kaçıyorum! Herkes bi yerlere saklanıyo, ben en dipteki odaya koşuyorum, kanepenin dibine çöküveriyorum. O "şey" de manyak, o kadar oda dururken, koca holü geçip benim saklandığım odaya geliyo! Uzay gemisiymiş:P Gülme yaa valla ciddiyim. Neyse işte kapısı açılıp yere doğru bi merdiven çıkıyo, içinden garip garip yaratıklar inmeye başlıyo. Ben artık çıldırmak üzereyim, çığlıklar, nereye kaçıcam, napıcam düşünceleri.. Diğerleri nerde ki falan resmen kafayı yemek neymiş görüyorum rüyada. Benim için gelmişler meğer, fellik fellik beni arıyolar. Hey Allah'ım yaa, nasıl bitti, nasıl uyandım hatırlamıyorum. Baya tırsmıştım ama onu iyi hatırlıyorum. Gecenin bi yarısı annemi arayıp uyandırmıştım. Hani her rüyanın bi yorumu vardır diye düşünürsün ya, o salak pinpon topunu bile yorumlarsın ama bunun yorumu çıkmaz:) Uzaylılar gelmiş beni arıyolarmış! Ne işleri olcaksa benle sanki:)))

Bir rüya da geçen seneden, seçim sonrası zamanları. Bi yere gidicem galiba, dolmuşa biniyorum. Bildiğin dolmuş, içi insan dolu ama ayakta kimse yok. En arkada bi hatun oturuyo. Ben de zaten biner binmez aranıyorum, meğer kızı arıyomuşum, bi yere gideceğim falan yok. Neyse kızla göz göze geliyoruz, çekiyorum silahı vuruyorum (niyeyse). Gündüz vakti hem de. Gerçekte tanıdığım biri değil o hatun, ilk defa rüyamda gördüm. Sonra hatunu vurup hemen iniyorum dolmuştan, deli gibi kaçmaya başlıyorum. Hani şu DTP'li bi hatun var ya, hapisten çıkarıp milletvekili yaptıkları.. Hah, bi o, bi de başka partili adamlar beni kovalıyolar (onlarla ne derdim varsa). Koşuyorum koşuyorum.. En sonunda izimi kaybettiriyorum. Saklandığım yerde kafayı yemekle meşgulüm, ya öldüyse, ben naparım, napıcam şimdi, niye yaptım falan kendimi yiyip bitiriyorum. Bu sırada hava kararmış, gece olmuş. Saklandığım yerden çıkıyorum korka korka, aman biri görmese beni diye tedirgin bi şekilde ilerlerken, vurduğum hatunun babasıyla karşılaşıyorum! (Hatunu tanımıyodum, babasını nasıl tanıyım! Rüya işte, oluyo böyle..) Gidiyorum yanına, özür diliyorum, böyle olsun istemezdim diyorum, öldürdüğüm için çok pişmanım diyorum. Adam demez mi, yok kızım ölmedi, yaralanmış hastanede yatıyo diye! Derin bir ohhh çekiyorum ama, ölmemiş olması ölmiycek anlamına da gelmez yani, ağır yaralı sonuçta (kalbinden vurmuştum). Ama kızın ölüp ölmemesinden çok, babasına karşı kendimi suçlu hissetmediğim için rahatlıyorum. Çünkü babası hiçbi şey olmamış gibi davranıyo bana. Uyandım sonra. Lan lan salak Gui, hapse mi gircen bu yaşta, ya kız öldüyse sabaha kadar diye yine yeni yeniden kafayı yedim bi süre:) Hakkat, ben o kızı niye vurdum yaa? Tanımam etmem. Hem o silahın bende işi ne? Hepsi bi yana, o milletvekilleri beni niye kovalıyolardı? Ama hatunun ölmediğine sevindim valla:P

Bi de benim en beter kabusum ne biliyo musun? Konu yok, değişken yani. Bazen saçma sapan şeyler bile olabilir hatta. Ama olay şu ki, herhangi bi şey var rüyada, öyle çoookk uzun zaman ve uğraş gerektiren şeyler.. Ben bunların son noktasına gelmişken, bi anda hooop en başa sarar. O yaptığım, didindiğim şey her neyse, en baştan başlamak zorunda kalırım. Çıldırmak nedir bilir misin? İşte budur! Rakipsiz! Üstüne kabus tanımam vallahi billahi. Bu da ortaokul yıllarımda çok sık gördüğüm bi kabus. Allah göstermesin bi daha aman diyim.

Daha bende çok var böyle garip rüyalar da, yerimiz kısıtlı:P Değnek'le ilgili milyon tane rüyam var son bikaç yılda, bu rüyalardan sonra uyandığımda uzun süre kendime gelemedim, hep gerçek gibi geldi. Hep de çok saçma sapan, alakasız rüyalardı. Yok benim iş anlaşmam olan bi şirkette çalışıyomuş da, bana sözleşme yeniletmek için bunu yollamışlar da, ikimiz de birbirimizi görünce dumur olmuşuz da.. Ooofff bildiğin zırva:)) Ama hiç unutmam, ben bi kere rüyamda bizim kızlarla eve çıkmışım, bi ev görüyorum, sadece salonunu ama. Oraya yerleşmeye çalışıyoruz eşya falan, Değnek de geliyo bilmem ne. Garip saçma bi rüyaydı, o zamanlar Değnek'le yeni tanıştık sayılır, bişi hissetmiyorum yani. Rüyanın oha'lık kısmı sonradan çıktı. Yurtta Şampiyonlar Ligi maçlarını izleyemiyodum, final maçına bize gel dedi, neyse gittim işte karşıladı beni durakta falan. Eve bi gittik, rüyamdaki evin aynısı! Ben rüyamda odaya soldan durup bakmışım, bunlar evi diğer türlü yerleştirmiş düzenlemiş. Ama ev, salon AYNI. Ben o evi bi kere olsun görmeden rüyamda görmüşüm. Yuh! Uzaylılar beni kovaladığında bile bu kadar şaşırmamıştım valla. Eve girdiğimde içimden "Allah'ım aklımı koru yarebbiii" demiştim. Çok tuhaf yaa.. Vay anasını..

İşte böyle.. Rüyalar aleminde de normal insan düzeyine erişemiyorum. Gerçi bu tartışılır, belki de normal insanlar benim düzeyime erişemiyodur, di mi ama:) Tabi canım, ben kesin daha üstün bi şey olmalıyım ki böyle içinden çıkması zor rüyalarla muhatap olmak zorunda kalıyorum:P Üstün olmaktan çok garabet bi durumum var evet, ama..

Hangimiz normaliz ki?
:)

Uyuyan deli:)

2008-07-06T08:20:00.005+03:00

Bir sabahın körü daha yine karşındayım günlük:) Dün hani uyuyamıyorum diyordum ya, öğlen olmadan uyuyabildim çok şükür. Hem de ne uyuma! Akşam 8buçukta falan uyandım:P

Dedim, uyuyamasam da yatayım, nasılsa sızar giderim. İki gün uyumamışım az diil yani, illa ki bi yerde pes edecek bünye. Neyse baktım, kardeşim benim yatağıma yatmış. Ben de balkonda yatayım bari dedim, aldım bi yastık uzandım kanepeye. Hani biliyosun, sınavdan sonra masa atıp bilgisayarı balkona yerleştirmiştim, burnumun dibinde masa duruyodu işte ben yatarken. Uykum da nasıl ağır, top patlasa uyanmaz denen türdenim. Yine o şekilde kendimden geçmiş vaziyette uyurken, öğleden sonra falan kardeşim gelmiş bilgisayarı almaya. Fişi çekince o sese uyandım ben, nerdeyim noluyoruz deyip bunun bilgisayarı alacağını anladım bi süre sonra. Taam sen burda otur ben içerde yatarım diyerek yatağıma gittim, kaldığım yerden uykuma devam ettim. Buraya kadar normal. Garip ve komik olan şu ki, alt sokakta düğün varmış, davullar zurnalar, şarkılar falan evin içini bile doldururken, bi de düşün ben balkonda yatıyorum, bu kadar seste hiç tınmayıp uyurken, o belli belirsiz fiş çekme sesine uyanmışım:)))) Sağım solum uykuda bile belli değil benim:) Kardeşim anlatınca çok güldüm yaa ne saçma sapan bi insanım ben böyle ahahah.

Uyurken ya da uykuluyken çok saçmalarım, sonradan hatırlamayacağım şeyler yaparım ya da söylerim ama böyle bi şeyi ilk defa yapıyorum. "Obaaaaaaaa le le le sakineeeeeeeeeee" diye çığıran herifi diil de "tık" sesini duyup uyanıyorum. Hey Allah'ım yaaa:))

Üniversitedeyken, sınava uyanamayız diyen arkadaşları saat kurup arayarak uyandırır, onlar ayılana kadar telefonda konuşur, sonra "aman onlar uzaktan geliyo, benim daha yarım saatim var" diye uyuyup sınav kaçırırdım ben:P Kesin uyanmam lazım diye alarm kurar, deli gibi çalıp duran alarmı iki kat aşağıdaki yurt idarecileri duyar ben duymazdım. Yine böyle alarmım çalmaya başlayınca odadakiler beni uyandırdıklarında yatakta doğrulur, "sen neden alarm kurdun, niye kalkıcaktın" diye sorduklarında "bilmem" deyip tekrar yatar uyurdum. Söylediğim saçma sapan şeylerden hiç bahsetmiyorum bile. Bi tane örnek vereyim, gerisini sen düşün. Bi keresinde ağlayarak uyanıp (ama hala uyukluyorum o sırada) "bezelye istiyorum böhüüeee" demişliğim var! Hem de ağlayarak. Valla bak:) Uyku bende normal bi etki bırakmıyo senin anlayacağın. Bu anlattıklarım uykumun son demlerinde olanlar. Bi de uykum geldiğinde olan değişimler var. Accaip saçmalıyorum, konuştukça konuşuyorum (ne konuştuğum hakkında benim de bi fikrim yok), herşeye gülüyorum, gülecek bi şey yoksa ortada kendim uydurup kendim gülüyorum. Ha bi de, uyurken poz veriyomuşum:P Onu ben de çözemedim, malum uykudayım, nasıl yapıyorum bilmiyorum. Gözlerim tam kapanmıyo zaten uyurken, bi de sürekli gülümser bi halde oluyomuşum. Ayık halimden daha tuhaf bi insan oluyorum galiba uyurken:)

Haaa şu var ki, uyurgezerlik yok çok şükür:P (Aman o eksik kalsın bari.) Uyurken konuşmam da ayrıca, yani sayıklama falan gibi, uyurken konuşanlar var ya, hah o da yok bende. Ben sadece uyandırıldığımda sorulanlara cevap veriyorum, ne söylediğimi bilmeden. Uykumda konuşmuyorum ama gülüyomuşum bazen, kahkahalar falan. Küçüklüğümden beri var bu. Bi insan uykusunda neden kahkaha atar anlamadım ki.

Yahu ne abuk bi insanmışım bak anlattıkça garipsedim kendimi:) Her şeye rağmen uyumayı çok seviyorum, bakma sen benim uyumamak için direnir gibi görünmeme. Yat denince yatmayı bilmez, kalk deyince kalkmayı bilmez lafı var ya ebeveynlerin, işte o kendini bilmez benim:) Olsun ama, kendimi de seviyorum ne kadar cins olsam da.

Herkes normal olmak zorunda mı canım:)

Uyusam ne güzel olurdu beh!

2008-07-05T05:58:00.004+03:00

Ya ben iki gecedir (ve tabi gündüz de) uyumadım, ve şimdi uyumaya gideyim artık dediğim anda uykum kaçtı :S Günlüüüük, zombi mi oldum ben yoksa?

Ahahahah çok komik ya :))))) Sen tut, 48 saat uyuma, tam uyumaya karar ver, harekete geç, bu sefer de uykun kaçsın! Allah iyiliğimi versin benim :))))))

Saat de 6 olmuş gerçi, bildiğin sabah olmuş yani. Yeni güne mi başlasam ki kahvaltı falan yapıp? Heee sonra bugünü de uyumadan geçiririm yarın sabahın 6'sına kadar ahahah. Gözlerimin altı çökmüş, morarmış öyle diyolar; ben aynaya bakmadığım için bilemiycem, diyenlerin yalancısıyım.

Uykum kaçtı yaa komediye bak :))
Manyak oldum günlük, evet.
Önce yemek yemeyi unutuyodum, bi süredir uyumayı unutmaya başladım. Obaaaaaa bilim dünyasında yeni bi çığır açarım böyle gidersem bikaç ay daha:P
Vallahi sinirden gülüyorum günlük ya, ahahah uykum kaçtı hahahah ilahi!

FM oynayım bari diicem de, maça daha çok var. Sözlükte de çaylak oldum zaten iki gündür garibanım. Ee napcem şimdi ben? Tv mi izlesem ki? Lan yok uyumam lazım, annemler bugün bi tanıdığın düğününe gidiyo, zorla beni de götürmeye çalışcak; uyumalıyım ki, bu kadar uykusuzluğun üstüne beni 6. kattan atsa uyanmamalıyım. Evet uyumam lazım. Ama nasıl? Aman gidip yatayım be ya! Gelirse gelir, gelmezse uyuyo numarası yaparım artık evdekilere de. Ahahah benden ürküyolar sanki artık, hani şey gibi, tuhaf bi yaratıkmışım gibi:P Hiç uyumuyosun iyice anormalleştin yat uyu diip duruyolar, içsesleri "Oha! Bu kadar saat uyumadan nasıl duruyosun?" der gibiyken.

Saçmalıyoruuum mmmütemaaadiyeeennn:)
Sen beni dinleme günlük. Sinirlerim bozuldu, insomnia oldum çıktım. Kafayı mı üşüttüm nedir.. Ehueheuhe:P

Hadi gittim. Çüüüüüzzz beybi:P

Tebrikler! Blogumuzun 100. yazı talihlisi oldunuz:P

2008-07-02T09:26:00.004+03:00

Günlük bak bu aralar çok laf atıyosun bana, bi gün pis bozuşcaz haberin olsun. Nesini beğenmedin başlığın yahu? Hıhh, sensin saçma! Onun bi açıklaması var heralde yani. Bak hala ötüyo bikbikbik! Şşş aloooo, sana bi kafa atarım, geri kalan hayatını "error" olarak geçirirsin. Lafa tutma beni, bırak da yazımı yazayım. Hırrr..

Şimdiiiiii.. Gıcık oldum sana ama hadi neyse söyleyim. Bu yazı, blog hayatımın 100. yazısı. Ben de bunu çok sevdiğim birine ithaf etmek istedim:) Hayır sonra unuturum kaçıncı yazı olduğunu, başka bi şeyler yazarım falan; hiç o riski göze alamadım, en zombi halimle sabahın köründe işe koyulayım dedim. Merakını giderebildim mi sorguç kılıklı günlük?

Ahahah bak laf kendiliğinden açıldı görüyo musun? Merak dedim, akla hemen kim geldi? Tabi ki de alemin meraklısı OmAr:) Günlüğümün 100. yazısı feda olsun sana canım arkadaşım benim:P

Hani ben şu sınav derdiyle Blog Günü kaçağıyım ya ne zamandır, geçen hafta da gün OmAr'daydı. Kendimi affettircem diye kırk takla atıyorum yazının başından beri farkındaysan. 100. yazıyı da kendisine tahsis ettik, e affeder artık di mi günlük? (Haa sen bana surat yapıyodun di mi, neyse ben de kendi kendime konuşurum, hıh!)

Geçen sezonun ilk gün sahibi, bu sezonun kapanışını üstlenmiş. Ben soru çözmekten psikopata bağlamışken, o herkesi toplamış yemeğe götürmüşşş. Şimdi de beyzademiz İstanbul'dalar, dün gece webcam açıp bana Boğaz'ı göstererek nispet yaptığınıysa unutmadım, unutmıycam. Neyse şimdi kıskançlığın, çekememezliğin alemi yok, ben yazıma devam edeyim. Kendileri yeni işe başladı, buradan hayırlı olsun diyorum. (-Hala bi hasetlik var konuşmanda. Çekemiyosun di mi sen gidemiyoken onun İstanbul'da olmasını hahahaha. -Ne manyak günlüksün sen be! Hani konuşmuyodun benle? Yürü git! Aaaa yok öyle bi şey!)

Ben geçen sezonda OmAr'ı anlatmıştım zaten dilim döndüğünce. O zamandan bu zamana değişen bi şey olmadı, ilerleyen dostluğumuz dışında. Bu yazımda da biraz blogunu kritik edeyim bari (OmAr bittin ooluuum:P). Son zamanlarda bi tema çalışmasıdır gidiyor maşallah. Sıcak yaz günlerinde kardan adamı eziyetten kurtarmak sonunda aklına gelebildi çok şükür. Ama yazlık kooperatif inşaatları gibi, bitmiyo bi türlü! Hala çalışma, hala çalışma. Elini çabuk tutsa da kardan adamlı temayı kışlıklarla kaldıramadan tekrar kış gelmese. :)) Ama Allah için güzel bi şey çıkacak ortaya haberiniz olsun, sürprizini bozmayım da:P

OmAr da benim gibi sınav mağduru bir gariban olduğu için 3 (yazıyla üç) ay boyunca neredeyse sadece gün yazıları yazdı. Gün'den Gün'e blogcu oldu çıktı valla. Onun öncesinde de bi durgunluk, bi meraksızlık vardı tabi, ama işte diyorum ya, sınavların gözü çıksın. ÖSS, KPSS yedi bitirdi bizi. En kısa zamanda eski formunu yakalayacağından şüphem yok tabi, başındaki kalabalık bi geçsin, o zaman görün siz blogu. Ne meraklar ne meraklar, fokur fokur kaynayacak ortalık:) Mesela bi Psikopat Öğretmen Modeli anlatmıştı, okuyup kendime model almışlığım var:P O yazıdan sonra veletlere nasıl eziyet ettim, ne işkence planları kurdum var yaaa.. Yazılılarımdan geçer not alan olmadı. Şaka tabi, ben melek gibi bi örtmenim:P O psikopatlığı kendime model almadım elbette, ama OmAr'ın Kopya Çekmek Mi?? Haşşaaaaa!!! yazısından baya bi ders çıkardım. Adam gitmiş, bi de utanmadan İngilizce dersinde kopya çektiklerini anlatmış! Kopya da kopya hani, emeklerine hayran kalmıştım. Ben de lisedeyken az diildim yaa hey gidi gibisinden laflar da ettim okurken ama, artık öğrenci sıralarında değil öğretmen masasında olduğuma göre gözüaçık olmam gerek di mi? Gerçi bendekiler daha ilköğretim veledi, öyle büyük organizasyonlara girişemezler daha:)

OmAr'da benim gibi yeni yetme bi eğitimciye kaynak çoookk. Yazılı şekillerini gördük, kopya şaheserini gördük, e bi de deneme sınavı vukuatı lazım di mi? O da eksik diil sağolsun:) Yaa işte böyle böyle elleriyle yetiştiriyor beni eğitim camiasına. Katkılarını asla ve kat'a inkar edemem, kendisine şükranlarımı sunuyorum:)

Benden bu kadar. Yeterince didikledim blogunu, hatta arada uyuz uyuz konuştum kesin döver beni OmAr. Hep siz sevgili okuyucularım için göze aldım bu riski, yeminlen bak. Sırf siz aydınlanasınız, "merak ettim de" diyesiniz diye. Bundan sonrası için artık beni daha fazla alet etmeyin, buyrun kendiniz dalın Meraklı'nın Dünyasına.

Herkese bol meraklı günler dileyerek huzurlarınızdan ayrılıyorum:) OmAr elinde sopayla beni ararsa, yok gitti gelmiycekmiş deyin tamam mı:P

Son zamanların en güzel yazısı:)

2008-07-01T18:08:00.003+03:00

Günlüüüükkk, naber:P
İyiyim ben iyiyim, hemen de farkettin yani kaçmıyo bi şey gözünden.

Dün sınav soruları açıklandı, bakayım da hepten dibe vurayım, sonuçların açıklanmasını beklemeyim dedim. Ya benim sınav kötü geçmemiş biliyo musun:)

Genel yetenek & kültür toplamda 79.25 net, ki fena diil, geçen seneye göre de yüksek. Eğitim bilimleri hele, tam şahane! Dünyam başıma yıkıldı dediğim sınav, meğer ilüzyonmuş:P 93.75 net! Yani 120 soruda 21 yanlış! Evet bence de oha! Öyle bi sınavdan nasıl bu kadar az hatayla yırtmışım, hala aklım almıyo. Senin anlayacağın, dünden beri daha iyi durumdayım, sınav buhranını atlattım, hayata döndüm.

Netler çok iyi değil hala, farkındayım, ama böyle kazık bi sınavdan, her şey bitti diye düşündüren bi kabustan bu kadar az hasarla kurtulmak da dopinglerin en büyüğü. Hele ki iyi geçti dediğim geçen seneki sınavda daha az netim çıkmışken, beni depresyona sokan bu sınavda geçen seneki netlerimi dahi aşmam tek kelimeyle fantastik:P

Bi de, herkesin sınavı kötü geçmişti, bikaç kişiden duyduğuma göre netleri 75-80 civarında. İnşallah genelde de çok yüksek net yapan olmaz da, standart bana sapmadan biter bu çile. Çok çalıştım bu sefer yaa, hakettim atanmayı, olsun artık bu sefer.. İnşallah:)

Moralleri düzelttik, öyleyse başlasın tatil! :)
Yine yazarım, çok yazarım, hep yazarım. Tutan mı var sanki:)
Görüşürüz..

Yol verin yıkım aracına!

2008-06-29T18:20:00.005+03:00

Sonunda bitti, sınav belasından kurtuldum (şimdilik).. İyi tarafından bakmak gerek di mi günlük? Sınav bitti, ne güzel..

Sabah genel kültür & yetenek sınavı beklediğimden güzel geçti. Matematikten 8 soru bile yaptım, o derece. Bi soru zamanın azizliğine uğradı gerçi, aceleyle yetiştireyim derken yanlış hesaplamışım. Ama biraz daha zamanım olsaydı rahat 15 soru yaparmışım, o kadar kolaydı. Tarih de korktuğum gibi değildi, bikaç emin olmadığım soru var ama genel olarak iyiydi. Moralli bi şekilde çıktım sınavdan.

Öğleden sonra eğitim bilimleri sınavına girmemle dünyam tepetaklak oluverdi. O kadar soru çözdüm, çıkmış bütün soruları gördüm, böylesine hayatım boyunca rastlamadım! 120 sorunun hepsini de yaptım ama, hepsi yanlış gelse bile şaşırmam. Hiçbi cevabımdan emin değilim. Böyle kazık sınav görmedim ben. Öyle sorular vardı ki, 4 şık arasında kaldım daha ne olsun?! Dünden beri iyi(!) dileklerimi sunuyorum sınav komitesine. İki sene önce çıkan kapsamlı rehberlik programının içeriğini, özelliklerini ben nerden bileyim? Kim nerden bilsin? Rehber öğretmenler dışında bilen olduğunu da sanmıyorum zaten. Resmen kimse yapamasın düşüncesiyle hazırlamışlar sınavı. Böyle milleti şoka sokana kadar, bu sene öğretmen alımı yapmıycaz desenize! O kadar gayret, çaba hep boşaymış. Bilsem Euro 2008 maçlarını izlerdim. Turnuvanın da içine etti zaten bu sınav! En çok ona sinir olmuştum, geçen yazımda da demiştim ya hani, sınav geçince KPSS'ye kinimi kuscam diye, keşke tek sinir bozucu yanı bu olsaymış. Hayatımın hiçbi anında, o 2.5 saatlik sınav boyunca hissettiğim çaresizliği hissetmedim. Sanki tüm planlarım, geleceğim yavaş yavaş yıkıldı gözümün önünde ve ben sadece izledim..

Hala kendime gelebilmiş değilim. Ne olacak, ne yapıcam hiç bilmiyorum. Hiçbi şey düşünemiyorum. Kimseyi görmek istemiyorum. Dün laptop da geldi, balkona yerleştim. Biraz kitap okuyorum, biraz müzik dinliyorum, biraz program kurmakla uğraşıyorum (format atmışlar ya bellek sıfırlamış). Yemek de yemiyorum iki gündür, acıkmıyorum çünkü.

Ha bu arada, intihar edenlerin hapishaneye mi gömüleceğini soran gerizekalı veledi görürsem döverim, çıkmasın karşıma. Dangalak!

Sınava saatler kala..

2008-06-27T21:59:00.005+03:00

İflas ettim sonunda günlük. Yok yani almıyo kafam hiçbi şeyi. Dikkatimi toplayamıyorum, kağıt üstünde latin harflerini toplaşmış halde görmeye bile dayanamıyorum. İstemiyorum çalışmak, soru çözmek, tekrar yapmak.. Pilim bitti senin anlayacağın. Gerçi sınav da yarın zaten, bu saatten sonra pilim bitti diye ağlayacak değilim:) Ama yine de tarihten bikaç konuya son kez göz atmak isterdim. Neyse sağlık olsun.

Şu sınavdan bi kurtulayım, sazı elime alıcam:P İki haftadır Blog Günü kaçağıyım, bi de bu KPSS hakkında zehir zemberek laflar var kafamda, baya bi kinlendim, onları akıtıcam. Hayatımın en büyük işkencesini yaptı bana KPSS 2008. Alacağı olsun.

Böyle bi boşlukta gibiyim, ne yapacağımı bilmiyorum. Yani, şöyle arkama yaslanıp bi oturayım diyorum olmuyo, başka bişi yapayım diyorum olmuyo. Hep bi şeyleri kaçırıyomuşum gibi geliyo. Çalışsam kafam almıyo, çalışmasam içim rahat etmiyo. Ne boktan şey bu sınav denen illet ya! (afedersin günlük:P)

Laptop denen vefasız yarim de hala ortalarda yok. Ne bakımmış kardeşim, bir ayı geçti hala gelemedi. Ya bence gelmiştir de, bilgisayarcıya uğrayan yok kaç zamandır, orda duruyodur kesin. Yarın sınavdan çıkayım da kavuşalım artık. Müzik dinlemeyi özledim. Hakkaten yahu ben hiç müzik dinlemiyomuşum laptop gittiğinden beri heheh.

Hayatım çok boktan bi hale geldi (evet günün anahtar kelimesi "boktan"). Kendimi kımıl zararlısından bile daha faydasız/zararsız hissediyorum. Kımıl zararlısının bile bi işlevi var, bi uğraşı var, varlığının bi anlamı var. Bi de bana bak! "KPSS'ye hazırlanıyorum da, karne gününden beri evden dışarı çıkmadım, ders çalışmaktan başka hiçbi işe yaramadım." Hadi be sen de! Bi kere kurduğun cümle bile saçma ve lüzumsuz, sen kendin nasıl lüzumlu olacaksın? Ders çalışmak işe yaramak mıdır ki ders çalışmaktan başka işe yaramadım diyorsun? Kime ne faydası var senin çalıştığın dersin? Kabul et işte otsun sen. Hiçbi işe yaramayan, varlığıyla yokluğu arasında hiçbi fark olmayan bi ot! Ot da işe yarıyo gerçi.. Sen ot bile diilsin lan! Ot kadar bile olamadın Gui.

Ben nasıl bu hale geldim ya? Yaşamımın hiçbi anlamı yok. KPSS ne ya? Kendimi uğruna heba ettiğim şey bi sınav mı şimdi? Salakmışım o zaman. Bunun için mi yaşıyorum ben şimdi aylardır? Oha.

Bari bu yazıyı kısa keseyim de, insanlığa bi faydam dokunsun.
Vay anasını.

Yorum diye başladım yazı oldu

2008-06-24T23:10:00.004+03:00

kaldı sınava 4 gün. bugünü saymassak 3 ama, bugünü niye saymayım canım daha gecesi var ohooo kaç saat.. valla elimden geleni yaptım, yapıyorum. şu son günlere girince biraz gevşeklik başladı bende ama günde en az 500 soru çözüyorum en gevşek halimde bile. benim gibi hiç çalışmayan biri için bu sınav hazırlık süresi baya baya yoğun yani neresinden baksan. sıkıldım da iyice, hemen bitse de kurtulsam..

yorum diil de yazı yazsaymışım şöyle başlıklı maşlıklı. iki dakka bi ara veriim diye geldim nete, nası yazasım gelmiş hale bak. hala da duramıyorum heheh.

buradan beni okuyan herkese sesleniyorum: cumartesi sabah genel kültür & yetenek, öğleden sonra da eğitim bilimleri sınavında olucam. hakkaten de çalıştım yani, konu eksiğim yok, cumaya kadar da soru çözmeyi sürdürücem. yani demem o ki, ben elimden geleni yaptım, gerisi Allah'a kaldı. burdan okuyuculara seslenme nedenime gelince (öf amma uzattım), bana dua edin. hem de çok.. BANA DUA EDİN, tek ihtiyacım bu artık.

dur ben bunu kes kopyala yapayım, bi de başlık bulup yazı olarak yayınlayım. hiç yorum gibi durmuyo çünkü:)

sayılı günüm kaldı, çıldırmadan geçsin lütfen.. bi de sınavım iyi geçsin..
neyse hadi gittim ben yine.

Bitti

2008-06-13T12:54:00.003+03:00

Daha sanki dün gibi, okula başlayışım, ortama alışmam, veletleri tanımam.. Bugün karneleri dağıttık, koca sene de bitti gitti. Duygulanmadım desem yalan olur günlük. Çok alışmışım, çok sevmişim. Bi de çocuklar gitmeyin diye o kadar yalvardılar, gelip gidip sarıldılar ki, valla hepten zor oldu bırakmak. Çok özliycem hepsini..

Bi tuhaf hissediyorum şu an kendimi. Sanki hiç bitmiycekmiş gibi geliyodu ya, birden öyle vedalaşıp ayrıldık, bi boşluk oluştu içimde. İnşallah şu sınavı da kazasız belasız atlatayım, seneye yeni veletlerim olsun:)

Heeeyy, bugün yılın ilk kirazını yedim:) Yok, ilk kiraz bugün çıkmadı, ben bugün ilk defa yedim. Geçen sene daha erken zamanda yemiştim, bu sene okuldu sınavdı derken arada kaynadı herhalde, kısmet bugüneymiş. Tarihe notumuzu düşelim dedim:P

Tarih bitti, coğrafya bitti, anayasa bitti, türkçe desen zaten konu çalışmadım, sadece testlerini çözdüm o da bitti, matematiğe pazartesi başlıycam, birader ÖSS'yi atlattıktan sonra çalıştırcak, eğitimde 12 derginin 4ü bitti, hergün bir dergi bitiriyorum, bu şekilde haftaya cuma o da bitecek. Gerçi okul yok artık, daha hızlı ilerleyebilirim. Sonra soru bankalarına saldırıcam. Sınava da iki hafta kaldı. Şafak 15 de diyebiliriz, sonrası bana kurtuluş günü olacağı için:)

Koca sene bitti valla şaka maka. Nasıl geçecek derken, iki haftalık sıkıntım kaldı sadece. Allah'ım nolur atanayım artık. Güzel geçsin sınavım..

Hadi Gui dayan biraz daha, adım adım sona yaklaşıyosun..
Ha gayret..

Hayırdır(?) inşallah

2008-06-09T14:31:00.005+03:00

Yok yok, bu yoğun ders çalışma temposu bana yaramadı. Saçma sapan rüyalar görüyorum yahu! Eskiden ne güzel aksiyon, gerilim falan olurdu. Bu ne böyle, uyanıkken mecburen çalıştığım şeyleri bi de uyurken görüyorum!

Bütün haftasonu coğrafya çalıştım biliyosun. Dün gece de maçları bile izlemeyip kalan testleri bitirdim yattım. Rüyamda, Türkiye'nin madenlerini geziyodum. Hımm bu taşkömürü, bu linyitmiş falan diye. Yalnız ben bütün rüyayı harita üzerinde gördüm. Yani ben küçülüp haritada geziniyomuşum gibi, ama harita canlı, çizim diil. O da ayrı bi abukluk evet. Neyse, o maden senin bu maden benim gezinirken, Menteşe Yöresine geçmişim ben, Güney Ege civarlarındayım. Yanımda da bikaç kişi var. Birden toprak kayması oluyor, ama öyle böyle bi kayma diil, resmen delik açılacak yerde. Herkes yandım Allah modunda kendini kurtarmaya çalışırken, ben salak, sanki başka derdim yokmuş gibi, altımdan kayan toprağı inceliyorum! Hımm ne cins toprakmış bu, niye bu kadar kayma oldu, rüzgar erozyonu mu yoksa başka bi sebepten mi oldu, karstik arazi mi burası, kalker, tüf, jips.. sayıklıyorum böyle. Lan öleceksin sana ne toprağın türünden!

Hayırdır inşallah deyip geçilecek bi rüya diil malesef. Beyne fazla yüklemeden kaynaklı bi rüya olmuş. Hayır yani tamam bilinçaltına kaymış çalıştığım konular eyvallah da, ben bölgeler coğrafyası da çalıştım, niye dünkü planladığım Karadeniz turunu falan görmüyorum? Manyak mıyım nedir.. Kaymış gitmiş toprak, çamur olsa ne farkeder, salak! Yok yere ölüp gidecektin. Evet rüyaydı gerçek değil, ama ben senin gerçek halinle de yıllardır yaşıyorum, beklerim ondan da böyle bi salaklık. Ayağını denk al, ona göre haaa.

Bugün de anayasa çalışcam, bakalım rüyamda 367'yi mi bulmaya çalışıcam, yoksa mahkemeleri mi dolaşcam.. Yav hani göreceksem illa ki, bari Çankaya'ya çıkayım, veto meto ne gerekiyosa yaparım, adaptasyon sorunu çekmem. Heheh:))

Onu bunu geç, bu akşam İtalya maçı var onu kaçırmamam lazım. Dünya Kupası ÖSS'ye denk geldi, Euro2008 de KPSS öncesine.. Ne bahtsızmışım ben.. Bi tek Türkiye'yle İtalya'nın maçlarını izleyebilicem, fazlası yok:( Neyse, Delim Pierim oynasın da rüyama o girer belki bugün:P

Eh, gideyim de biraz daha ders çalışayım bari. Zaten canım sıkılıyo. Hoş, çalışırken de sıkılıyorum hep çalışmak zorunda olmaktan.. Hem çalış çalış nereye kadar? Standart sapma diye bi olay var. Standart bana saptıktan sonra, ben ne kadar çalışırsam boş, değil mi günlük?

Standartın olayım sapma bana. Ahahhaha güneşten beynim de sulanmış iyice, hadi bakalım hayırlısı.
Sii yu dayri:P

Sıkıldım

2008-06-08T23:10:00.004+03:00

28 haziran.. Hem bir an önce gelmesini istiyorum hem de zaman dursun o gün gelmesin hemen istiyorum. Gelsin istiyorum, çünkü çok sıkıldım çalışmaktan, çalışmadığım zamanlar bile çalışmak zorunda olmanın verdiği stresten. Gelmesin istiyorum, çünkü daha çok çalışmam lazım. Ama çalış çalış bitmiyo be anacım, ben de etten kemikten bi bünyeyim en nihayetinde. Bana ne orojenez dağ oluşumlarından, bana ne Diyarbakır Surlarını kimin yaptırdığından, bana ne 865 bilinmeyenli denklemden, bana ne meclistekilerin bile emin olmadıkları oturum yeter sayısından.

Daha üç hafta var. Keşke OKS'ye girseymişim, kurtulurdum bugün. Bunaldım yaaa! Coğrafya çalışıyorum, bi bakmışım ben gelecek yaz Karadeniz turuna mı çıksam, yoksa Güneydoğuyu mu keşfetsem düşüncelerine dalmışım. Ama karar verdim, Karadeniz turu yapıcam. İstanbul'dan gemiyle Samsun'a, ordan kıyı boyunca karadan Doğu Karadeniz.. Süper olur valla heheh.

Karnım ağrıyo. Çok kola içtim galiba. 12 yaprak test kaldı coğrafyayı bitirmeye. Almanya'nın maçı da izleyemedim. Var Mısın Yok Musun ne salak bi yarışmadır yahu! Gerçi yarışma bile değil di mi? Kardeşim napıyo acaba, geziyo tabi Kayseri'de ne güzel. Aman nesi güzel, sevmiyorum Kayseri'yi, her gittiğimde sinir oluyorum çok sevgili akrabalarımı gördükçe. Murti'yi çok özledim yaa, kimbilir napıyodur nerelerdedir.. İkibuçuk senedir konuşmuyoruz onla da, niye küstük ki.. Canım dostum benim. Hep salaklığından. Bir ay ağlamıştım ben de aramız bozulunca, amma ağlakmışım. O diil de, Çağla napıyo ki, ne zamandır görüşemedik, finalleri başlamıştır onun da. Kesin kontörü yoktur yine garibim. Ben de dün son kontörle Ömer'e mesaj atmışım, tekrar mesaj geldiğinde yazdım cevap, bi baktım yollamıyo. Eneee kontör bitmiş dedim. Ya Emre danası niye Fener'e gitti ya? Böyle profesyonelliğe turp sıkayım. Yarın ne giysem? Aaa sigaram bitmiş, biradere al demiştim aldı mı ki? Manyak aldı ya unuttun mu? Hee doğru almıştı, asansör de bozukmuş, 6 kat merdiven çıktı yavrum. Onun da bi haftası kaldı ÖSS'ye şaka maka. Çık odadan çalışcam diye geldi şimdi. 5 dakkaya odayı ona teslim etcekmişim. Benim laptop olsaydı böyle sürünmezdim tabi. Sahi nerde kaldı benim laptop yav? Amma uzun sürdü bu bakım onarım teranesi. Bizim okulun müdürüne kıl oluyorum demiştim di mi? Neyse kurtuluyorum bi haftaya.

Neyse ben gideyim. Çok sıkıldım çooook. Bari sıkıntımı gidermek için(!) bikaç test daha çözeyim. Hadi adios.

"Gün" olur devran döner

2008-06-06T15:50:00.003+03:00

Naber günlük? Tamam hemen başlama, yokum uzun zamandır, çok ihmal ediyorum seni. Ama işte temmuza kadar sabret sen de, fırtına gibi dönücem şu sınavdan sonra:P

Okulu bitirdik sayılır, hala gidiyoruz tabi ama öğrenci yok, ders yok, pinpona verdik kendimizi:P Uzun zamandır (7-8 sene oldu) oynamıyodum, pas tutmuşum, hamlamışım. Açılıyorum günden güne hahahah:P Bunun dışında okulun bi tadı tuzu yok, günleri bile şaşırıyorum inanır mısın, derse girmeyince hangi günde olduğumuzu idrak edemiyorum. Haftaya da finito diyoruz, cuma karneleri verip evlere dağılıyoruz:) Tabi benim için tatil başlamıyor, KPSS çalışmaya devam yine. Ama bu dönem sonu fazla yorulmadım okul işleriyle, zira erkenden notları falan hallettim sisteme attım rahatladım. Ayın 28i de bi gelse, KPSS de geçse gitse tam süper olucam.

Bilgisayarım hala gelmedi bakımdan. Bu ne uzun ayrılık, bu nasıl bi hasret aman yarebbiii! Gerçi bütün gün ders çalışıyorum ama bi işim oluyor, kafa dağıtmak istiyorum falan, bilgisayar yok, kalıyorum ööyle naçar. Kardeşimin bilgisayarına dadandım ama işim var diyo, höt diyo, det diyo, yarım saat bile duramıyorum. O dışarı çıktığı zaman fırsat buluyorum ama sınav yaklaşıyo işte, zamanım az. Bugün Kayseri'ye gitti birader, akşama başlıycam çalışmaya da, rahat rahat takılıyorum o yüzden:) Bari dedim bişiler yazayım gelmişken.

Bu hafta gün bendeymiş:) Hazır vaktim varken nete gireyim de gün yazımı yazayım diye geldim, bi baktım, bu hafta Gui'deyiz demiş Yasin. Kırk yılda bi erkenden yazayım gün yazısını dedim, kısmet diilmiş:) Neyse artık, bu hafta da ev sahipliği yapayım, gelenleri ağırlayayım. Misafirlerime bu sefer yaprak test ikram etmeyi planlıyorum. Yaprak test mi dedim:P Hadi yaprağı kalsın testi kaldıralım, sarma ikram edeyim:) Offf nası canım çekti şimdi, mis gibi zeytinyağlı sarma.. Anneme söyleyim de yapsın bari, hep beraber yeriz:)

Vay be.. Geçen sezon günü ben kapatmıştım, zaman geçti gün döndü, yine bana geldi. Hayat hiç durmuyo di mi günlük? Ben ot gibi yaşıyorum ne zamandır sınav yüzünden ama bak zaman akıp gidiyor dur demek olmaz (sarılıp da geçmişe avunmak olmaz diye mi devam ediyodu bu şarkı, emin olamadım şimdi).

Yani özetle, buyrun efen'im bu hafta bendesiniz, bekliyorum:)

İçelim güzelleşelim be Yasin:)

2008-06-02T14:20:00.003+03:00

Farkındayım, yine günden güne yazmaya başladım. Şu blog günü de olmasa ben kimbilir ne zaman sayfamı açar bi şeyler yazarım.. Ama işte napalım, KPSS belası.. Son 1ay kaldı, tutuştum iyice.

Efendim bu hafta çok çok sevdiğim birindeyiz gün sebebiyle. Blog aleminde ilk tanıdığım insan Ömer'dir, o nedenle hep ona bi torpil yapıyormuşum havası yaratıldı kimilerince (evet üstüne alınabilirsin:P), ama torpilin alasını bugün kendisi görecek:))

Şaka bi yana, uzun süreli tanışıklığımız sonunda blog günü ilk tayfasını sever sayarım. Hepsi canım ciğerimdir {alınmayın 2. nesiller, sizle de öyle olacak;)}. Ayrı ayrı hepsinin bende bi yeri vardır, fakat kimse darılıp gücenmesin, Yasin'in yeri bambaşkadır. Bunun sebebi ilaç kattığı hoşafları değil tabi:P Hem o ilaçlı hoşaftan ben diil Ömer içmişti hatırlarsanız :)

Şimdi herkes blogundan bahsedecek, ben bahsetmesem arada kaynarım diye düşünüyorum. Buyrun bakmak isteyenler için, Hoşaf.org. Ben daha ziyade bu blogun sahibini anlatmak isterim dilim döndüğünce.

Ya o diil de, bi parantez açayım şuraya, sigara yasağına karşı imza kampanyası başlatıldı, hepinizin katılımını bekliyorum. İmza atmayanların üstünde sigara söndürürüm bak ona göre!

Evet ne diyordum.. Yasin. Tamam. Bu şahıs dışardan ne kadar soğuk görünse de, içinde sıcak çikolata barındıran bi termosa benzer (benzetmeye gel). Hem sıcak, hem tatlıdır. Kimlerle dertleşir, kaç kişiye içini döker bilmiyorum ama, o kişilerden biri olmanın haklı gururunu yaşıyorum. Düşüncelidir, efendidir, hoşsohbettir, mülayimdir. Kimseyi kırmak istemez, yardımseverdir. Dertlenir, dertleşir, dert dinler. Özetle dünya şekeri bi insandır. Şu koca gün ahalisi içinde tuhaf bi şekilde kendimi en yakın bulduğum kişidir. Tuhaf evet, çünkü bu kadar mesafeli, soğuk duran biri (diğer güncülere kıyasla), şimdiye kadar sadece internet aracılığıyla iletişim kurduğum biri, en kıymetlim oluvermiş. Kendisine burdan selamlarımı yolluyor, onu üzecek ya da kıracak olursa karşısında beni bulur diyerek herkese gözdağı veriyorum:)

Blogu son zamanlarda bunalımda (dikkatli oku bak, Yasin demedim, blogu bunalımda:P). Ama yine de yazıyor işte. Git açıp oku, ne bileyim. Eski yazıları da duruyo hala. Ucundan kıyısından yakalayıver, hoşaf bitmeden bi tadına bak bari. Git tanı arkadaşımı, şanslılar kervanına katıl. Hadi koş, daha burda mısın?? Ohooo sen de amma uyuşuk çıktın be! Hadi hadi sallanma, istikamet Hoşaf.org

Bitanecik Cadımız:)

2008-05-28T15:09:00.003+03:00

Zaman ne çabuk geçiyor değil mi günlük? Daha dün gibi, blog yazmaya başladık, Blog Günü eğlencesine kapıldık, Aslı'ya güne gittik.. Günü bitirdik tatil yaptık, 2. sezona başladık, tekrar Aslı'ya misafirliğe gidiyoruz. Vay be..

Hatırlıyorum o ilk Aslı gününü. O zamanlar yeni yeni tanış kaynaş durumlarındaydık, blogunu kurcalayıp durmuştum, ben tanımadan önce neler döktürmüş diye biiir bir onları okumuştum. Ne yazsam, acaba hoşuna gider mi, bak bunları yazdım ama beğenir mi diye bi yandan düşünüp bi yandan Ömer'in başının etini yemiştim:)

Sonra, gün harici git geller artınca daha iyi tanımaya, yakınlaşmaya başladım. Sınavları oldu, kayboldu, ne zaman gelecek bu cadı diye bekler oldum. 1 mayısta biber gazı soludu, ne yaptığını okudum heyecanla. Hele bi Bıçak Sırtı var ki, diziye karşılıklı yorumlar yapmak için salı günlerini bekler oldum, kesin bizim Cadı da sinir olmuştur Orhan malına diyerek izledim diziyi. (yaa dizi de bitti be Cadım:) Yol Arkadaşım'a mı sarsak napsak?)

Göz açıp kapayıncaya kadar geçti gitti zaman.. Fakat Aslı yine aynı Aslı, cadılığından zerre kaybetmedi:) Tabi iyi niyetli bi cadı o, ilk yazımda da söylediğim gibi:)

Yeni tema yapmış (anca yazabiliyorum), pasta börek hazırlığını yapmış, yine her zamanki konukseverliğiyle karşıladı gün ahalisini. Şşşt ikinci nesil güncü arkadaşlar! Oolum var yaaa:P Çok şanslısınız, blog gününe katılmakla sadece sosyal bi aktiviteye dahil olmadınız, aynı zamanda bizim pek şeker Cadımızı da tanıdınız, onun marifetli elleriyle, neşesiyle hazırladığı gününe katılma fırsatı yakaladınız. Bak herkese böyle güzellikler yapmaz, kıymetini bilin arkadaşımın:)

Bu aralar biraz moralsiz Cadımız. Çarşı kendi kendisini feshetti ya (Çarşı Çarşı'ya karşı bi nevi). Ama onun da inandığı gibi, kartal kendini yenileyip, yeniden doğacak; içlerindeki ruh asla kaybolmayacak. (Ulan Aslııı, bana da bunları bi sen söyletebilirsin zaten)

Bir dahaki Aslı gününde görüşmek dileğiyle;)

Olmaya devlet cihandaa, bir nefess ooohhh çek içine misss!

2008-05-19T18:44:00.004+03:00

Bugün 19 mayıs. Yani bayram. Yani güzel bi gün. Yani öyle düşünülmesi gerekir. Ama bugünden itibaren artık her 19 mayıs benim kara günüm olarak tarihe geçecek, ve her sene acısı hatırlanacak.

Yasak geldi bugün. Neye? Başkalarının özgürlüğü için benim özgürlüğüme! O başkalarına da artık kıl oluyorum haberleri olsun.

Nedir efendim bu yasak? Bundan böyleee kapalı mekanlarda tütün içilmeyee! Dışarda içilen tütünün izmariti farikası yerlere atılmayaa! Lakin tin ve asabiye şifahaneleri ve mahpushanelerde ve dahi rate bakımhanelerinde münasip bölmelerde tütün içimine müsaade edileee! Fermana uymayanların tiz kellesi vurulaaa!

Sanırsın 4. Murat geldi!

Tiryakiyim diye beni hor görme günlük. Nasıl ki sigara içmeyenlerin bu dumandan nasiplenmelerine karşıysam (valla karşıyım), sigara içenlerin de bu haklarının elinden alınmasına karşıyım! Bu bir kısıtlama, kişisel iradeyi yok sayma, hayatını kendi tercihlerince yaşamasına engel olma. Birinin özgürlüğü için bir diğerinin özgürlüğünden feragat beklemek çok saçma! Şimdi bana o "birinin özgürlüğünün başladığı yerde bi başkasının özgürlüğü biter" klişesiyle gelme günlük! Orta yol bulunduğu takdirde kimsenin özgürlüğüne son vermek zorunda değilsin! Ama kimse o orta yolu bulmaya uğraşmayıp, kolaya kaçıyor.

Ben demiyorum ki her yerde her istediğimde dumanımı soluyayım, etrafımdakilerin rahatsız olmaları pahasına sigaramı içeyim! Hayır efendim yok öyle bi arzum. Tek istediğim, sigara içenlere özel, ayrı bi bölme yapılması, ve herkesin mutlu mesut hayatlarını idame ettirmesi. E bu zaten yapılıyodu da işe yaramadı diyosun. Tamam da, bunda benim suçum ne? Aynı dört duvarın içinde, araya sadece bi şerit çekerek sigara içilen bölüm yapan mekan sahibini gırtlaklasınlar o zaman! Bi uygulama yapıyosun, bunu adam gibi yapamıyosan bunun ceremesini neden ben çekiyorum? Tamam yerlere izmarit atmayım, ama kapalı mekanlarda ufak da olsa bi oda olsun bari, kimseyi özendirmeden, ihtiyacımızı giderebileceğimiz bi yer olsun. Çok mu zor? Her tarafı kapalı böyle bi odada içilen sigara hangi içmeyene rahatsızlık verir?

Bi de bu "rahatsız oluyorum"cular var, onları hepten katledesim geliyo! Yahu anam babam, ben senin yanında sigara içeyim diyo muyum? Hayır. Ne diyorum? Her tarafı kapalı bi sigara içme odası olsun diyorum, ki zaten bu yasak gelmeden önce de bu şekilde tamamen ayrılmış olan sigara içme mekanlarında içiyordum. Sen neyinden rahatsız oluyosun? Psikopat mısın? Sana gel de benim yanımda sigara odasında otur diyen mi var? Çık kardeşim sigara odamdan! Ha zaten girmiyorum oraya mı diyosun? O zaman ne ötüp duruyosun bik bik bik! Hasta ruhlu manyak! Dışarda yürürken yüzümüze sigara dumanı geliyor bıdıbıdıbıdı. E canım yasak açık alanlara gelmedi ki? Sen şimdi yasak geldi diye o dumandan kurtulacağını mı sandın? Dedim sana hastasın işte!

Bu kadar tiryakinin olduğu bi ülkede insanların ruh sağlığını nasıl koruyacak acaba bu yasağı getirenler, çok merak ediyorum. Ben şimdi çarşambaya kadar rahatım, okul tatil. Çarşamba günü o veletlerin arasına döndüğümde, nikotinsizlik beynime beynime vururken, zaten çabuk sinirlenen ben napıcam? Devlet, yönettiği bireylerin ruh sağlığını, mutluluğunu düşünmek zorunda. Ayrım yapmadan, her bir bireyinin de mutluluk ve refahı için çalışmak zorunda. O halde bana ve benim gibilere de bi çare bulmalılar, sadece yasak getirmekle olmuyo bu iş. Yasak ne yaa, sen benim özgür irademi nasıl kısıtlarsın? Sen benim daha iyi şartlarda yaşamam için çalışmak ve beni benim menfaatime olan şekilde yönetmekle mükellefsin. Benim adıma karar almak senin işin değil!

Yakında açık alanlarda da sigara içme yasağı gelirse heralde tiryakiler olarak kendimizi uyuşturucu bağımlısı gibi hissedicez. Sadece evimizde içtiğimiz, diğer insanların arasındayken sakındığımız bi meret olacak sigara. Krize falan giricez belki. El altından satışı falan yapılacak daha ileri bi senaryoda. Noluyo be? Al işte bak, bozdun bile psikolojimi, ayrımın en alasını yaptın ve bana ikinci sınıf vatandaşın olduğum gerçeğini kavrattın! Ne mükemmel yönetim, ne güzel idare! Padişahım çok yaşa!!

Çok yakın zamanda değildi belki ama ilerde sigarayı bırakmayı gerçekten düşünüyordum, ki benim sigara tiryakisi olmam iradesiz olduğumu göstermez, sevdiğim için, BEN istediğim için içtiğim aşikar. Ve ben bugün itibariyle bunu kafamdan tamamen silmiş bulunuyorum, yetkililere teşekkür ederim. Ne olursa olsun, hangi şartları dayatırsanız dayatın, ben sigarayı ASLA bırakmıycam, son nefesim bile nikotin kokacak. Benim adıma düşünüp karar almayı biliyosun, o halde ciğerlerime de hükmet, onlar da içime çektiğim dumanı kabul etmesinler hadi!

Herkese eşit imkanlar, eşit şartlar istiyorum, devletten de bireyler arasında ayrım yapmaksızın, kimsenin kişiliğine, iradesine, kararlarına saldırmaksızın, özgürlüklere kilit vurmaksızın bir yönetim anlayışı bekliyorum (çok şey mi?). Kimse beni yok sayıp, benim hayatımı yönlendiremez! Bir sigara yasağı dediğiniz şey aslında nerelere geliyor bi görebilseniz..

Ben şimdi sigara içmeye gidiyorum. Kimseyi rahatsız etmediğim sürece kimsenin de bana karışmaya hakkı yok! Evet "rahatsız oluyorum"cular, kılım size!

Amman kaçın 4. Murat geliyor!!!

Saol!?

2008-05-19T16:29:00.003+03:00

Kaç gündür kafama takıldı günlük. Ömer'e de sordum, benim düşündüğüm tarzda cevaplar verdi. Ancak esas cevap sahibinin haleti ruhiyesini çözemiyorum.

Bi süredir görüşemediğin bi arkadaşınla konuşuyosun. Diyorsun ki, "ya özlemişim senle konuşmayı". Nasıl bi karşılık gelir? Eğer sen de öyle düşünüyorsan "evet ben de özlemişim" dersin, yok o kadar da samimiyet olmadı diyosan "ya hakkaten ne zamandır görüşemiyoruz" falan dersin. Biçok şekilde cevap verebilirsin yani. Ama "saol" demezsin değil mi?! Saol ne demek ya?

- Ya özlemişim senle konuşmayı.
- Saol.

Bu ne böyle? İltifat mı ettim, iyilik mi yaptım? Ne hissettiysem onu söyledim alt tarafı. Saol ne? "E ama güzel bişi söyledin." Sebebe bak! Özlemiş olmak güzel bi şey evet ama bunu böyle güzel bişi söyledi diye algılayıp saol da denmez ki? Kendini beğenmişlik mi? Kibir mi? Karşıdakini adam yerine koymamak mı? Onu özlemeye mecbur sanmak mı? Ne bu? Mantığı ne?

Sanki, ben hep güzel bişiler söylemek zorundaymışım gibi, sanki, benimle konuşarak lütfetmiş gibi, sanki, beni hiçbişi olarak gören birine arkadaş, dost olarak fazla değer veriyormuşum gibi.. Hissettiklerim bu şekilde uzar gider. Ama yine de çözemedim, saol ne ya?

Saolmuş! Sensin saol! Bi daha kimse bana saol falan demesin, gerekse bile şükranlarını sunmasın rica ederim. Bu ne benmerkezcilik, bu ne samimiyetsizlik! Soğudum insan denen varlıktan.

Gururumuz ŞevLaL:)

2008-05-19T02:10:00.009+03:00

Blog günü aktivitesinde, yeni neslin son blogcusundaydık geçen hafta. Ben yine en gecikmelisinden iştirak ediyorum, internetsiz geçen bir hafta ve sonrasında da okulun yıl sonu angaryası sebebiyle ancak kafamı toparlayıp yazabiliyorum, affola.

Hazır bu hafta güne mola verilmişken, ben de aradan faydalanıp, bu haftayı da Şevval'in günü yapıyorum. Nasılsa ödüllü bi blog, bir haftayla geçiştirmek olmaz;)

Eğitimci tayfadan olan Şevval'in blogunu, Blog Günü 2. sezon sayesinde tanıdığımdan beri keyifle takip ediyordum. Üstüne bir de ödüllü blog oluverdi geçtiğimiz hafta:) Eğlence kategorisinde zirveye oynayan blogu tüm rakiplerini geride bırakarak şampiyonluğunu ilan etti. Burdan kendisini tebrik ediyor, daha nice birincilikler diliyorum. (Şevval burayaaa Şevval burayaaa:P)

İnsanı yormayan, sıkmayan, üstüne bir de keyif veren yazılar var blogunda. Kendisinin de keyifle yazdığından eminim. Şu ufak şeylerden mutlu olma durumu Şevval'den çıkıp okuyucularına da bulaşıyor. Sade, içinden geldiği gibi, eğlenceli şeyler yazıyor. Bir de haftasonu gülmecesi var ki en bayıldığım da bu yazıları:)

Fazla söze ne hacet, aldı ödülü işte:) Bana bi mesaj gelmişti, blog ödülleri organizasyonunun tamamen düzmece olduğunu, kendi kendilerini birinci seçtiklerini, buna prim verilmemesi gerektiğini falan yazmış elemanın birisi. İtiraf etmek gerekirse, destan uzunluğundaki bu yazıdan sonra ben de öyle olabilir mi diye düşünmüştüm. Anlaşılan o ki, bu mesajın sahibi uzanamadığı ciğeri kötülermiş:) Şevval'in başarısından sonra tüm bu iddialar çürüyüp gitti. Yeri gelmişken, burdan organizasyon sahiplerini de hakedene hakkını verdikleri için tebrik ediyorum (evet bugün tebrik günüm oldu heheh).

Son sözüm Şevval'e: Mutluluğunla mutlu olduk, başarınla gurur duyduk, bu ödülle sen tüm Blog Günü ekibini onurlandırdın. Sağol varol:) Blog Günü ahalisinin en neşeli, en keyifli blogcusuna, aramızda olduğu için, neşesini bizlerle paylaştığı için bir kupa da benden. Eee kupasız şampiyonluk olmaz di mi ama;)

İşte o ödüllü blog, keyif almak isteyenlere..

Dilekk

2008-05-05T18:39:00.003+03:00

Bir blog günü aktivitesine daha geç gelmenin haklı ezikliğini yaşıyorum sevgili günlük.. Hemen olaya gireyim bari.

Bu hafta gün Dilek'te. Hazır geçen hafta Besin için kalkıp İzmir'e gitmişken, bi de Dilek hatuna uğrayalım git gel olmasın, çok yazmasın buyurmuş bizimkiler. Geç de olsa seve seve iştirak ettim ben de:)

Dilek benim blog günü 2. sezon aracılığıyla tanıdığım birisi, tabi blogu da öyle. Yani kendisini tanımam etmem günlük, sözlü yapmaya kalkma. Fekat izlenimlerim doğrultusunda bikaç kelam edecek olursak, Dilek bende çok "çılgın" intibası bıraktı. (-ne çılgınlığını gördün lan iki haftada? -yok be günlük bişi gördüğümden diil, öyle hissediyorum. hem ayrıca çılgınlık güzel bişi.) Böyle nasıl desem, deli dolu, aklına eseni yapabilen, kurallara takılmayan bir özgür ruh:) Zaman içinde bu hislerimin gerçek olup olmadığını daha iyi anlayacağım tanıdıkça.

Blogunda geziniyorum, yarebbiiii, sanki sanal bi sayfada diil de harbi gezintiye çıkmışım, tatil turundaymışım gibi. Dilek İzmir'deymiş derken bi bakıyorum Çeşme'de. Yaa bu kız Dalyan'daydı naptı ki bakiim diorum, hop Zimbabwe'ye geçmiş bile:) Eee boşuna özgür ruh demiyorum. Bi orda bi burda sürekli geziyor; günce falan dediğine de kanmamak gerek, resmen seyir defteri tutuyor blog adı altında. Ben de okuyorum işte, sonra imren, imren, imren, imren...

Kızımız bi yandan da okuyormuş haa, öyle geziyo tozuyo dedim diye boş sanma. Mühendis olacakmış, hayırlı olsun. Bak işte olay okula gelince biraz günce gibi oluyo, 'veni vidi vici' yazıları dışında okulundan, sınavlarından, sıkıntılarından, güncel konulardaki fikirlerinden bahsedince "hah tamam bu günceymiş valla" diyorum:)

Okuması (ya da gezmesi mi desem:P) pek keyifli bir blog çıkarmış Dilek hatun. Okul-dershane-KPSS kıskacında olduğum şu günlerde şöyle 1-2 yazısını okumak nefes aldırıyor bana. Deniz havasını içine çekmek isteyen herkese tavsiyemdir.

Tekrar aramıza hoşgeldin Dilek:)

Şampiyooonn!

2008-05-04T21:11:00.005+03:00

Günlük, şu an tarifi zor duygular içindeyim. Sivasspor'la deplasmanda oynadık, az önce bitti maç. Ben de bittim. Karşılıklı goller falan kalbim duracaktı. 5-3 yendik, haftaya berabere kalsak bile şampiyonuz.

3 Ardaaaaaaa, Ayhaaaann, ve KRAL Hakaaaannn!

Yazamıyorum şahaneyim. Bu sezon ben böyle maç görmedim.

Ohhhh beeeeeeeeeee! :)

İstanbul..

2008-04-29T18:34:00.007+03:00

Günlük, geçen hafta demiştim hani hasret sona eriyor, sürpriz falan diye. Sonra yazamadım işte fırsat olmadı. İstanbul'a gittim ben:) Ayın 18i cuma akşamı yola çıktım, dün döndüm.

İlk defa dediğimi yaptım; hep böyle şehre hasret kaldığımda, hele bi gideyim, ilk işim Ortaköy'e gitmek olacak diyordum, ama hep kaynıyodu, en erken bi ay sonra falan gidiyodum. Bu sefer, zamanımın da kısıtlı olmasından herhalde, ikinci günümde Ortaköy'deydim. İlk gün gitmek isterdim, ama müzmin sakar olarak, arkadaşla eve giderken benim ayak kaysın, ben de bi güzel uçayım:P Resmen gökyüzünü gördüm, çok estetik bi düşüş yapmışım, Ayşe öyle diyor. Haliyle bütün gün evde oturduk, çanak çömlek patladı tabi. Annemin yorumu şahane oldu bu konuda, "gidince toprağı öpersin diye bekliyodum da bu kadar abartmasaymışsın keşke" dedi:P (o diil de bi hafta geçti üstünden, geçmişti, bugün sabah ağrı gene nüksetti, hakkaten kırdık çanağı galiba)

O kadar iyi geldi ki İstanbul'da olmak.. Aylar sonra.. O kadar özlemişim ki.. Şehrin sokaklarında amaçsızca turlamayı, boğazın sularına bakıp sigara içmeyi.. Hüznüm bile yavanmış buralarda, sahilde dalıp dalıp gidince anladım..

MeCe'yle de kahve içtik Taksim'de:) Ben ısmarlıycaktım güya ama hesabı da ona yıktım:P Baya keyifli bi gün oldu, Ayşe, MeCe, ben 3 örtmen baya baya örtmen olmuşuz onu farkettik sohbetin gidişatından:) Yine yaparız inşallah.. (MeCe selamlar;)

Takmadım, umursamadım, aklıma bile getirmedim, ayaklarım beni O'nun semtine götürmedi, durdum durdum durdum... Cuma günü, artık dönüşüme iki gün kalmış, dönüş sinyalleri yanıp sönmeye başlamış, işte o zaman daha fazla dayanamadım. Benim İstanbul'da olduğumu biliyordu, ama tabi ki aramadı. Ben de aramadım. Görmeyi deli gibi istedim, ama bir adım bile atmadım. Sadece Beşiktaş sahile vurdum kendimi, ama ağlamadım. Ayşe de moralimi düzeltmem için elinden geleni yaptı, alışveriş bile yaptık mutlu olalım diye (evet işe yaradı, ama geçici olarak tabi). Sözün özü, O'nunla aynı havayı soluyup, bir kez olsun göremeden döndüm.. Bildin günlük, çok koydu gerçekten..

Cumartesi Çağla'ya gittik kalmaya. Çağla'nın evi O'nun evine çok yakın, otobüste giderken kalbim çarpmaya başladı zaten.. Evinin önünden geçtik.. Tüm o sokaklar.. Her tarafında O var sanki, hep O'nunla adımladığım kaldırımlar.. Eve varana kadar çok zor dakikalardı anlayacağın.. Sonra toparlandım. Canan'ı da aradık o da geldi, tıpkı yurttaki gibi iki sene sonra ilk defa 4ümüz bi araya geldik. Örtbas ettiğim hüznümü iyice gömdüm içime, süper bi gün geçirdik beraber. Canlarım yaa, çok özlemişim hepsini de. Bi gün tekrar birleşicez, hele ben bi atanayım da İstanbul'uma.. O olmadan da yaşarım ben orda nasılsa...

Ve pazar.. Bilet bulamadığım için zaten Gassray-Fener maçına gidemiycektim, ama izleyemedim de:( Çünkü pazartesi sabah okulda olmam için akşam 9da yola çıkmam gerekiodu ve ben 7de otogara gitmek için otobüsten otobüse biniodum. (dakka 65te Sami Yen'in önünden geçti gerçi 28O halk otobüsü:) Radyo falan bi şekilde dinlemeye çalıştım işte. Bu arada, nası yendik ama ahahahha:P

Sabah yoldan gelir gelmez okula gitmek de nasıl bi eziyetmiş. Yine de 1gün fazladan İstanbul havası solumaya değer. Arada hüzünlensem de çok iyi geldi bu kaçamak. Aylarca gurbetten sonra yuvama dönmüşüm, evimdeymişim gibi hissettim. Günlük gör bak şu son 2ayda o kadar çok çalışıcam ki, KPSS falan hikaye olcak, kavuşucam şehrime tamamen.. Başka hiçbi yerde nefes alamıyorum ben.. Dua et sen de olur mu...

O'nsuz da olsa, sensiz İstanbul'a düşmanım da dese şarkı.. O'nsuz herhangi bi yerde olmaktansa orda olmayı tercih ederim. Acımı sevincimi herşeyimi taşıyabilecek başka şehir yok çünkü yeryüzünde.. Varsın O'nsuz olsun... Varsın mutlu olmayayım.. Başka bi yerde "mutsuz olmak"tan çok daha iyidir İstanbul'da "mutlu olmamak"..

Öyle işte.. Biraz melankoliğe bağladım bugün, güzel şarkılar eşliğinde yazıyorum zaten.. Böylece koca bir haftayı bitirdim göz açıp kapayana kadar, döndüm bile, hatta İstanbul yazımı da bitirdim.. Hasret yeniden başlıyor yani. Yine de çok güzeldi:) Arada kalbimi acıttığında bile mutluydum, şimdi de mutluyum.. Bu şehir bana iyi geliyor kim ne derse desin.. Boşuna vazgeçilmez değil.

Bitireyim burda, sonra yine yazarım. Dün Bıçak Sırtı bitti, ondan da bahsederdim ama bu yazıda olmaz, ben bu moddayken hele hiç olmaz. Başka yazıya artık..

Görüşürüz günlük...

bEsin

2008-04-29T16:14:00.006+03:00

Ben geldiiiim:) Geç olsun güç olmasın diyorum yine günlük. Geçtiğimiz haftasonu bizimkiler güne gitti teee İzmir'e, Başak ağırladı güzel güzel. Bense haftasonu internetin olmadığı bi mekanda, pazar akşamıysa eve dönüş yolunda olduğum için yetişemedim. "Çöbü almıya geldim aplaa" kıvamında, ortalığı toplamaya geldim ben de anca.

Yemişler içmişler, Başak börek yapmış, OmAr koca kuzuyu götürmüş bana ayırmamış (hain), Hülya et görmeye dayanamıyorum diye öğğklemiş, Aslı cadım, Ya/Sin, Dilek, Sheker, ŞevLal hep eğlenmiş coşmuş, altına boğmuşlar Besin'i, MeCe kulaklarımı çınlatmış (ben de bi sonraki yazımda onun kulaklarını çınlatcam). Anlayacağın, şahane ortam varmış be günlük. Kaçırdım ben de ucundan kıyısından yakalayıp havadisleri öğreniyorum. Mınar gelememiş bi de, bi ikimiz kaldık öyle gariban yani. Kısfmet napalım, bi dahaki sefere artık inşallah.

Besin de kim diyorsun sen şimdi, farketmedim sanma. Yeni tanıdım ben de, acaip bişi:P Ben böyle blog kurdu görmedim valla billa. Bu nasıl bi aşktır, nasıl bi şevktir, Allah olmayanlara da versin (bana da bana da). Başak Esin, namı diğer Besin elektronik ve haberleşme mühendisliğinde okumakta olan, 'hakkaten süper seçmiş bölümünü, blog da bi nevi iletişmek değil midir -ki bunu layıkıyla yapıyor hatun' dediğim, pek maharetli birisi. Evet günlük yazıyor ama nerdeyse her konuda yazıyor, bilgilendiriyor (aşmış azizim aşmış), elinden geleni ardına koymuyor (uğraşıp didinip yapıyor yani yok öyle meydey es-o-es falan). Yetenek var, azim var, üslup desen o da yerinde, gel de okuma.

Bi de Besin deyince nedense acıkıyorum ben, bende böyle bi etkisi de var;)

Kıvırcıklık pek yakışmış bu arada, onu da ekleştireyim. Kıvırcıklar dünyasına hoşgeldin diyorum:) Ve tabi Blog Günü ekibine de hoşgeldi, tekrarda sakınca yok. Gün vesilesiyle tanıdığım için, otomatikman bana da hoşgeldi, ne iyi etti de geldi:)

Herkescikler altın getirmiş, ben kendim altınım yahu kendimi getirdim:P Yine de adettendir biz de takalım çam sakızı çoban armağanı bi şey. Gerçi takılacak bi şey değil, benim altınım canlı:) Buyrunuz "altın balığı", güle güle beslesin, "besin"lesin:)

Sheker

2008-04-20T23:16:00.003+03:00

Bu hafta Blog Günü'nde Sheker'deyiz:) Adı gibi şeker bir blogu var (hele o headerdaki kuzuyu boğup sürükleyen kız süper olmuş:)). Yeni tanıştığım kişisel bi blog Sheker'inki. O da bir nevi günlük tutuyor anladığım kadarıyla.

Sheker'e gelirsek, lise belasından yeni kurtulmuş, lakin ÖSS belasıyla boğuşmaya devam eden, tıp isteyen, haylaz ama sevimli görünen birisi. Yazmayı seviyor, ortaya da böylece güzel bi blog çıkarmış. Bloguna girdiğinizde okuldan, üniversite gezilerinden, depresif yazılarından, sıkıntılarından, mutluluklarından, hayallerinden, kısaca Sheker'le ilgili herşeyden bi parça bulmak mümkün. Şu blog aleminde kişisel bloglar herkesin kendi açısından hayata bakışıdır ya, işte bu blog da Sheker'in gözünden hayatın yansıması. Okumaya değer.

Yalnız bi konuya değinmezsem çatlarım. Blogunda gezinirken, geçen sene derbiden sonra yazdığı yazıyı gördüm. Orda bi tabir kullanmış: '"galatasaray taraftarı işte ne beklenir ki" diycem kızıcaksınız... ama doğru..' Orda dur demek isterim. Kendi takımımın taraftarını savunacak değilim o olaydan sonra. Lakin bunu söyleyen kişi, stada giden 4 yaşındaki kızın kaşının yarılmasına sebep olan, meşhur Trabzonspor-Fenerbahçe maçlarının faili bi takımın taraftarı olmamalıydı. Bunun belli bi takımla da alakası yok bence, pislik her takımda var, bunun için genelleme yapıp kimseyi karalamamak lazım.. Diye düşünüyorum nacizane... Bu da öyle bi parantez olsun.

Keyifli bi insan Blog Shekeri. Canı sıkkınken bitişik yazması okumayı biraz zorlaştırsa da, kendini okutuyor yine de. Tabi temennimiz canı hiç sıkılmasın, hep güzel yazılarıyla karşımıza çıksın:) Ve umarım çok istediği tıp fakültesine de kavuşur:)

Mınarrr

2008-04-15T20:54:00.004+03:00

Günlük çok geç kaldım yaa. Öyle böyle değil hem de.. Hani geçenlerde Blog Günü 2. sezonu açıyoruz demiştim, haftaya Pınar'dayız demiştim. Resmen işin suyunu çıkararak anca bugün gidebildim güne, bana da pasta börek hiçbi şey kalmamış, herkes dağılmış, hatta Pınar bile yoğun olduğu için kaybolmuş ortadan. Kaldım mı ööyle kapıda! Neyse ben napıcam diye düşünürken annesi açtı kapıyı, "Pınar yok ama güne gelemeyenler sonradan gelebilirler, içeri buyur ediver demişti, kapıda bekleme içeri geç kızım" dedi. Ben de şööyle bir süzülüp etrafı inceledim.

Pınar ve bloguyla tanışmam Blog Günü sayesinde oldu. Duyduğuma göre uzun zamandır blog alemindeymiş ama Big Bang sonrası blogu sular altında kalınca herşeye yeniden başlamak zorunda kalmış. Yani girip de yeni yetme sanmasın kimse, kıdemli bir blogcu kendileri.

Öncelikle göze çarpan, Pınar'ın sürekli tema değiştirmesi. Bu konuda onu anlıyorum, "öyle bir şey olmalı ki.." diyor, ama o şeyi bulamıyor. Bulana kadar da arayışını sürdürüyor, bence yani. Bi de çabuk sıkılıyor olabilir, bu da ihtimaller arasında. Tabi sadece temadan bahsedecek değiliz. Pınar'ın gözünden neler görünüyor, nasıl düşünüyor, az çok fikir edinmek mümkün -ki zamanla azlar çok'a dönüşecektir. Pınar da benim gibi bloguna içini dökenlerden. Hamsterı, sevdiği müziği, şiiri.. Bilgi içerikli, sağduyulu yazıları, bloguyla dertleşmeleri, duygu yüklü paylaşımları.. Kısaca yok yok. Kendini okutan, çok sevimli bi blog çıkarmış ortaya Pınar. Bundan sonra takipçisi olacağımdan eminim:)

Öncesini kaçırsam da, geç olsun güç olmasın diyorum. Ve beni bu içten blogla tanıştırdığı için Blog Günü aktivitesine burdan bir kez daha şükranlarımı sunuyorum:)
Göz atmak isteyenler için bir kez daha adresi vereyim : http://pinaraltuntas.blogspot.com/

Kaçmaz bence:)

İşimiz çok zor

2008-04-11T16:15:00.004+03:00

Not: Bu bir TARAFTAR yazısıdır.

Dün akşam basketbol takımımız önemli bir maç yaptı. ULEB kupası (futbolda UEFA kupası neyse bu da o) çeyrek final maçında, Torino'da Beşiktaş'la karşı karşıya geldik. Bir yandan güzel bi şey bu, iki Türk takımı çeyrek final oynuyor ve bir tanesi garanti yarı finale çıkacak. Diğer yandan, keşke yarı finalde/finalde karşılaşsalardı tam süper olurdu diyorum. Neyse, zaten dünkü maç bunun "şimdilik" bi hayal olduğunu yüzümüze vurdu.

Son periyota kadar Galatasaray'ımız 8-10 sayılık farkı korudu. Ama bunun sebebi şahane oyunu değil, Beşiktaş'ın gerçekten kötü olmasıydı. Çeyrek final bu yahu, Avrupa'nın en önemli kupalarından biri, ama takımlarımız berbat oynuyor. Son çeyrekte Beşiktaş mı biraz toparladı, biz mi iyice dağıttık bilemiyorum, fark kapandı. Bitime çok az bi süre (1 dakika) kala Beşiktaş 2 sayı öne geçti hatta (maçta ilk ve tek öne geçtiği an). Battık gittik eyvah verdik maçı derken, 8 saniye kala Cüneyt Erden adlı aslan parçası, 3lüğü potayla buluşturmayı başardı- ki maç boyunca 7 (yazıyla yedi) 3lük denemesinde de isabet sağlayamamıştı, gerçekten büyük bi iş yaptı. Nihayetinde karşılaşma 61-60 üstünlüğümüzle sona erdi. Ve gelsin yarı final..

Gelmesine gelsin de, rakip İspanya'nın çok güçlü bi ekibi Joventut Badalona! 16 maçta 1 (yazıyla 1) yenilgi almış adamlar, Türk Telekom'dan. Kupanın en büyük favorisi. Diğer taraftan biz bu oyunla yarı finale çıktığımızla kalırız anca. Kötü oynayan Beşiktaş'ı bile rahat yenememişsek, şimdiden geçmiş olsun arkadaşlar. Erken konuşuyorum, kötü söylüyorum ama vaziyet bu ne yazık ki. Murat Özyer'in aklını başına toplaması, takımın kendine gelmesi şart. Yarı final maçının yarın (12 Nisan) olduğunu düşünürsek, pek olabilir gibi gelmiyor bana ya neyse.

Yine de umut edelim, inşallah finale çıkan biz oluruz (ya pencereden baksana bi günlük, kemik mi onlar?). Yarın akşam güzel bir zafer yazısı döşeneyim, sevinelim..

Yarın akşam 19.30'da, herkes ekran başına:)

Cassio De Souza Soares Lincoln!

2008-04-06T22:13:00.005+03:00

Feldkamp'ın gidişinden sonra gerçek oyununu göreceğimizi umduğum 10 numaramız.. Bu akşamki zorlu Gençlerbirliği deplasmanından galibiyetle ayrılmamızı sağlayan güzel golün sahibi.. Ve bu da gol sonrasından bi görüntü.. (Lig TV izin vermediği için gol videosunu buraya koyamıyorum)

Maç vasattı, hakemler berbattı, yok onun atağı ofsayt diye kesildi gereksiz yere, yok bunun penaltısı verilmedi, takımın başında hoca yoktu, oydu buydu şuydu.. Gol şahaneydi be, boşver gerisini. Kim harika maç çıkardı ki bu hafta?

Devamını bekliyoruz.. :)

Geç gelir Türk'ün aklı

2008-04-05T23:25:00.006+03:00

Selam günlük. Geçenlerde ne kadar delirdiğimi hatırlıyosun di mi? Hani Star bizim maçı vermedi de gitti uyduruk Şalke-Barça maçını yayınladı canlı canlı. Bu haftaki rövanş maçını yayınlayacakmış! Manchester evinde döktürecek tabi, geçen sene de canlı vermediler, sonra başlarını duvardan duvara vurdular ya, akılları başlarına geldi. Aaahh ahh ne vardı deplasmandaki maçlarını da verselerdi. Neyse, zararın neresinden dönülse kar diyelim. Son dakikada bi şey çıkarmasınlar da, o bana yeter.

Yaaniiiiiii, haftaya çarşamba 21.45'te ekran başındayıııızzz:) Roma'yı sahaya gömücez beehhh.. (heyecandan günleri şaşırmışım salı demişim heheh)

we'll maintain the status quo
man united - here we go!!!

:)

glory, glory man united,
glory, glory man united...

and the reds go marching on, on, on!!

Lost değil Blog Günü yeni sezon:)

2008-04-05T14:21:00.008+03:00

Blog Günü aktivitemizde alnımızın akıyla tamamladığımız ilk sezonun ardından, 2. sezon da başlıyor haftaya. Burdan tekrar aramıza yeni katılan arkadaşlara hoşgeldiniz diyorum efen'im.

OmAr, TatlıCadı Aslı, MeCeSe, Ya/Sin ve ben, kaldığımız yerden devam ediyoruz. Bir tek Yağmur firesi verdik, o da okulu sebebiyle blog işlerine ara verdi. Ve yeni katılanlar: Başak, Dilek, Sheker, Hülya, Mınar, Taluyka ve Şevval Elif.. Yeni neslin de katılımıyla baya renkli günler geçecek gibi görünüyor. Sürprizlere açık olmak lazım, herşey olabilir:P Bi de gitgide büyüyoruz, çekirdek aileden geniş aileye dönüştük, Allah artırsın diyorum:) Lost'un yeni sezonu kadar ilgi çeker mi bilmiyorum ama, bu da bizim yeni sezonumuz, hayırlı uğurlu olsun:)

Yeni sezonun ilk gününde, haftaya Mınar'da görüşürüz.. :)

Hakkaten flaş haber

2008-04-05T11:24:00.007+03:00

Günlük, şimdi aldığım bi son dakika haberine göre, teknik direktörümüz Feldkamp, yönetim ve teknik direktör arasındaki fikir ayrılıklarından dolayı istifa etmişşş! Dahası, yönetim de istifasını kabul etmiş, ve dahi, teknik direktör yardımcısı Ahmet Akcan'ın da istifasını istemişş!

Zaten dün bütün gün uyuduktan sonra sabahın köründe kalkmış, ayılamamışım, böyle bi habere nasıl tepki vereceğimi şaşırmış vaziyetteyim. Evet, istediğim oldu, müthiş mutlu oldum. Beni kanser etmeden gidiyor dedim. Gerçekten de gitmesi çok çok güzel bi haber. Ama bu sevincimi yaşayamama sebebim, bundan sonra ne olacak düşüncesi..

Sezon bitimine 6 hafta kala, takımın başına kim getirilir (elbet biri bulunur da), bu yeni gelen kişi ne kadar faydalı olur? Son haftalarda takımı alan hangi teknik direktör güzel işler çıkarmış, var mı örneği? Şimdi Kalli'den kurtulduk derken, zaten iyiden çok kötü giden takımı daha da gerilere götürmesin bu hoca değişikliği?

Neyse ya, Kalli'den daha kötüsü gelmez herhalde.. Di mi? Gelir mi yoksa? Aaa yok yok gelmez canım. İyi oldu iyi.. Ama ya bugünleri ararsak? Bu değişiklik nasıl etki eder ki? Yok yok, Kalli gitti ya şahane bi şey.

Bazen en güzel haberler bile sevindiremiyor işte. Akıbetimiz ne olacak, hep birlikte görücez..

Acil akıl fikir lazım, bana değil Star'a!

2008-04-01T21:32:00.005+03:00

Yaa günlük, inanabiliyor musun? Bu akşam benim maçım var ama pek muhterem Star televizyonu maçı canlı vermiyor!!! Son ana kadar acaba 1 nisan şakası mı diye bekleyebilirim, zaten maçın başlamasına 15 dakika kaldı ama kanalda o zeka pırıltısını göremiyorum malesef!

Sen tut, güzelim Roma - Manchester United maçı dururken Schalke 04 - Barcelona maçını yayınla! Olacak iş mi yaaa! Bu ne andavallık, bu ne futboldan anlamam ama dostlar alışverişte görsüncülüktür! Benim Manchester'ım orda Roma'yla şahane bi maç yapacak, ama ülke futbolseverleri kıçıkırık Şalke'yi izliycek! İnşallah berbat bi maç olur, inşallah golsüz biter, Manchester'ım da geçen sene yaptığı gibi Roma'yı sahaya gömer.. Gerçi deplasmandayız, evimizdeki gibi 7 gol atamayız herhalde ama olsun, süper maç olacak niye Şalke-Barça izlemek zorunda kalıyorum!?

Yaa ben test çözmeye gidiyorum, Star alsın Şampiyonlar Ligini başına çalsın! Öff!!

***

İzledim maçıııııı:) Ya SopCast sağolsun, tv ekranı gibi olmasa da, 1-2 dakika geriden de olsa izledim valla. 2-0 yendik, daha da fark olurdu da atamadık. Şimdi Star banttan veriyo salaklar. Cristiano Ronaldo'nun mükemmel kafa golünü canlı canlı izleteceklerdi işte, beyin yok ki! Rahat rahat uyuyabilirim şimdi ohh:)

Siz mi biz mi onlar mı

2008-03-31T14:26:00.004+03:00

Yeni tanıştığın birine sen mi dersin yoksa siz mi? Çok saçma bi soru evet, ama aslında enteresan bi şey. Çünkü "sen"ciler "siz"cileri, "siz"ciler de "sen"cileri garipsiyor. Karşılıklı tuhafsama durumu yani. Peki hangisi doğru? Ya da illa bi doğrusunun olması mı gerekiyor? Bi insana neden sen deriz ya da neden siz deriz? Ahahah yok be günlük ders çalışmaktan sıyırmış falan değilim, dün gece aklıma takıldı uyumaya çalışırken (niyeyse).

Yeni birisiyle tanıştım diyelim, ortada resmi bi durum yoksa, akranım, sınıfımdan birisi ya da arkadaş ortamında tanıştığım birisiyse, yani "siz" dememi gerektirecek bi resmiyete sahip değilse, ben "sen" demeyi tercih ediyorum. Bunun için bi uğraşım yok, kendiliğinden çıkıyo öyle. Ama karşı taraf "siz"ciyse garip olabiliyor. O bana siz diyor, ben ona sen. Ha sonra ne oluyo, ben siz demeye başlamıyorum, bi süre sonra o sen'e geçiş yapıyor. Mantıklı olanı da bu zaten, ömür boyu "siz"leşemeyeceğimize göre.

Yalnız benim anlamadığım bi nokta var. Bu "siz"ciler neden "siz"ci? Sebep ne yani? Yeni tanışmışız, ya da tanışma muhabbetindeyiz, böylesi bi durumda mesafe koyma gereği duyuyolar da ben mi mesafeyi aşıp bodoslama dalıyorum? Olması gereken "siz" demek mi? Saygısızlık mı ediyorum, mesafesiz bi insan profili mi çiziyorum? E ama sen "sen"sin işte ne diyeyim ki başka?

Bu "siz"ci şahıslar beni çok ikilemde bırakmışlardır. Ben de mi siz demeliyim, noluyoruz çok mu samimi göründüm, hala neden siz demekte ısrar ediyor benim sen dememe rağmen, yanlış yolda mıyım, bu ne resmiyet manyaklığıdır vs vs. Nerede nasıl konuşacağını bilen birisiyim çok şükür. Ama resmiyet gerektirmeyen yerlere resmiyet götürmeye de karşıyım şahsen. Zaten birbirimizden fazlasıyla uzakta, etrafımızda duvarlarla yaşıyoruz, bir de neden bu "siz"li mesafeyi koyalım ki? Bi de, eninde sonunda sen diyeceğin belliyse o kişiye, siz diye başlayıp süreci uzatmak saçma değil mi? Belki çok iyi dost olacaksınız, yediğiniz içtiğiniz ayrı gitmiycek, sizlerle bizlerle zaman kaybetmeye ne gerek?

Sonradan "sen"e dönüşecek "siz"ler bana samimi gelmiyor, yani, o süreçte kişiler yeterince yakınlaşamıyor. Sürekli bi barikat, neymiş "siz" nasılsınızmış. Yerim senin "siz"ini. Gevşe biraz ya, rahat ol, ben de normal bi insanım, hatta fırsat verirsen şahane arkadaş bile olurum, ama şu "siz"leri yolumdan çekmen lazım. Merak etme, saygısız olduğunu falan düşünmem. Aaa hakkaten, yoksa sen benim saygısız olduğumu mu düşünüyosun sana "sen" dedim diye? Kelimelere takılmayalım arkadaşım, bi "siz" demeyle saygı enjekte edilmiyor ilişkilere. Bak, arkadaşım dedim, "siz" demeyince sen, öyle akıverdi kelime. Sen de bana "sen" de artık, "siz"lerin bi süre sonra sinirimi bozuyo zira, kendimi yanlış yapıyormuşum gibi hissediyorum. Yapma böyle. Gencecik insansın, çabuk alışırsın, bak ne güzel sen sen sen sen :))

Sözün özü günlük, "siz"lerle oyalanmayalım, tekil olalım kaynaşalım. Hayat böyle daha güzel:)

Kalli git artık lütfen

2008-03-30T23:33:00.003+03:00

Dün Beşiktaş-Fenerbahçe maçı olmuş, fener kazanmış, birilerinin kıçından uydurduğu bi ceza yüzünden seyircisiz oynamak zorunda kalmışız, Antep iyi mücadele etmiş.. Hani takım nerde yaa? Herkes bi şeyler yapmış, Kalli denen bunak ne halt yedi bu arada? Her hafta söyleniyoruz, her maçta isyan ediyoruz, Özhan Canaydın vakasından da kurtulduk, ehven-i şer yeni başkan Adnan Polat geldi, ne değişti ya da ne değişecek sanki? Ne yapmaya çalışıyorlar anlamıyorum ki? Tek gol atamadılar helal olsun. Yok Lincoln atmış da hakem ofsayt demiş de yanlış kararmış bilmem ne. Var mı adam gibi oynayan biri? Var mı elle tutulur bi pozisyonun? Bi işi yapmayı bilmiyosan efendi gibi bırakıp gideceksin. Sen de lütfen defol git artık Feldkamp. Hakkaten bıktık artık. Yeni yönetim; hayırlı olsun öncelikle. Ama şu ihtiyarı alın başımızdan bi an evvel. Transfer falan istemiyorum yeter ki bu kamikaze kılıklıyı gönderin. Lütfen...

LÜTFEN!

Öylesine..

2008-03-29T19:03:00.003+02:00

Güzel bir gün.. Tıpkı dünlerim gibi.. Güzel bir gün.. Hiç benzemiyor dünlere.. Güzel bir gün.. Hem sakin ve sessiz, hem sebepsiz bir huzur dolu.. Ya da karmaşa.. Güzel.. Dışarıda gök gürültüsünün çığlığı, rüzgarın lüzumsuz telaşı herşeyi ordan oraya savururken.. Alt üst olmuş hayatları daha da karmaşıklaştırırken.. Yine de güzel.. Bu kopan fırtınanın ortasında, güvenli bir çatı altında pencereden karmaşayı izlerken.. Aslında o sürüklenip gidenin yapraklar değil, toz duman olanın şehir değil kendin olduğunu bilirken.. Güzel bir gün.. Savrulup giden benim hayatım mı yoksa diye düşünmek.. Yoksa herşey bi gök gürültüsü ve rüzgardan mı ibaret.. Sevinçlerim, heyecanlarım, üzüntülerim, kırgınlıklarım, yaslarım, mutluluklarım, aşklarım.. Hepsi bu deli rüzgarda uçup gidiyor mu sahi.. Belki de çok daha önce, bir başka rüzgar alıp götürdü, kimbilir.. Peki ya umutlarım.. Onları nereye koydum da şimdi en lazım oldukları anda bulamıyorum.. Güzel bir gün.. Cumartesi.. Bugün orda da cumartesi mi.. Ben senin saçlarını, suçlar bakışlarını, geveze susuşlarını bile özledim.. Bir tek özlemek kalmış elimde.. Bir ona dokunmamış esen yel.. Elimden aldıklarını nereye uçurduysa, peşinden gitsem.. Bulurum belki.. Bulur muyum gerçekten.. Belki de.. Belki de her fırtınalı gecenin sabahında, şehir nasıl uyanıyorsa yeni güne.. Sanki hiçbir şey olmamış gibi.. Hiçbir şey değişmemiş, herşey yerli yerindeymiş gibi.. Ben de öyle yapmalıyım.. Benden gidenleri bırakıp.. Elimde kalanlarla devam etmeliyim.. Tüm duygularım, dünlerim gitmiş.. Neyim var ki başka.. Neye tutunabilirim ki.. Diyelim ki buldum yeni sevinçler, hüzünler.. Bir dahaki fırtınada onlardan da ayrılmayacak mıyım.. Dünlerimi her fırtınada bir kez daha silecek miyim.. Kopacak mıyım geçmişimden.. Bir dahakine dışarda yakalanmayacağımı kim bilebilir.. Belki beni de alıp götürecek.. Keşke.. Benden bugüne kadar aldıklarının yanına götürür o zaman.. Geri dönmediler nasılsa.. Ben de onlarla geri dönmemecesine kalırım belki.. Güzel bir gün.. Bugün cumartesi...

Terlik önemli:))

2008-03-28T15:41:00.004+02:00

Balkondayım. Bi ara pencereden içeri baktım, TV'de Flash Tv açıkmış. Şu evlendirme programlarından biri vardı. Ekranda yaşlı, göbekli bi adam, altta telefon bağlantısı, Adana'dan Menekşe Hanım, Niyazi Bey'le evlenmek istiyor yazısı, ekranın üstünde de bi alıntı: "Evleneceğim kişinin terlikleri çok önemli" :))))))))))))))

Evleneceği insanda aradığı en önemli kriter terlikler mi yani? Gerçi düşünüyorum da, böyle bi programdan medet umuyorsa, pek kriter falan da arayacak halde değildir herhalde. Ama insan düşünüyor işte, neden terlik? :) Keşke içerde olsaydım da konuşmaları duysaydım, aydınlansaydım. Terliğin kerametini de öğrenseydim:)

Yalnız kafama takıldı. Bu terlikler kimin için önemli? Niyazi Bey için mi, Menekşe Hanım için mi? Hangisi daha manyak? :) Allah mesut etsin ne diyelim. Terlik de önemli tabi, önü kapalı mı, açık mı, topuklu mu, tüylü mü? :))) Hele bi de renk hususu var ki o konuya hiç girmiyorum bile. Allah doğru zamanda doğru terlikle buluştursun bu sevgi pıtırcıklarını:P

Burdan açıklıyorum, benim de evleneceğim kişinin ayakkabı bağcıkları çok önemli. Baştan söyleyim, güzelce fiyonk yapamıyosa hiç şansı yok. Duyurulur. (Ayakkabı bağcıklarıyla ilgili detaylı bilgi almak isteyenler şahsen bana ulaşabilirler.) Ahahahah :))

Sokak veletleri

2008-03-28T13:20:00.004+02:00

Ya-Sin'in yazısını okuyunca aklıma geldi. Ben de itiraf.com'a çevirmiycem blogu ama bunu yazmak istedim. -Hiç umutlanma günlük, dayak yemedim ben:)

Bundan 3-4 sene evvel, ben daha üniversitedeyim, liseden bi arkadaşımın yolu İstanbul'a düşmüş, görüşmeye karar verdik. Kadıköy iskelesinin orda buluştuk. Neyse işte ne yapacağımızı, nereye gideceğimizi düşünüyoruz, bi yandan da yürüyoruz. Derken, dibimizde 3 tane velet belirdi. Sakız satıyolar, illa al diye tutturdular. Tiplerini bi görsen, tam çingene çocukları, bit kadar boyları var. Ben o zamanlar da şimdiki gibi kısayım doğal olarak, düşün yani hakkaten bit kadarlar. Yapıştılar bırakmıyolar anacım, yok istemiyoruz diyoruz, yolumuzu değiştiriyoruz, nafile. Ya ben de genelde alırım, şirin, masum görünen veletleri görünce dayanamam da, bunlardan almayacağım tuttu niyeyse. Bunlar inat ediyolar hala, almıyosanız da para verin diye. Bi yandan da tehditlere başladılar, arkadaşımı tehdit ediyolar ama benim üzerimden bi tehdit. "Aağğbiii, para vermessen ablanın üstüne tükürürüm, elbisesini çeker yırtarım." türünden laflar ediyolar, artık olay çığırından çıkmak üzere. Yani ben erkek olsam geçiririm dirseği suratına, ama arkadaşım biraz(!) sakin çıktı, hiç oralı olmuyo sağolsun. Baktım ondan hayır yok, ben de başedemem diye düşündüm verdim bikaç kuruş yolladım. Hayır yani dövsem döverim de, bi tane değil 3 taneler. Yanımdakinden de fayda yok, tek başıma üçüyle uğraşamam tabi.

Görüşmemizin geri kalanı da bu olayın gölgesinde geçti. Yaa sen nasıl erkeksin kardeşim, velet bile olsa beni orda öööyle sıpaların arasında bi başıma bırakabiliyosun? Bi ağzını açıp gidin başımızdan bile demedin yahu! Hööhh diyorum. Bunları söylemedim tabi ama artık bu düşünceler beyinden geçerken görüşme de pek keyifli olmadı haliyle. Ya ama hakkaten nasıl beni orda öyle savunmasız bırakır yaaa cık cık cık.

Yaaa işte günlük, bu da böyle bi anımdı:P Sonuç olarak, sokak veletlerinden ve tırsak erkeklerden pek hazzetmiyorum. Kimsenin korumasına muhtaç değilim tabi öyle bi anlam çıkmasın da, yine de bazen gerekli olabiliyor. En azından ben orda veletlerden birinin ağzına yapıştırabilirdim eğer yanımdaki biraz sağlam dursaydı. Değil mi sevgili günlük?

Cık cık cık..

İlahi Cine5 :))))

2008-03-27T00:41:00.004+02:00

Bu aralar ne çok gülüyorum ben yaaa:) Güldürenler sağolsun.
Az önce Cine5 gece haberlerinde magazinsel bi haber geçti. Efenim, seksi popçu Bengü, uzun zamandır tatil yapamadığını, iki haftalığına tatil için Amerika'ya gidip orda kafa dinleyeceğini söylemiş. Buraya kadar herşey normal. Normal değil tabi, haber bülteninde magazin haberi vermek, hele de bunu İran'da otobüs kazası sonucu 27 öğretmenin ölüm haberinden bile önce vermek, hadi arz-talep meselesi sonucu diyelim, fakat kime ne Bengü'nün tatil yapacağından diye düşündürecek bi haber vermek fazlasıyla abuk. Lakin, Türkiye'de yaşayanların artık alıştığı bir durum olması, olayı normal bir şey olarak kanıksatıyor. Zaten komik de değil, sadece saçma. Ama dediğim gibi bahsettiğim şey bu değil.
Cine5 Haber'in bu haberi, popçu kızımızın fotoğrafı eşliğinde koca koca puntolarla ekrana getirmesini de olağan görüyorum. Fekaaat, "tatil yaptığı bu iki hafta boyunca herşeyden uzak kalıp kafa dinleyeceğini, yanına telefonunu almayacağını belirtti" demek, yetmez gibi ekranda yine o koca puntolarla "TELEFONUNU YANINA ALMAYACAK" yazmak.. :)))))))) Sanırsın Türk halkı ikide bir Bengü'yü arıyor. Telefonunu yanına almaması kimi ne kadar ilgilendirebilir ki? Hatunun telefon numarasına sahip kişiler zaten onu tanıyanlardır ve bi şekilde bu bilgiye ulaşacaklardır. Bunu haber bülteninde tüm ülkeye duyurmak niye? (hani 70 milyon bizi izliyor durumundan yola çıktım:P)

"Çok sevgili Bengü.. Sen Amerikalarda tatil yaparken seni arayamayacak olmak beni nasıl bi hüzne boğdu tahmin edemezsin. Bu iki haftalık süre nasıl geçecek hiç bilmiyorum. Sanırım depresyona giricem.
Kendine çok iyi bakıyosun tamam mı? Hasretle öperim.
İmza: Sıradan bi vatandaş"

:)))

Bayat Hayali(m)im :P

2008-03-25T16:25:00.029+02:00

Çok sevgili Ya-Sin'in bayat yolladığı mimi daha da bekleterek, ama küflenmeden devralıyorum bugün:) Bu arada bugün tüm ertelediğim yazılarımı yazıyorum aferin bana di mi:P

Eveeet.. İşbu mimin konusu hayalimdeki fotoğraf. Ya da hayalimin fotoğraflara yansıması mı demeliydim? Şimdi biri gelip de yaa Gui naaptın, bu mimin konusu şu derse ne derim bilemiyorum fekat benim gördüklerimden anladığım budur. Yapacak bi şey yok:)
Ben hayalsizleşmişim yaa. Düşünüyorum düşünüyorum bi türlü hayal edemiyorum. :) Şaka şaka. Çok güzel hayallerim var. Bak bir değil bikaç tane hem de;) Kolaydan zora doğru sıralıycam sanırsam. Fotoğraflar yeterince anlatacaktır, kelimeleri kısa tutucam bundan dolayı.

Benim bu hayalimi bilmeyen yoktur herhalde, o sebeple sürpriz olmamıştır İstanbul manzaraları görmek:) Atanınca Eylül'de temelli, bi dee, 23 Nisan haftası da bi haftalık kaçamakla hayalime gidicem inşallah:))

Çok şekerler değil mi:) Benim yıllardır hayalim, bi kedim olsun, beyaz olsun, evimde tek parça eşyam olmasa bile kedim olsun:P Anne izin vermeyince bu hayal de atamaları bekliyor. Bu fotoğraflardakinden daha güzel, daha sevimli olacak ama benim yavrum:) Bu arada, sağdaki kedi tıpkı benim geçen sene yurttayken beslediğim kedime benziyo, gerçi oğlumun sırtında bikaç ufak siyah lekesi vardı ama onun dışında aynısının tıpkısı. Keşke oğlumu bulsam.. Evet bir senenin sonunda hayvan boyutlarına getirdim büyüdü baya, o nedenle bırakmak zorunda kaldım, hoş zaten bırakmasam da napıcaktım nerde barındırcaktım, mis gibi yurt, rahat yer, içim bi nebze rahat oğlum ordayken. Ama keşke onu bulabilsem.. Gitsem yurda, hala orda olsa.. Ooofff neyse, özledim çok.

Fazla söze gerek yok, dünya gözüyle bi kere göreyim, stattan canlı canlı izleyim başka bi şey istemem:)

Günlük bende hayal bitmeyecek galiba. Ben burada noktalayayım, ama bilesin ki hayat biter hayal bitmez:)

Ciao:P